Thunder Tagalog Novels & Stories

"what's the story behind the name of this place Thunder seriously ask. "KAMALIG it means kubo in Tagalog, dahil nasa Visayas tayo kaya nararapat lang na Visaya yong name na gagamitin namin, Ganon lang ka simple Ang explanation ng pangalan ng Lugar nato and as you can see the size of an A houses and the signature balkone in the front is kubo tingnan." may pag mamalaking kwento nya. "hunmmm, nice name and nice them." humahangang wika ni Thunder.

And I literally stopped breathing when Thunder took off his polo. Muntik ng malaglag ang panga ko. Bakit may pa-pandesal si mayor? Pengeng kape! Penge! Tsk tsk Akira! No! No! That's bad. Bawal yan kahit masarap syang papakin. Gosh what am I saying? Where is my humanity? "Laway! Ang laway" natigil ang pagmamanyak ko este pagtitig sa katawan ni Thunder dahil umepal lang naman ang dakila kong bestfriend.

mahinang tawag niya sa pangalan nito. Tahimik at madilim ang kapaligiran. Nagbibigay ng kilabot ang malamig na hangin na dumadampi sa kaniyang balat. Napahinto siya sa paglalakad nang may dalawang braso na biglang pumulupot sa kaniyang baywang mula sa likuran. "Akala ko hindi mo na ako sisiputin, baby. Miss na miss na kita."

Lasing na ito ngunit talaga nga namang magagawa ka ring lasingin sa pamamagitan lang ng kanyang mga kataga. “You know what? I’m fucking okay, ayos na ako e. Maayos na ‘yong buhay ko, hindi man ganoon kasaya pero masaya na ako. Kontento na, but you came back, Hindi ko nanaman magawang makuntento. Mahal na naman kita,” Pulang-pula ang mukha niya ang habang sinasabi ang mga katagang ‘yon. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng puso. Alam kong lasing na talaga ito. Hindi ko alam kung para sa akin ba ang mga katagang ‘yon.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

“Ayun! Ayun sila!” Natigilan kami pareho ni Keiron dahil sa may sumigaw at paglingon namin ay andoon sila at ang dami. Nagkatinginan kami at agad na nagsabi ng... “TAKBO!!!”

Tubig at doughnut lang ang binili ko habang sa kanya naman ay chuckie at sandwich. "Girl, may iba't ibang stages ang pagiging malandi. Hindi porket nilapitan mo na ang crush mo ay malandi ka na agad, nilapitan mo lang naman, ah. Hindi mo naman nilaplap." Ngumiwi siya. "Kadiri naman ng nilaplap! Ano'ng wika 'yan?" "Wikang balbal," I simple said. "Psh, ano naman 'yong stages of kalandian ang pinagsasasabi mo?"

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

pahayag ni Nazier bago niya ito pagpatayan ng tawag. "So it's my birthday today, i totally forgot about that.* pahayag ni Nazier ng mapalingon siya sa pintuan na nagbukas, kung saan pumasok doon si Thunder na puro dugo ang suot nitong damit, ganun din ang ilang parte ng mukha nito. "Are you done here? If yes let's fvcking go now." seryosong ani ni Thunder na ikinatitig ni Nazier dito.

Mukhang meron din siyang ipapagawa sa akin. "Why are you in such a hurry?” tanong ni Thunder ng makita akong nagmamadali. "It's none of your business, I just want to go home early,” sagot ko na lang sa kaniya upang matigil na siya. "You sure you're going home?” tanong niyang muli na nagpatigil sakin. "Whatever's up to you, please, be careful."