Thirty Days To Better English Novelas e Histórias

Sabi pa nito. Alam niyang sinadyang bagalan at dahan dahanin ni Mrs.Belle ang pagsasalita kaya naiintindihan niya. At marahil nakakatulong na rin ang ilang beses niyang panunuod ng mga english movie sa tv at pag aaral ng basic engligh gabi gabi na mungkahi ni Jeon sa kanya dahil ito man ay magaaral ng lenguwahe niya kapag may bakanteng oras ito..

Tinawag akong toxic samantalang hindi naman niya kilala ang pagkatao ko. “Talaga ba? Bibigyan mo ako ng trabaho? Ang bait-bait mo talaga!” pagtalon ko at hinalikan siya sa panga. “Pero palagi pa rin ba tayong nag-aano n’on?” “Ikaw talaga,” pagtawa niya at pinitik ako sa noo. “May we have a deal, a 30-day agreement. Once those 30 days have passed, I shall refrain from any physical contact with you, unless you explicitly desire it. I am wholeheartedly willing to engage in intimate moments with you on a daily basis,” kaswal niyang sagot habang hinahaplos ang collarbone ko. “And I will be glad if you lend your body to me freely,” itinaas-baba pa niya ang kanyang mga kilay at ngumiti ng nakakalok

“Salamat sa pagbigay sa akin ng chance. Hindi ko sasayangin ‘to. I promise.” Huwag kang mangako nang hindi mo kayang tuparin. Pero hindi ko sinabi ‘yun. Tumango lang ako. “Send me the contract by 10pm including the preliminary documents. Reviewhin ko tonight.” “I will,” sabi niya. Nakangiti. Pumunta siya sa pinto at umalis. Naiwan akong nakatayo. “What the hell did I just agreed to?” Thirty days. Thirty days of watching her trying to make amends.

Nagsasanay sila sa question and answer na puro English. Biyernes ng tanghali pagkatapos ng lunch break. Tumambay sila sa hardin at nagsanay magsalita ng English. Naayos na ang lineup ng candidate para sa foundation day. Fifteen days na lang ang preparation nila. Pero bago iyon, tatapusin muna ang exam. Sa Lunes na ang exam nila kaya puspusan na rin ang pagre-review. Pabalik na sila sa classroom nang mapansing nakatingin sa kanila ang mga estudyante.

Nanlaki naman ang mga mata ni Phoebe sa sinabi nito, halos hubaran siya ng tingin ni Thomas. “Ooohh…grabe ang lasa nito ah, sarap.” Sabi niya habang kumakain ng seafoods. “I’m glad you like it.” “Ilang araw pala yung business trip mo?” “Thirty days.” “Thirty days? One month?” tumalsik pa ang kinakain niya. Natawa ang binata sa kanya. “Yeah…I’ll call you everyday.” Napalabi naman siya. “Sige. Basta I’ll try to find a job.”

Limang taon. Limang taon ng pagbabasa ng English novels para lang pumatay ng oras. Limang taon ng pakikinig sa English programs, panonood ng English films, pag-sagot ng mock tests. Lahat ng iyon ay biglang nagkaroon ng saysay sa sandaling iyon.

"I'm Carolina Santiago and I will be your English Lecturer for the next 10 months." 'Kaya pala English ng English kanina.' "We will be having 20 lessons all over this school year and 20 activities din. I want you to be prepared para hindi kayo magulat sa ipapagawa ko sa inyo." Usal niya at may sinulat sa white board. "Activity #1: Research Paper" 'Research paper agad?!?!'

This mission is likely impossible pero gagawin ko lahat ng makakaya ko upang mapagtagumpayan ito. Kaya ko bang tulungan siya sa maikling panahon na 'yon? Mapapagtagumpayan ko kaya ang misyong ito? Can I make him better in 370 days? Ngunit isa lang ang nilalaman ng isip ko, hindi ko bibiguin si Jaxon.