Novel & Cerita Through My Window: Across The Sea

nag bilang ako ng Isa hanggang tatlo bago tumakbo patungo sa bintana. ----------- That time Im serious I'm going to jump out the window.. But when I run and get there.. I'm doomed.. There's no way I can get out from there.. It's no lock.. It can't open.. Until Mr. Hanz Levi HUG my waist and pull me, I scream and struggles,

I secretly looked behind me to check the area, and was relieved to see another door out of the hallway. My eyes then, went to look at the round window at the door, na nasa kaliwang bahagi ko lamang. The window that was made in clear glass, made it easier for me to see the transparent glass window in rectangular frame inside the room that shows the outside view of the ship, clearly. Mula sa aking kinatatayuan ay kitang-kita ang isang British-built military helicopter, na hindi kalayuan ang layo mula sa barko. Lumipad ito pataas at tuluyang nawala sa aking paningin at sunod nito'y putok ng mga baril sa labas.

Nagising ako dahil sa nakakapasong sikat ng araw na tumatagos mula sa malaking glass window ng mansyon at direktang tumatama sa mukha ko. Kumunot ang noo ko. Pilit kong iminulat ang mabibigat kong talukap. Ang una kong naramdaman ay ang sobrang lamig na hangin mula sa aircon na dumadampi sa hubad kong balat. Sumunod ay ang nakakabinging katahimikan ng paligid.

Ramdam kong bahagya siyang natawa. “Yeah,” bulong niya. “And I’m never letting you go again.” Maya-maya ay marahan niya akong hinila papunta sa kwarto. Tahimik ang buong villa habang magkahawak-kamay kaming naglalakad. Tanging tunog lang ng alon mula sa labas ang pumupuno sa katahimikan ng gabi. Pagpasok namin sa silid ay agad akong sinalubong ng malamlam na ilaw at ang malaking glass window kung saan tanaw ang dagat.

I don’t even know my name or the place where I came from. Nanaig ang takot sa aking puso, hindi ko alam ang gagawin. I heard the loud sound of the siren again. I tried to open the curtain and see what was outside. Mula sa glass window, tanaw ko ang maraming mga puno. Konti lang ang nakikita ko dahil natatakpan na ng hamog ang kabuuan ng kagubatan. I can’t say the time. It was cloudy outside. Animo’y uulan na mamaya. Hindi ko makita kahit isang palatandaan ng sikat ng araw.

Naengganyo akong silipin iyon kaya binuksan ko ang glass door na patungo sa teresa. Agad na sumabog ang aking buhok sa hangin. Mainit ang sikat ng araw pero hindi ko iyon nararamdaman lalo pa at marahas ang paghampas ng malamig na hangin sa akin. Ang kulay asul na dagat kumikinang sa bawat pag galaw dahil sa sinag ng araw. Balang araw babalikan ko talaga ang lugar na ito at sisiguraduhin kong maliligo ako agad sa dagat.

Sobrang ganda, halatang mamahalin ang mga gamit dito para talaga akong sinampal sa kahirapan. Naglakad ako papunta sa glass window niya na tinabunan ng kurtina. Hinawi ko ito at bumungad sa akin at mga mataas na building sa harap. Wow, maganda ito tingnan pag gabi. Parang itong kwarto niya dito ang center ng mga building, sobrang ganda talaga. Yung clouds paeang sobrang lapit lang sa akin. Tinaas ko ang kamay ko na parang inabot ang clouds sa harap. Ganda.

Mayroon ding maliit na sala set at may malaking glass window sa dulo kung saan kita ang buong siyudad. Kung normal na araw at napadpad ako sa ganitong lugar ay paniguradong maglilikot na ang mga mata ko at matutuwa, pero dahil hindi normal ang sitwasyon ko at may kasama pa akong isang lalaki sa kwartong 'to ay hindi ko na alam kung paano pa lalaban ang matinding kaba. Tumayo siya sa harap ng glass window. Nakatalikod siya sa akin pero kita ko ang repleksiyon niya sa malinaw na bintana.

Ani ko pero sinuot din naman ang binigay niya. "Isuot mo nalang. Ayaw kong mangitim ka." Aniya. Hindi ako sumagot at inayos ang wawai hat sa ulo ko. Iginiya naman niya ako doon sa may mga upuan kaya pumunta ako doon at iniwan siya. Pagdating ko doon, hindi ko na alintana ang init dahil sa nakikita kong view. Tanaw ko ang buong dagat at may nakikita pa akong bundok sa malayo na pinapatungan ng clouds.

Philip Sitting beside a mahogany-framed square window, I gazed out at the vast expanse of the Caribbean Sea. Ang tahimik na paraiso ng lugar ay lubos na kabaligtaran sa magulong bagay na umiikot sa aking isipan.