There's Someone Inside Your House Mga Nobela at Kwento

Alam naman nitong naroon siya? Imbes mag-isip ng kung anu-ano'y tumulak na lang siya paalis sa mansyon. This house, this huge house is really filled with secrets and confusion. Mysterious at it's finest, habang ang mga nakatira'y kung hindi malihim ay weird naman. Tsss! * * * * *

Napaka ano pa naman ni Mqldita sa ganung bagay. Agad na akong pumasok sa loob at ngayon nga ay nasa harap na ako ng kanyang pinto. Mukhang gising na rin naman ito kasi nga ay may naririnig na akong gumagalaw sa loob ng kanyang bahay eh.

Maingat siyang naglakad palapit sa pintoan ng closets at maingat iyong binuksan at naglakad palabas. Pawis na pawis siya. Para siyang magnanakaw na pumasok sa loob ng bahay ng ibang tao! Pati ang paghinga niya ay pinigil niya rin at baka marinig siya ng gurang na iyon.

TULAD nga ng sinabi ni Audric, umalis lang din kaagad ito matapos siyang maihatid sa loob ng bahay. Para lang itong sumilip sa Villa kung andito pa ba siya o ano. Nakakapanibago nga rin dahil malumanay ang boses nito at walang bahid na kung anong galit. Para bang nag-iingat ito na huwag makapagsalita ng masasakit na bagay sa kaniya.

Giniya ko ang aking mga mata ngunit parang wala namang ibang tao sa loob. Nasa kotse parin ako habang siya naman ay bumaba para buksan ang gate ng bahay. Mukhang wala ngang tao sa loob dahil kung meron man dapat may bumati na o kaya'y may nagbukas. Tahimik lang ulit siya na pumasok ng kotse at pinark na ito sa bakuran ng bahay niya. Nauna na naman siyang bumaba at binuksan ang loob nito na nakapassword.

"How did your mother know?" "Oh that. My auntie is the housekeeper of this mansion. Kami ang nagpasok ng boxes sa loob. Pasensya na kung hindi na namin nilinis, sinabihan kasi kami ng kapatid mo sa phone na gusto mong linisin ang buong mansion ng ikaw lang kaya naman, hindi na kami nangielam pa roon." "What?" nanggigil na tanong ko na mukhang hindi nito napansin dahil muling ngumiti ng malaki ang lalaki sa akin.

tanong niya, nauunang magtungo sa main door. Should I thank him for that? I heard the clinking of the keys when he opened the door. Bumukas ang mga ilaw sa loob at nauna siyang pumasok. Nakasunod lang ako at pinagmamasdan ang paligid. Malinis sa loob pagpasok namin. Kahit mukhang walang lumalagi ay maintained ito. “Who lives here?” tanong ko. “No one. Just some helper when she needs to clean the house,” sagot ni Isles at binaba ang kumpol ng mga susi sa table.

Marahil busy rin ito sa loob ng bahay. Gumilid siya at pasimpleng nagkubli sa harap ng malaking bakuran ng bahay, sa lugar kung saan ay natatakpan siya ng mga malalagong halaman. Kailangan din kasi siyang maging maingat. Baka may makakilala sa kanya sa loob. Napansin niya agad na may kausap ang guard. Hindi niya ito gaanong makita noong una dahil nakokoberan ito ng guard.

The place is so strange para magtayo siya ng bahay dito. Walang katao-tao, tahimik at madilim ang lugar. Hindi ko maiwasang matakot habang papalapit ako sa bahay. Is he inside of that house? Him, in that house and this place is just so strange to me. Bago ako tuluyan na pumasok sa bahay ay sigurado kong walang tao. I fidget my hands as I wandered inside of the house. I suddenly feel so bad about this.

Nagkatinginan pa sila gusto pa sumama. “Walang gagalaw sa akin sa loob ng bahay namin,” pinaseryoso ko mukha ko kaya napilitan silang magpaiwan. Pagpasok ko, agad akong sinalubong ng katahimikan. Walang tao sa sala, pero bukas ang ilaw. Ibig sabihin may tao sa bahay. Siguro nasa k'warto lang ang dalawa kong kapatid maging ang Tatay.