This World Shall Know Pain Novels & Stories

"I'm here for you. I know it hurts, but you’ll get through this." Sa yakap niyang iyon, pakiramdam ko'y naaalis ang isang maliit na bahagi ng sakit, ngunit hindi pa rin ganoon kadali. Gusto ko sanang sabihin sa kanya na hindi ko kayang magpatuloy, na parang ang mundo ko ay natapos na—pero hindi ko magawa. Ang sakit ay masyadong malalim at hindi ko pa alam kung paano gagaling.

Wala akong nakitang mga tagapagsilbe ngunit malinis na malinis na ang paligid. Naglakad ako na tila wala ako sa aking sarili. Tumigil na ang luha ko dahil sa mga nangyari, ngunit halo-halo ang nararamdaman ko. Pakiramdam ko ay pasan pasan ko ang buong mundo dahil sa bigat ng nararamdaman ko. Pati mismo ang paghinga ay nakakaramdam ako ng pagod. Why is it that every time you feel too much pain, you feel the temptation to give up? I don't want to feel this pain but there is no cure or medicine that I can take to take away this pain. Pero kailangan kong magpakatatag dahil napakakomplikado ng lahat.

"Kahit pala handa ka nang magpaalam, masakit pa rin. Kahit alam mong aalis na siya, mabibigla ka pa rin kapag dumating na yung pagkakataong iyon. Losing our loved ones will be the most painful chapters of our lives... forever." Wade Xynon's POV

Pati ba naman ang anak ko mawawala rin sa akin? Isinilang lang ba ako sa mundong ito para maranasan kung gaano ka lupit ang tadhana sa akin? I have experienced so much pain. I have been mistreated, abandoned, blamed for being not enough… I have gone through all of these misfortune in life. “Symphony!” a voice echoed. But I am now in so much pain to recognize who it was. Hindi pa ba sapat na karma ang pagkawala ni Mama? Wala na ba talagang katapusan ang lahat ng pasakit sa buhay ko?

If it was a dream, why I am in deep pain at bakit damang dama ko. I cried for the very last time and gave up when I felt that the pain reached its climax. Maybe, Luna had given me death instead of memories. Dahan-dahang nawawala ang hangin sa aking mga baga. My vision is starting to lose. After a minute of immense pain, my body gave up. I lost my consciousness. Maybe I'm facing the end of the line.

Nang tumayo sila at gusto nilang lumapit ay pinigilan ko sila. Let me release all the pain you've inflicted on me. I stopped them. I'm broke, sad, angry and deeply hurt. Parang pinagkaisahan ako ng mundo. Kumakain ako ng marami kahit busog ay pinilit ko pa ring kumain kahit may mga dumi sa mukha ko. Nahihirapan pa akong huminga kaya sinuntok suntok ko ang aking dibdib at pagkatapos ay uminom na nang tubig at sinunod naman ang juice.

CAITLIN Love includes pain. They say, you don't love if you don't feel pain. That's right, how do you know you're in love if you don't hurt? But sometimes I can't help but ask god, why does it seem so painful? Doesn't it seem too much? Sa isang taong nakalipas na nakaratay si Amber sa hospital pakiramdam ko noon guguho ang mundo ko kapag hindi siya nagising. Kapag tuloyan niya akong iniwan.

mabilis niyang inayos ang mga papel sa kanyang table saka kinuha ang bag tapos mabilis na lumabas ng opisina. Pag-alis niya, naiwan akong tulala sa loob ng opisina. Nakatitig sa pinto kung saan siya lumabas. Tumingala ako, at doon ko lang narealize… I’ve never felt this kind of pain before. The kind of pain that doesn’t scream, but quietly falls deep inside you.. The kind of pain you don’t know when it will ever stop. “God, Kat…” mahinang bulong ko habang napahawak sa aking noo. “How did we end up like this?” ********

Watching them with so much pain wrapping my whole system. Kung maidedefine ko lang ang mundo ko ngayon, wala na. Wala na ang sampung porsyentong pag asang mayroon ako. Gumuho na literally ang mundo ko sa nasisilayan ng mga mata ko. And the worst part is, I cannot do anything but to just endure this fucking pain.

Sumusuko na ako. Ayaw ko na. Even the strongest person fall. …and this is my downfall. I’m so sick and tired of this life. I’m so sick and tired of living this life in pain and sufferings.