Novel & Cerita This World Shall Know Pain

Wala kang mahihingan ng tulong. Ibang bansa? Bulag at bingi sila. Walang nakikialam at walang nais mangialam. Wala kang takas. Para itong hawla, at isa ako sa mga nakakulong. Isa ako sa mga naghirap at lumuluha, isa ako sa mga naging mahina. This world is so cruel.

palagi namang sinasabi ni Manang sa akin na may mga bantay pa rin ako na nasa labas lang. Imposible namang hindi iyun napapansin ni Carlos at imposible din na hindi ako nito naaalala na nandito lang ako sa silid na ito. Bihag nito at walang pa rin yatang balak na pakawalan Malakas na ulit ako..although, nandoon pa rin ang pain sa puso ko dahil sa pagkawala ni Papa pero alam kong kaya ko nang lumaban sa buhay. Lalo na at wala na ang bakas ng sakit sa katawan pati na din ang bali sa aking paa.

Dahil umupo na ito ng hindi tinatanggal ang kurbata ay nilapitan niya ito para alisin ito. Pumaikot ang braso nito sa bewang niya at parang pagod na pagod na sumandal sa tiyan niya. “No matter what you discover, keep in your mind that it’s just part of a cruel world, my angel. Wala kang kasalanan sa nangyari.”

Napakurap ako ng kunin ni Lola ang kamay kong mahigpit na nakahawak sa barandilya "I know nasaktan ka niya, but pain is part of life Yanna...Oo takot tayong masaktan,lahat tayo ayaw nating masaktan,.. pero hindi tayo matutoto kung hindi tayo masasaktan" "Hindi tayo magiging matatag kung walang bagay na magpapatatag sa'tin....And pain..pain can make us stronger..yah it's hard to get up but once we're back on our track again, we will be a better and stronger person than once we are" "Hija..you need to understand that..pain is a lesson" "L-lola?" "hindi ko sinasabing sangayon ako sa ginawa niyang pananakit sayo..all I trying to say is.... forgive"

Huminga ako ng malalim, as in sobrang lalim. Tomorrow will be the end of my world. I will be SEDUCING THE SEDUCER.

Then I must. I sealed her heart in my hand and hammered the chip. I wrecked it. And in my first pound, DEATH screamed in pain. T-That's it. She can feel pain now. She can't hurt Xerene anymore. She can feel how painful it is to be hurt now. Not just emotionally and mentally. She's a human now.

Erin’s forehead was bleeding, she whimpered with the pain. Ilang buwan lang nang gumaling siya at unti-unti ng nagiging normal ang buhay niya ngayon naman ay halos patayin na siya ng mga ito. Sa mundo, hindi maiiwasan ang mga ganito tao. Mga taong malulupit, mga taong walang-awa at mga taong walang puso. Ito marahil ang balanse ng mundo dahil mayroon ding mabubuti at mga matitino

mahina niyang awit, halos pabulong ngunit dumidiretso sa puso. “I’ve walked through fire just to feel alive No one heard the cries behind my laughter I’ve learned to dance with all my pain..” Hindi niya kilala ang kantang iyon. Ngunit ramdam niya ang bawat linya. Parang sinasabi ng boses ng babae ang mga bagay na matagal na niyang itinago—ang lungkot, ang sakit, ang pagod, at ang mga gabing paulit-ulit niyang iniisip kung bakit ganoon palagi ang nararanasan niya.

A WOMAN’S PAIN CHAPTER 1: “File the annulment.” Parang huminto ang mundo ko sa isang iglap. Hindi ako agad nakagalaw. Hindi ako agad nakapagsalita. Para bang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid—ang mahihinang usapan sa loob ng opisina, ang tik-tak ng orasan sa dingding, pati ang sarili kong paghinga.

Sa una'y naging malabo pa ang paningin ko ngunit kinalaunan ay unti-unting luminaw. I am not complete anymore. Nakikita ko pa lang ang mga taong abala na ginagamay ako pakiramdam ko isa na akong taong immoral. And my mind, I can't believe that this is really happening? Isang dalagang puno ng pangarap ngunit pinagkaitan 'to ng mundo. Pinipilit kong pumiglas sa lahat ng gamot na itinuturok nila sa akin ngunit unti-unting rin akong nanghihina.