Through My Window 2 Novels & Stories

Matapos kong magbihis ng maikling short ay humiga na ako at ipinatong sa aking magkabilang tuhod ang ice pack. Naimulat ko ang aking mata makalipas ang ilang minuto. Konting konti nalang sana at makakatulog na ako nang may kumatok. Ugh, storbo! Matutulog na sana ang lasing eh! Tamad na tamad akong tumayo at binuksan ang pintuan. "Ang aga----" nahinto ako sa pagsasalita nang makita na si Sir Phineas pala ang nasa labas ng aking pinto. "Si--- Sir Phin."

saad ko at saka ko siya binuhat papunta sa kama. Sa kwarto niya ay may full glass window kung kaya't inilapat ko ang dalawang kamay niya doon upang tanaw na tanaw namin ang view ng magandang araw at saka ko ipinasok ang aking kahabaan sa kanya at umulos. "Ahh, ughh, Rosenda, ahhh, ang sikip mo pa rin, ugh," ungol ko dahil pakiramdam ko ay iniipit niya ang aking armas sa loob niya.

Mabagal akong kumurap at tumalikod habang pinagmamasdan ang madilim na kalangitan sa nakabukas na sliding window. Ngayong araw ay nalaman ko na ang taong mahal ko ay pinipilit lang ako makasama. I let go of him kahit na gustong-gusto ko pa na hawakan siya ng mahigpit. I am already a victim of sexual harassment and my cousin was there too but refused to help me. Nalaman ko rin na ang rason upang hindi ako gustuhin ng taong mahal ko ay ang tao na nagluwal sa akin.

Ngunit bago pa man siya makapagdesisyon, his low, magnetic voice drifted through the open window, cutting through the cold wind. “Get in.”

Aria's point of view Paggising ko, sinalubong agad ako ng maliwanag na sikat ng araw na tumatagos sa dambuhalang glass window ng kwarto. Sandali akong napatitig sa puting kisame habang pilit kong inaalala kung paano ako napadpad sa estrangherong kama na ’to. Parang biglang bumalik ang lahat.

Pagkapasok ko sa aking bachelor’s pad, agad kong ibinagsak ang aking katawan sa malapad na sofa. Madilim ang buong paligid. Ang tanging liwanag na nagmumula sa labas ay ang malamig na asul na ilaw ng mga karatula ng mga katabing gusali na sumisilip sa malaking glass window. Katahimikan ang sumalubong sa akin—isang katahimikan na imbes na magbigay ng kapayapaan ay tila mas lalo lamang nagpalakas sa ingay ng aking sariling mga saloobin.

Napayuko, hindi ko kayang salubungin ang tila mapanuksong tingin niya. Sa pagyuko ko, I heard the distinct sound of the window lock clicking open. With a gentle press, the glass began to slide down. A woman, who had knocked on the window moments earlier, ngayon ay sumilip sa isang ekspresyon na pinaghalong pagtataka at hindi makapaniwala. Nanlaki ang mga mata niya sa pagkilala, at nakita ko ang panandaliang pagkabigla na tumawid sa mukha niya habang pinoproseso niya ang presensya ko sa loob ng sasakyan.

Napabuntong hininga ako ulit. Grabe sobrang pagod at hingal ko ng makarating ako ng 12th floor, pero kahit na ganon ay masaya ako dahil hindi ako nalate. Nakakita ako ng water dispensor sa gilid paglabas ko ng stair exit. Kumuha ako ng plastic cup at uminom muna ng tubig. Inayos ko ang sarili ko, buhok at ang damit ko, okay ready nako. Kumatok ako sa office ni Ethan at biglang bumukas ang pinto si Ethan ang bumulaga sakin.

Hindi niya alam ang dahilan kung sa sitwasyon niya ba o sa liriko ng kanta na sakto sa sitwasyon niya ngayon. "Tap on my window, knock on my door, I... want to make you feel beautiful, I know I tend to get so insecure, It doesn't matter anymore, It's not always rainbows and butterflies, It's compromise that moves us along yeah... My heart is full, and my door's always open, You can come anytime you want yeah..."

Napatitig naman ako kay Takeru when he opened the window and looked at me. My heart is beating so fast, and it's as if it’s going to jump out of my chest. I stood by the side of the road, looking at him in a daze. My heart is racing, and my emotions are battling.