Novel & Cerita This Is Not Goodbye

anything? “I don’t know when I’ll be back, so I . . . I won’t say goodbye. Magkikita pa rin naman tayo siguro. Maliit lang ang mundo.” I tried to smile, but I received no reaction from him. He was as cold as ice and my heart is breaking.

Magkakilala kasi sila? “That’s good, I’ll help you para mabilis ang pag-process nang pag-e-enroll mo,” aniya kaya naman tumalon ang puso ko lalo na nang magpakita siya ng isang matamis na ngiti. “By the way, I’m Lush. Nakakatanda akong pinsan ni Kieferd at anak ako ng Dean dito,” sambit niya kaya naman napanganga ako.

“Kaibigan kita, Polly, pero ikaw pa itong nagtutulak sa akin para gumawa ng isang bagay na alam na alam mong hindi ko kayang gawin.” “Kaibigan kita, kaya I am putting some sense into your head. Baka nakakalimutan mong malayo ka na sa dating Margaux na pinag-aagawan ng mga agencies? Clients are making a pass on you. Hindi ka maka-landing ni isa mang commercial. Kaya ka nga nagsusumiksik sa akin. Ngayong may nahanap ako, ikaw naman itong nag-iinarte. You are financially unstable, huwag kang umarteng hitik ka sa choices. Your platter is empty, dear. Kung sana lang kasi hindi mo pinairal ang pagiging spoiled brat mo at pumayag na lang na magpakasal sa isang Lorenzo Santibañez, wala ka sanang pa

Hindi maaring maging mahina ako ngayon gayong nasa harapan ko na ang opurtunidad. Pinag-iisipan ko ngayon kung kasabay ba nang pagpapaalam ko sa naging kalagayan ni Mama ay kung dapat ban a magmakaawa ako sa kaniya na ibalik sa akin ang kompanya. Handa ba akong maging mababa? “May I know who’s the person you want to say hi?” si Faustin na hindi man nakabaling sa akin ay alam kong ako ang kinakausap.

Tanong ko ng maiabot sa akin ang envelope. "Invitation card yan hija for couples sa isang private camp. Nandyan ang address. Don't worry VIP ang inavail ko para sa inyo at isa pa hindi ko naman sinabing bukas kayo pupunta. Walang specific date kaya kayo na ang magdecide." "Wait lang po Ma, kailangan po ba talaga namin ito?" Naguguluhang tanong ko. "Of course anak. You need some private time as a couple."

Nakikita naman mula sa loob dahil made of glass ito. Habang nag-iisip ako ng biglang tumunog ang cellphone ko. No wonder, it was kyomi again. "Hello Kyo" sagot ko saka ako humigop muna ng kape. "Hello baks! Asaan ka ngayon? Bakit hindi ka pumasok?" sunod-sunod niyang tanong. "Out of town ako ngayon baks para sa trabaho" walang kaemo-emosyon kong sagot.

Malayo. Parang taglamig na walang katapusan. “Hindi ko kilala ang babaeng ‘yan.”

Kitang-kita niya ang gulat sa aking mukha at mukhang tuwang-tuwa pa siya nang nasaksihan niya iyon. “And for your information, malapit na ang kasal namin. Napurnada lang dahil may isang mabahong basura na naligaw rito, and I'm here to get rid of it.” Bigla siyang sumeryoso at mas lalong lumapit, bahagya siyang yumuko sa aking tenga upang mariin akong bulungan. “And I'm telling you, mabait pa ako sa ngayon kaya bibigyan kita ng pagkakataon na ikaw na mismo ang lumigpit sa sarili mo. Lumayas ka rito at huwag na huwag mo nang lalapitan ulit si Cargo. Sumunod ka sa akin habang may pasensya pa ako, dahil kung hindi ay ako mismo ang kakaladkad sa ‘yo paalis dito. Naiintindihan mo ba?”

Aside from the fact that she is slowly falling into him, she is also having a hard time leaving him behind. Kaya gumawa rin siya ng mensahe para rito; Matthew, I just wanna say goodbye. Hindi ko na kasi kayang makita ang mommy ko at daddy mo. Ayokong magalit ng tuluyan kay mommy kapag nagtagal pa ako sa bahay niyo. I'm with a friend right now. Thank you for everything. Matthew. I enjoyed being with you.

"Ahh. Bihis na pala ako. Sige, goodnight, ay goodmorning, hindi goodnoon, ay good-- goodbye! Bye!" Taranta siyang naglakad paalis. Is that even real? I think it is... This time, i felt the sudden spark in my heart.