Through My Window 2 の小説・ストーリー

Sumubok ang iba pumigil, pero napagod lang sila at hinayaan ako. No one could stop a man who had nothing left to lose. Lulan ng sasakyan ko, kahit hilong-hilo na, pinatakbo ko ito patungo sa subdivision namin. Hindi ko alam kung paano ko nagawang akyatin ang gate nila nang hindi nahuhuli. All I knew was the path to her window. Buong buhay ko hindi ko pa ito nagagawa, pero para sa babaeng mahal ko, gagawin ko para lang makita siya. Dahan-dahan kong binuksan ang sliding window ng kwarto niya. The scent of vanilla and her skin hit me instantly, making my head spin more than the whiskey.

Sapat na iyon para sa banyo ko. Iginala ko muli ang mata ko sa kabuoan ng kuwarto. There's a window on the left side of my room. Kita mula rito ang malawak na bukirin. I opened the window. Pagbukas ko pa lang ay sumalubong kaagad sa aking mukha ang malakas na ihip ng hangin. I smiled. The midday sky looks peaceful and serene. The clouds are moving steadily. The sun is high up in the sky. What a picture perfect memory.

Ngunit kahit na nag-iisa na lamang ako, kailangan ko pa rin na mabawi ang korporasyon at maibigay ito sa kamay ng nararapat na tao. The room was supposed to be silent, but because I turned off the soundproof mode of the modernized and floor-to-ceiling glass window, I could still hear the bustling sounds of vehicles running down the streets. My eyes fell down the floor before I face the owner of the footsteps nearing behind me.

ELISA CIANA Napa ungot ako sa pinag halong kiliti at kirot ng maramdamang may kung ano na gumagalaw sa pagkababae ko. Dahan dahan kong iminulat ang aking mga mata. Naka sirado parin ang kurtina ng window glass ng kwarto ni night pero mayroon paring pumapasok na sinag ng araw dito sa loob mula sa labas ng kurtina

And I don't give a fuck if I cut my arm bleeding. I walk towards the window, as if the light could soothe me, kung saan abot tanaw ko ang oval shape swimming pool sa di kalayuan at ang may kalakihang cottage malapit dito. And all of a sudden, my life has become this one big; I don't know. I feel so raw, like there is no skin over my pain and the wind makes it bleed.

I jumped high and protected my head. The glass window broke. Tumama ang likod ko sa matigas na bagay ngunit ininda ko iyon at muling tumakbo. The car's front was dented. At kitang-kita ko kung paano mag-histerikal sa gulat ang may-aring papasok pa lang sana.

Everything went dark and all I could see was my mom. My precious mom! She doesn't deserve this. We don't deserve this! Gusto ko nang umuwi, mommy. Ayoko na dito. I don't know how many hours had passed, but I woke up in a dim room. I can see the setting of the sun outside the window. Halos lila na ito at unti-unting kinakain ng itim. Muntik ko pang makalimutan kung bakit ako nandito ngunit nang maalala ang nangyari kanina ay parang dapat hindi nalang ako nagising.

Hinanda niya ang sarili kung sakaling hindi maniwala si Levi. “Hindi ko alam kung maniniwala ka, pero, nahanap mo ako. Dumating ka doon sa Santa Catalina kung saan ako tinago ni Marga. I saw your spirit, watching over me. Sa tuwing bumubuhos ang ulan sa hatinggabi, dumarating ka. Nasa labas ka ng bahay, sa gitna ng ulan palagi ka lang nakatayo doon at binabantayan ako. Hindi ko alam kung paano nangyari pero nakita kita. Nakausap kita. Pinatuloy kita sa bahay. At kahit hindi kita maalala ng mga sandaling iyon. I fell in love with you for the second time. My mind may have forgotten, but my heart remembers.”

na hindi kayang patayin ng kahit anong baha. Dahil sa pagiging clumsy ko, nadulas ang aking kanang paa sa basang bakal, ngunit marahas niyang sinalubong ang aking baywang. Binuhat niya ako nang buong lakas at isinalpak ang aking likod sa reinforced glass window. Ang bagsik ng kanyang paghawak ay walang pakialam kung mag-iwan man ito ng maiitim na pasa sa aking balat.

Subalit habang tumatagal ang aking pagsusuri, unti-unting gumapang ang isang malamig na dusa sa aking buong katawan. Wala akong makitang maaari kong labasan. Ang tanging bintana roon ay isang napakaliit na exhaust glass window sa itaas ng lababo—siguradong hindi lulusutan ng aking katawan kahit pilitin ko. Walang emergency door. Walang ibang lagusan.