Thorns In Tagalog Novels & Stories

Nagawa pang pagtawanan ang sitwasyon ko kanina eh nasa peligro na nga ang buhay ko! "Ikaw," inis na tawag ko sa kanya. "Kaibigan ba talaga kita 'ha? Siguro kung matagpuan mo akong ISANG TAE na nga lang ng mga halimaw na iyon baka pagtatawanan mo lang ako!" inis na singhal ko sa kanya. "Alangan namang umiyak ako kapag nakakita ako ng tae, diba?" tugon nito. "Hindi naman yata normal iyon."

"The hell with that bitch, feeling ko pinaglalaruan niya ako." ** Napasipa si Aareah sa puno ng mapansin na nawawala ang malaking puno na siyang entrance papunta sa Enchanta. Kanina pa siya umiikot sa kagubatan ngunit hindi niya talaga makita.

He kissed my lips down to my two mountains as he lean closer and closer to me I can't help it but to feel ang tingling sensation to my body. Parang nakabaluktot ang katawan ko sa posisyon naming dalawa na nagbibigay sigla sa aking puday na basang-basa. Napakapit na lamang ako sa bedsheet ng kama ng ipasok nito ang alaga.

Napatingin naman kami ni Arthur sa may pintuan, nakita namin si Thalia na naka taas ang mga kilay habang nakahilig sa hamba ng pintuan. “Gusto mo i-translate ko para sa'yo?” nakangiting sabi ni Arthur at tumango-tango naman si Thalia. “Ano ka pinag-palang lubos? Search mo kapampangan to tagalog translation, 'di ka gold, Thalia,” nakangising sabi ni Arthur.

Hindi ko alam kung sino ba talaga siya. Dahil sa pag-oobserba ko sa kanya hindi ko manlang namalayan na nakasarado na ulit 'yong pinto. Pilit ko ulit itong binuksan ngunit naka-lock na siya sa labas. Damn! "Huwag ninyo sasaktan si Seth! Kabisado ko mukha ninyo! Gago kayo! Ipapakulong ko kayo!" tumili ako sa abot ng makakaya ko. Pinagsusuntok at pinagsisipa ko na rin 'yong pinto. "Palabasin ninyo ako rito!" pagmamakaawa ko.

Yung ebidensya. Tinignan ko pa nang maigi ang bagay na 'yon. Hindi nga ako nagkakamali, akin nanggaling ang bagay na 'to. Ibig bang sabihin, siya ang pumulot sa mga nalaglag na petals sa bulsa ko kanina? Bakit iisa na lang 'tong isinasauli niya?

I felt chills on my vines when I heard another voice. Kumpara sa lalaking tinulungan ko noon, mas nakakatakot ang boses na iyon. Walang emosyon ang mababakas sa boses na nanggagaling sa nagsalita. Cold is an understatement. Hindi lang basta malamig ang boses na iyon. It was screaming the word of death. Para bang kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kayang-kaya niyang gumawa ng isang bagay na hindi niyo pagsisihan.

"Kupal na Lithony Eclarinal!" Napabuntong hininga nalang ako nang marinig ang sabay na sigaw ni Papa at Angelo sa labas. Kinakalabog pa nila ang gate na akala mo ay walang kapitbahay.

Mahal na mahal kita pero patawad dahil hindi ko kayang aminin ang tunay kong pagkatao. Namayani ang sandaling katahimikan sa magkasintahan, pero mayamaya lang ay ginagap ni Thorin ang kamay ng dalaga saka dinala iyon sa kanyang labi at masuyong hinagkan. "Wala akong pakialam sa sasabihin ng iba, Malaya. Mahal na mahal kita at hindi ako makapapayag na mawala ka pa sa'kin. . ." puno ng emosyon na wika ni Thorin sa nnobya. "I've been hurt before, at kung mauulit pa 'yon baka ikamatay ko na." Lingid sa kaalaman ni Malaya, may iba pang ibig sabihin ang nobyo sa tinuran nito.

Magkahalong saya, takot, kaba at pangamba ang nararamdaman ko ngayon. Dahan-dahan kong hinawakan ang impis na tiyan. Hindi ako makapaniwalang may buhay sa loob nito. May munting tibok ng puso ng isang munting anghel. Kalaunan ay napangiti na rin habang walang tigil ang pagpatak ng luha. Kung may makakakita sa akin, malamang iisipin talagang nababaliw na ako. Umiiyak habang may ngiti. Kung iba ang naging sitwasyon, masaya kaya si Lance kung malaman niyang magkaka-anak na kami?