Time To Heal Quotes Mga Nobela at Kwento

He wanted to hear what she thought about his condition. “Yes,” she replied and it felt like someone pulled a thorn out of his throat. “I think he can still heal. He just needs some time. Let’s not rush him. Kaya nga mas mabuting mayroong loved ones siyang nandito para kahit papano ay maging mas mapabilis ang paggaling niya.” His jaw clenched. Kung alam lang siguro nito ang totoo sa likod ng kanyang mga ginawa, mapapatawad pa kaya siya ng dalaga?

Umupo siya sa aking hita at sinalubong ang aking titig. "Mahal basta alam mong ginawa mo ang parte mo wala kang kasalanan o pagkukulang. Healing process is a long run Jordan. Let them both heal and chase around. Mapapagod din sila. Don't stress out yourself too much!" Kanyang paliwanag. Totoo naman ang kanyang sinabi. Matanda na si Rex at kailangan niya ng taong magbibigay sa kanya ng kaligayahan at katahimikan.

"Time heals all wound." "Time don't heal all wound, Saga. You just learn to live with the pain." Inirapan ko siya bago humigop ng kape. Tama naman ang sinabi niya, pero kailangan bang i-discourage niya ako nang ganito? Pilyo talaga. "So, ano nang plano mo ngayon?"

natatawang sabi niya pero halata sa mga mata niyang peke 'yun. "Wala naman kasing makakaalam ng mangyayari kaya huwag mong sisihin sarili mo,” sabi ko at ngumiti ako nang bahagya sabay iwas ng tingin sa kanya. "Hindi ko rin kasi maiwasan na sisihin sarili ko, e. Sana nga, ganun kadaling gawin kapag sinabi na sa ‘yo ang dapat mong gawin." "Time heals naman."

"I understand, Naomi. Mahirap at hindi madali because healing takes time. Hindi madaling mag-heal sa mga bagay na nag-iwan ng malaking sugat sa pagkatao mo pero ang paggaling ng isang sugat ay depende sa paggamot ng taong mayroon nito." Natigilan siya at kapagkuwa'y bahagya kumiling. Paano ba niya ginagamot ang sariling sugat? O sinubukan man lang ba niyang gamutin ang mga ito o pinalala ng kaniyang matinding galit at kagustuhan gumanti?

Time. A proverb once said that time heals all wounds no matter how deep they could be. Little did they know that time merely softens the pain and blurs the memories? Time could sometimes feel so short--- that's when we're making the most out of its seconds. Sometimes it feels so long--- that's when every second counts to a phase where we struggle. It extends to people, love and opportunities, so all we should be doing is try our best to keep what makes us the happiest, but learn to let go when something's too unbearable.

"Salamat, Hera. I owe you a lot." Hera smiled back. "You dont owe me anything. That's what friends are for." Kahit papaano ay sumaya ang puso niya dahil may kaibigan siyang mapagkakatiwalaan at maaasahan. "Salamat, Hera. Pero ayos lang kung hindi mo ako samahan, hindi naman siguro ako doon magtatagal. Kailangan ko lang ng time na walang Law na kakatok sa pinto ng condo ko arawaraw. My heart needs to heal. Babalik din naman ako,"

“I’ll make sure she gets everything she needs. Kahit hindi siya bumangon, ako na ang bahala sa kanya.” “Good. She’s lucky to have someone this attentive. Basta tandaan mo lang, Rafael… healing takes time. Mas mabuting maghintay kaysa magmadali at magdulot ng komplikasyon.” Sandaling natahimik si Rafael bago ngumiti ng pilyo, halos bulong na sinabi: “Fine… pero hindi ko mapapangako, try ko magpigil.” "Welcome to tiis gang, man. Solid blue balls company. Ito talaga ang mahirap sa ating mga blessed." Natatawang sambit ni Magnus.

wika ko sa kanilang dalawa. Siguro nga, wala na akong ibang gagawin kundi ang maghintay, maghintay ng tamang pagkakataon at pabayaan na ang tadhanang humarap ng lahat. Isinuot ko ngang muli ang aking sunglasses at napatingin na lang sa mga naggagandahang gusaling nagliliwanag na nasa malayo. I will heal myself here. ************************* A/N: Please don't forget to Vote, Comment and Share! ❤

Sobrang sakit nung mga nangyari, marami ang nagbuwis ng buhay at hindi niya matanggap na isa siya sa mga dahilan kung bakit nagawa ng mga malapit sa kaniya ang manakit ng iba. Pero may kasabihan nga na time heal all wounds at masasabi niya na sa loob ng isang taon ay natanggap na niya ang lahat at handa na siyang igawad sa mga nagkasala ang kapatawaran. "How are you my lovely fiance?" Bulong nito habang nakaakbay sa kaniya at ginagawaran siya ng magagaang halik sa kaniyang ulo. "I am fine although gutom na kami, wala pa kasi yung pinapakuha kong iluluto kay Ate Alliyah," nakangusong sagot niya dito.