Through My Window 2 Novels & Stories

Tanging tunog lang ay ‘yung hum ng city lights sa labas ng glass windows. Nakakalat sa mesa ko ang Orion files — daan-daang pages ng legal, financial, at strategy reports. Pero kahit ganun, hindi ko mapigilang ngumiti. For the first time, hindi ako invisible. For the first time, may nakakita kung ano talaga ‘yung kaya ko. Kahit ‘yung taong ‘yon… ang pinaka-nakakatakot sa lahat.

paliwanag ko. Atubili naman siyang tumango at ibinaling ang tingin sa labas ng bintana. I can see the sadness in her eyes through the reflection on the glass window when we entered the tunnel road. Napabuntong hininga ako kasabay ng pagngangalit ng mga bagang. Ngayong alam ko na na si Big Boss ang may pakana ng lahat ng ito ay lalong nag-alab ang galit sa puso ko.

Para akong napako mula sa aking kinatatayuan dahil sa sobrang kaba, kung ano-ano nang mga tanong ang pumapasok sa aking isipan na wala namang kasiguraduhan ang mga sagot. I quickly shook my head like crazy. Just then, my gaze fell on the window where I was looking out earlier. Binuksan ko ang bintana nang walang pag aalinlangan, mas gugustuhin ko na lamang na mamat4y kaysa ang matorture katulad ng ginawa nila doon sa lalaki.

But were they enough? Teka, Maya. Breathe. I was standing by the window of my apartment, looking out at the busy street below, trying to steady myself. The sun was setting, casting a golden hue across the city. The world outside felt so alive, so full of possibilities. But inside my head? I was a mess.

Mich’s POV The bright, unfiltered rays ng araw na tumatagos sa floor-to-ceiling windows ng penthouse ang tuluyang gumising sa akin. I winced slightly, forcing me to shield my eyes habang dahan-dahang nawawala ang antok ko. Moving my body even an inch brought a sudden, dull ache mula sa lower back ko pababa sa mga hita ko—a heavy, undeniable reminder ng lahat ng nangyari sa kitchen counter kagabi.

Para akong pinapatay paunti unti sa sakit, para akong masisiraan ng bait. Nang makarating ako sa bahay ay halos wala man lang ako kagana gana, lutang na lutang ang pag iisip ko na halos hindi ko na alam kung paano ako nakauwi ng maayos at nakarating sa aking kwarto. Napaupo na lang ako sa aking kama. I feel so numb.

sabi nito at lumabas na ng kwarto ko. Napamura na talaga ako nang sunod-sunod sa aking isipan. Kailangan ko na sigurong lagyan ng window grills ang lahat ng bintana ng pamamahay ko para kahit makalimutan kong mai-lock ang mga ito ay safe na safe ako. Lalo na sa Zayden Taylor na iyon. Hintayin mo lang talaga na gumaling ako Zayden! I'll kill you!

I am right. Nakita ko kung paano lumusot ang bala sa makapal na kurtina. One bullet makes it through the window of my room. At mukhang tumama ito sa lugar kung saan ako nakaupo. Nanatili akong nakaupo nagkunwaring hindi nakita ang bala.

alam kong hindi mo ako mahal at ginagamit mo lang ako! Lumapit ako sa bintana at sinubukang buksan ang sliding window. Malawak naman akong napapangiti ng bumukas ito.

Sa wakas, matapos ang nakakangalay sa tuhod na paggapang ay narating ko na rin ang pader na may bintana. Tumayo ako at saka pinagpag ang palda at damit na sa pagkakaalam ko’y balot na ng dumi at alikabok. At nang masigurado kong nalinis ko na ang lahat ay saka ko binuksan ng walang pag-aalinlangan ang bintana. As I opened the window, rays of light began to scatter all over the place. I could see how it illuminated the darkness and lit up all of the four corners of the room. It was fascinating.