Tired Of Working Quotes Novels & Stories

"Uf! I'm alright, graduated from college. I'm a workaholic and responsible. Having me in the company is worth it." "I'm not interested in hiring you in my company, Ms. Perez!"

Mahabang pahayag niya. Napalunok ako. Confirmed, mawawalan na talaga ako ng trabaho simula sa araw na 'to. Paano na ako ngayon? Napabuntong hininga ako. "I'm sorry if I disappointed you, Mr. Marquez. I admit that I'm not doing well and I also admit that I'm a bit distracted, but I'm willing to correct my mistake. I really need this job. Can you give me another chance?" Pakiusap ko.

“Don't abuse your body. When you get tired, rest. It's not that you're tired then you're still working. Look what happened to you? Over fatigue. I know you have many businesses and you are the only one who manages them all, but please, put yourself first. Unahin mo ang sarili mo kesa sa mga trabaho. Paano kung hindi lang iyan ang mang-yari sa ‘yo ha? Ayoko na mag-kasakit ka ulit at napapabayaan mo ang sarili mo, Jace Mateo. Naiintindihan mo?” Seryoso niyang sabi habang titig na titig sa akin. Sabi na sesermonan ako nito kapag nagising na. Tumango lang naman ako dahil mahirap makipag talo sa bagong gising. Saka para sa akin naman ang lahat ng sinabi niya. Ayoko ring sirain ang mood niya. Kaya

“Ginagawa ko lang ang trabaho ko.” Patuloy kong binuhos ang aking emosyon habang nagsimulang maglakad paalis ng kwarto. Hinawakan niya ang aking kamay upang pigilan ako. “Akala ko ba ginagawa mo trabaho mo? Oh bakit paalis ka? Do your job and don’t leave. Hindi ko ibibigay ang sahod mo kung hindi mo matatapos ang trabaho mo!”

Kahit pag-aaway ay hindi namin maagawa ng maayos dahil nasa publikong lugar kami, ano lang ang pwede naming gawin? Minsan nakakapagod, nahihirapan na akong pagsabay-sabay lahat intindihin ang mga bagay sa bahay, sa trabaho, at maging sa relasyon na meron kami. Para na akong mababaliw, gusto kong saktan ang sarili ko. “I’m tired, pwede ba akong humingi ng half-day off today?” Walang lakas na tanong ko. “B-But—”

imporma nito habang nagmamaneho at ayaw bitiwan ang palad niya. "Pwede ba mag-work na lang ako? Kahit sa company mo na." Mabilis itong napasulyap sa kanya, "You sure?" "Basta trabaho lang, Thaddeus." Umangat ang gilid ng labi nito. Wala pa man ay alam na niya ang naiisip nito! "I need personal coffee maker and stress reliever wife by my side—" "Thaddeus! Iyong maayos na trabaho naman—"

“Office assistant lang ako, and I’m only here dahil inutusan ako ni Sir Joseph.” Sandaling natahimik. Tapos bigla niyang binuka ang bibig — malamig, diretso, walang emosyon. “If you can’t do a simple job,” aniya, “then better quit.” Walang pag-aalinlangan. Walang kahit katiting na awa. Parang sanay na siyang magpasya ng kapalaran ng iba at ako ‘yung latest casualty. Napasinghap ako, pero agad kong kinagat ang dila ko. Hindi ako pwedeng mawalan ng trabaho. Hindi ngayon. Hindi sa panahon na halos masaid na ang savings ko.

Minsan may mga kalokohan pang nagagawa para lang mapatawa siya . "di joke lang .. wala din naman kasi akong ginagawa kaya hindi ko na tinanggihan pa ang alok mong kumain sa labas " "its okey kung hindi ka naman pumayag kasi alam kong busy ka" "hmm kaya nga" medyo naging abala na sila ngayon sa kompanya dahil marami silang client na dumating .Madaming gustong magpagawa ng commercial lalo't summer na rin .

Mapait siyang umiyak sa harap nito gaya ng madalas niyang ginagawa. Bumalikawas ito ng bangon, inayos ang damit. “What do you know about being tired from work? Ni hindi mo na narasan magtrabaho ng eight hours. After you graduated from university abroad, you never used your diploma to apply for a job or earn a salary. Ah, kasi may prebilihiyo ka na, nag-iisang anak ka at umaasa ka palagi sa salipi ng mga magulang mo. Hindi tayo magkapareho. Nagsimula kasi ako sa wala eh,” mapait nitong pahayag, tumindi ang iritasyon nang umagos ang mga luha niya.

Nalalayuan ako pero maganda naman ang location. "Busy ka siguro lately, hija," puna ni Tita Jane sa hapagkainan. "Yes, tita. Sobra po. I barely had rest time." "Nasosobrahan ka na siguro sa trabaho mo. Ilang oras din ang binabyahe mo everyday to your workplace." Siguro isa din 'yon sa mga rason kung bakit pagod ako palagi pag-uwi sa bahay. "Kung lumipat ka na lang kaya sa amin? We would like to grant your request."