Tired Of Working Quotes นิยาย & เรื่องราว

“Should I just quit my job then? You know how hard it was for me to earn a living. Should I just waste all my efforts then?” Napatulala ako sa mga sinabi niya. Alam kong may punto siya. Alam kong tama siya, but just this once hindi niya ba kayang unahin ang nararamdaman ko? Hindi niya ba kayang piliing intindihin ako? “Paulit-ulit na lang ‘to, Clara. I'm too tired. Just tell me if you want me to quit then I will.”

"So ano ang endgame? Kailan ba ito sapat? Kailan ka makakaupo at i-enjoy ang iyong buhay at ang kinikita mo?” "Christ, pinatunog mo na ako ay isang miserableng workaholic." “Hindi, hindi miserable. Pero parang hindi ka rin masaya. Kahit na hindi ko pag-aari ang lahat ng pera sa mundo, mayroon pa rin akong plano sa pagreretiro dahil ayaw kong magtrabaho nang walang pahinga" sabi ni Athena na may mahabang tingin. "Ang trabaho ay nagpapasaya sa akin."

saway niya rito, reason why Lazarus playfully chuckled. "I'm sorry, but this is just how I cope up with exhaustion after work," anito. "Speaking of work, how was it? Progress? Update about that project you've been working on?" Tanong niya rito. "Hmm... doing great, but I hope I'll be able to seal the deal real soon. I want to spend more time with you and the kids," bakas sa boses nito ang pagod nang mas isiksik pa nito ang kaniyang sarili jay Almirah.

As a free border here in his penthouse, parang nakakahiya na pabayaan siya na ganiyan. "You should rest for a while. Working non-stop is unhealthy" Binuksan niya muli ang mata. "Mga tamad lang ang magsasabi niyan" "Hoy. Hindi naman" I pouted. "I just don't want to waste my time with unnecessary things. I rather work." "Kailangan 'yon ng katawan mo. Kung ako sing-yaman mo, magpapakasasa ako sa pera ko"

I said and continue to do my work. "The problem with all you people is your so workaholics. Why not be like me? Relax lang" mayabang na saad nya. "Kampante ka kasi na hindi babagsak ang sales nyo" "Well that's true, pero do not overwork yourself brother. Maganda rin naman sales nyo, ah. You can actually take a leave for a month" he suggested. "Stop talking, I'm working" I said seriously. Hindi ko pa rin maalis ang inis ko sa kanya.

"Napansin kong sobrang abala ka sa trabaho, pero hindi mo na iniisip ang iyong sariling kalagayan." Ang kanyang mga salita ay parang isang wake-up call para sa akin. Sa kabila ng lahat ng pag-aalala at pagsisikap kong maging produktibo, napagtanto kong hindi ko na pinagtuunan ng pansin ang aking sariling kapakanan. Ang pagkakaroon ng mabigat na trabaho ay tila isang paraan lamang para iwasan ang tunay na sakit na nararamdaman ko sa aking puso. Agad kong tinanggap ang kanyang mungkahi at nagpasya na maglaan ng oras para sa sarili ko.

pagtanggi niya. Ngunit habang sinasabi iyon ay hindi nakaligtas sa paningin ko na tila siya nahihilo. Agad akong napahawak sa kanya para huwag siyang tuluyang matumba. Naipilig niya ang kanyang ulo. “Are you that tired?” hindi ko mapigilang tanungin siya. “Uhm, I’m so tired; there’s always so much work to do in the company. Contracts that never end. Unending emergencies for public relations. Endless social obligations. Reading documents,” sagot niya.

Alam kong nagtataka ang mga katrabaho ko dahil kahit ang mga malalayo pang due dates ay tinatanong ko na tungkol sa mga status ng mga ito. “Oh, ang bilis naman ng oras,” sabi ko at tinanggal ang reading glasses ko saka marahang ilapag sa lamesa. Ngayon ko lang naramdaman ang pagod sa dire-diretsong pagtatrabaho ko maghapon. “You’re overworking yourself, girl,” komento ni Ayan habang minamasdan akong kinukusot ang napagod kong mga mata. “And because of that, let’s chill tonight,” pagyayaya nito na ikinataas ng kilay ko.

“Wala naman akong ginagawa, e. At saka gamay ko na rin naman ang ibang gawain dito at sanay na akong—” “Please po, Ma’am. Maawa na po kayo. Huwag na po sana kayong magpumilit pa dahil kapag pinakilos po namin kayo rito ay mawawalan na po kami ng trabaho at mawawalan pa po kami ng suweldo.” Sa muling pagkakataon ay pakiusap ng isa pa. Nagkasalubong ang mga kilay ni Veron. “Ang OA naman. Hindi ko naman sasabihin kina mom at dad, e,” nakangiti pa niyang bigkas. “Sobrang bored na talaga ako ngayon.”

Napabuntong-hininga ako. “The offers are too big to turn down. It would be a waste.” Narinig ko ang pagbuntong-hininga ni Papa Ronan habang binababa ang hawak niyang libro. "You should take a break sometimes, Ada. Work will always be there, but if you push yourself too hard, you’ll burn out." Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag sa kanila na mas gusto kong ilubog ang sarili ko sa trabaho. Dahil kapag wala akong ginagawa, mas lalo kong naiisip si Mishon.