Through My Window 2 Novels & Stories

Hiding in the corner which is beyond the reach of human eyes, ina-assemble ko ang M200 saka pumwesto kung saan visible ang double hung vinyl glass window ng kabilang gusali. I aim for the glass window of the VIP condo on the other side. Makalipas ang halos limang minuto ay narinig ko na ang boses ni Thunder sa kabilang linya. "Sky, on position Okami is coming up." "Got it!" Dali kong pinuwesto ang sarili, magnifying the lens of M200 nilakbay ko ang paningin sa kabilang ibayo. Hanggang nahagip ng vision ko ang aking target.

Mas na-appreciate ko pa lalo 'yong tanawin dahil sa tahimik ng buong kwarto. Sa pagkakaalam ko, soundproofed ang mga kwarto dito sa mansyon. Ayaw kasi ni Maetel sa ingay. Marahil ay dahil gusto niya ng katahimikan na walang bahid ng gulo at dugo mula sa labas. Alam ko rin na itong malalaking window glasses ay tinted. Maayos kong nakikita ang tanawin mula dito sa loob pero hindi ka makikita sa labas.

Mayroon ding maliit na sala set at may malaking glass window sa dulo kung saan kita ang buong siyudad. Kung normal na araw at napadpad ako sa ganitong lugar ay paniguradong maglilikot na ang mga mata ko at matutuwa, pero dahil hindi normal ang sitwasyon ko at may kasama pa akong isang lalaki sa kwartong 'to ay hindi ko na alam kung paano pa lalaban ang matinding kaba. Tumayo siya sa harap ng glass window. Nakatalikod siya sa akin pero kita ko ang repleksiyon niya sa malinaw na bintana.

Sobrang ganda, halatang mamahalin ang mga gamit dito para talaga akong sinampal sa kahirapan. Naglakad ako papunta sa glass window niya na tinabunan ng kurtina. Hinawi ko ito at bumungad sa akin at mga mataas na building sa harap. Wow, maganda ito tingnan pag gabi. Parang itong kwarto niya dito ang center ng mga building, sobrang ganda talaga. Yung clouds paeang sobrang lapit lang sa akin. Tinaas ko ang kamay ko na parang inabot ang clouds sa harap. Ganda.

Masaya kaming nagkukuwentuhan nang mapaangat ako ng tingin sa labas ng glass window. Nawala ang ngiti ko at biglang tumibok nang mabilis ang puso ko. Pakiramdam ko ay nanginig ang kalamnan ko nang dahil sa nakita. Nabitiwan ko ang hawak na kutsara at napaawang ang bibig.

The window in my dorm are hard to open kaya naisipan kong dito nalang panoodin ang binatana It was so peaceful in here,mag-isa habang nakatingin sa sunrise At nakikinig ng music Habang tumatagal ay sumasakit ang Tenga ko sa headseat kaya naisipan ko munang tanggalin iyon ''There I was, an empty piece of a shell Just minding my own world Without even knowing what love and life were all about'' Hindi ko namalayan na nag iba na pala ang music na pinapatugtog ko,it was When i met you by Apo king society I continue checking my notes while the sound evelope the room

Mayroon ding maliit na sala set at may malaking glass window sa dulo kung saan kita ang buong siyudad. Kung normal na araw at napadpad ako sa ganitong lugar ay paniguradong maglilikot na ang mga mata ko at matutuwa, pero dahil hindi normal ang sitwasyon ko at may kasama pa akong isang lalaki sa kwartong 'to ay hindi ko na alam kung paano pa lalaban ang matinding kaba. Tumayo siya sa harap ng glass window. Nakatalikod siya sa akin pero kita ko ang repleksiyon niya sa malinaw na bintana.

Pagkatapos magbihis ni Sun dahan dahan silang bumaba ng bahay at dumating sa secret passage sa ilalim ng mansion palabas. " It's been a while ng huli tayong dumaan dito"pabulong na sabi ni Sun. " You can shout all you can walang makakarinig sayo dito" sabi ni Moon habang naglalakad sila palabas. "Wala bang cctv camera dito?" tanong ni Star na nakatingin sa buong paligid.

Ang mga windows ay tinted nang bahagya, at walang movement sa loob. Ipinarking ni Mariel ang kanyang sasakyan dalawang space ang layo, sa kanto ng isang pillar. Hindi siya agad bumaba. Kinuha niya ang binoculars at sinuri ang car at ang perimeter. Walang nakikitang trap. Walang wires. Walang visible threat. Marcus. Ikaw ba 'yan? O isa itong Lazarus setup?

It is the mix of madness and passion making it possible to hope for a new life and end the life you had before by letting go and looking forward to the beginning, which shall arise once you accept the challenge to step up. My office divider is made of glass kaya nakikita ang loob nito. Mayroon itong binding curtain na nagtatakip dito ngunit madalas ay hinahayaan ko lang itong nakataas dahil tatlo lang naman kaming nagbabantay sa shop ko.