Novel & Cerita Through My Window: Across The Sea

Pumasok ako sa loob at direktang nagtungo sa veranda. I slowly opened the sliding window as the sudden cold wind slapped my face and it sent me calmness in my system. I then smiled widely when I saw the front sea on the veranda. Naakit ako sa payapang tubig kaya naisipan kong ngayon na lang maligo. Gumalaw ang kamay ko at inisa-isang tinanggal ang saplot sa katawan at tanging terno na bra at panty na lang ang natira na pumupulupot sa aking katawan.

Kundi bilang dalawang taong matagal nang umiwas sa sarili nilang damdamin. The Present Hurts More Tahimik ang lungsod sa ibaba. Mula sa floor-to-ceiling glass window, kitang-kita ko ang mga ilaw ng Maynila. Para silang mga bituin na bumagsak sa lupa. “Rosemary.” Ang boses niya—mababa, kontrolado—ngunit may kakaibang lalim ngayon. Hindi ako agad lumingon. Natatakot akong makita sa mga mata niya ang bagay na matagal ko nang iniiwasan.

Humigop ako ng hangin, at doon ko lang naramdaman na hindi ito ang kwarto ko—mas malambot ang kama, mas malamig ang hangin mula sa centralized AC, at mas maliwanag ang liwanag ng araw na pumapasok sa floor-to-ceiling windows. Napadilat ako, sandaling naguluhan, pero agad ding napanatag nang makita ko ang cityscape na parang painting sa harapan ko. Sa tabi ng kama, naroon pa ang evening dress ko, maingat na tinupi ni Sebastian, at sa sahig, ang mamahaling slippers na ni hindi ko maalala kung sinusuot ko ba talaga o para lang props sa mga hotel magazine.

malambing niyan wika kaya agad akong tumayo at tinakbo ang glass window. “A-ang ganda!!” hindi ko mapigilang mamangha ng makita ang dagat. Napakaganda at asul na asul ang kanyang kulay. Gustong-gusto ko nang bumaba para magtampisaw dito. Nilingon ko naman sila at kinuha ang tatlo naming mga anak binuhat ko sila habang nakatayo kami sa window glass. “Ang ganda mga anak ‘di ba?” ngiting tanong ko sa kanila. lumapit naman si Ansel sa amin at kinuha si Javi at Jax habang si Jachin ay buhat ko.

Naging stressful man ang lahat ng pinagdaanan naming iyon, kahit pa paano naman ay may silbi rin dahil marami kaming natutunan. Higit sa lahat, kung darating man ulit ang malalaking problemang dumating sa buhay namin ay kayang-kaya na naming itong harapin. At ngayong araw, isa na namang panibagong yugto ang sisimulan namin. Oo, ngayong araw kasi ay house blessing na ng bahay namin ni River. Kaya naman maaga pa lang ay gising na ako. Nakatayo ako at nakanganga ako sa harap ng malaking floor-to-ceiling window sa ikalawang palapag habang pinagmamasdan ang kabuuan ng Viejo Street.

"This wall is not actually a wall. It's a glass door." Nilapitan ko siya at kinuha ang hawak na mug. "Let me hold this for you." Ngumiti ito sa akin at isinuksok sa keyhole ang susi. Nakarinig ako ng click and then a small handle appeared. Hinila ito ni Maverick at pina-slide in a horizontal motion. Sumalubong agad sa amin ang malakas at malamig na ihip ng hangin sa dagat. And boy, what a view. Kung anong kinaganda nito mula sa glass wall ay walang-wala kompara sa kung ano ang nakikita ko ngayon.

Exhale, inhale iyon ang ginawa ko—nang makabawi ay binalabal ko ang kumot sa katawan ko saka hinakbang ang paa papalapit sa bintana at dumungaw doon. When I looked out the window, ang ginoong araw ay nagsimula nang lumulubog, magdadapit hapon na. Doon din ay malaya kong pinakawala ang luha na kanina ko pa pinipigilan. Wala sa sariling napahagulhol ako.

Luciella POV Tahimik akong naglalakad palabas ng building, steady ang hakbang kahit nararamdaman ko pa ang bahagyang inis dahil sa natapon ang malamig na tubig sa akin. Hindi iyon ang masakit. Ang masakit ay ang pagtawa. Ang pagtawa ni Ethan. Hindi siya malakas. Hindi siya obvious. Pero kilala ko siya. Alam ko ang bawat expression niya. At kanina, sa gitna ng kahihiyan ko, nakita ko ang amusement sa mga mata niya.

Different memories flash in my mind. I shut my eyes and got up from my bed and walked towards my window. Hinawi ko ang may kakapalan na itim na kurtina at bumungad sa 'kin ang madilim na labas. Pinagmasdan ko lamang ang paligid, habang tumatama sa 'kin ang liwanag ng buwan. The cold wind touched my skin, I closed my eyes and let myself drown in the feeling of peace that I've always wanted. But then again, in this kind of world, I don't think I could still have it. This is the best part for me.

Total pinapasok niya ako rito, means I can do whatever I want. I pour out red wine into the wine glass on the table and took the glass off it. Naglakad naman ako papalapit sa floor-to-ceiling window and watch as the dark embraces the whole city of Miami. The view was perfect. Unti-unti nang lumilitaw ang mga ilaw mula sa kalye, mga sasakyan, sa mga buildings na nasa paligid, pero mas agaw pansin ang kahabaan ng Miami beach mula sa kinatatayuan ko.