Time Near Me Novels & Stories

tanong ko. “Next week. Kaka-uwi mo lang from Italy, right?” sagot ni Timothy. “Oh, okay. Anything else I should know?” "Call time’s 8 AM. Doors open at 9, close at 10 PM. I don’t tolerate latecomers. If you want a glowing review—earn it." he said, sipping coffee like a proper kitchen villain. "Noted." I stood with a smile. "If that’s all, I’ll head out. I’ve got dinner with the fam."

I want her to be safe dahil kung sasabihin ko sa kaniya ngayon ang totoo, baka hindi na siya makapokus. Napatingin ako sa relo niya na ngayon ay nakadisplay na ang oras. It's already 8:40 PM. And based on what we have read, magkakaroon ng epekto ang nanotechnology na sinasabi nila by 9PM.

“A drop-off location. Two hours from now. Same firm. Dexter will be there.” I didn’t blink. “Let’s move.”

I noticed an unknown number and abruptly opened it accidentally when my phone slipped. From: Unknown Number The symbol of the Atomic number 1 and 53. Accompanied with the symbol of 1,8,74,18, and 92. I knitted my forehead and didn't mind it. I was about to place it back on my table, when there's another notification popped. From: Unknown Number Being near you gives me a feeling similar to that of having a rhinovirus. I can’t catch my breath around you. This person is surely Cheese with the Atomic number 39 Yttrium. Interesting...but not my type.

“Why?” “Anong why? Hey student, alam mo ba kung anong oras na ngayon?” Napatingin ako sa relo ko bago sinagot ang tanong nito. “6:50 pm po.”- kumunot naman ang noo ng lalaking nasa harapan ko. Ngayon ko lang napagtanto na ang kausap ko pala ay manager ng convenience store na kinatatayuan ko ngayon. Medyo pamilyar sa akin ang kanyang mukha pero hindi ko maalala kung saan ko ito nakita. Sa palagay ko din ay nasa edad kwarenta eto pataas. Alam ko naman eh, pero wait.

wika ni Micro na kina lingon ko dito. " What time?" tanong ko dito at tiningnan ang oras sa aking pambisig na relo. "7 pm daw.." sagot ni Micro at pinakita sa akin ang cellphone nito. Tumango ako at nag salita. "May ilang oras pa tayo para mag handa." sagot ko at sinara ko na ang laptop ni Tiger.

Pinaikot ko muna ang tatlong magnetic rings sa aking mga daliring puno ng alikabok at amoy semento, habang kinakagat ang tip ng toothpick. The clock ticks faster than yesterday. Hindi mo talaga mamalayan ang oras dahil nakakalibang panoorin at bilangin ang mga tao sa baba ng building hanggang sa halos lahat ng ilaw ay namamatay isa-isa. I checked my tiny scurfa diver watch, and guess what? The time is, 0000 meaning in the civilian time conversion table it says, 'it's time to kill!" Excitement and adrenaline starts to consume my veins.

Naging tahanan niya na rin higit isang buwan na rin ang nakaraan. “Opo.” Nginitian niya ang kaibigan. “Umalis na kayo ni Tiya, mamaya hindi na ninyo naabutan na bukas ang clinic,” tiningnan niya ang orasan na nakasabit doon sa dingding. Quarter to six na.