Tired Of Working Quotes นิยาย & เรื่องราว

Walang pagkukunwari na natutuwa nga ito. Tinapik ko naman ang kanyang likod at bahagyang inalo. Alam ko na niyapos lang niya ako dahil sa sobrang tuwa. Base sa sinabi niya, marami siyang kakulangan at pakiramdam niya ay wala siyang kwenta sa kanyang trabaho. Kahit ako naman siguro ay ganoon ang mararamdaman. "Tuturuan kita kaya mapapadalas ang pagkikita natin. Ayos lang ba sa iyo iyon? May trabaho ka pa sa resort." Usal ko naman sa kanya at nakayakap pa rin ito sa akin.

“Ano? Pumapasok pa ako! Gusto ko pang magtrabaho muna.” “Then better stop this. Kaya ka nagkakasakit dahil sa mga walang katuturang bagay. I won't get tired of you. Hindi kita isasauli sa bahay niyo. Kung saan ako, doon ka rin. Always remember that!” …

Kahit pagod, ‘yung mata niya — matatag. “You’ll burn yourself out.” sabi ko mula sa doorway. Medyo nagulat siya, tapos napatingin. “You don’t strike me as someone who believes in rest.” “Rest is earned,” sabi ko. “And you’ve earned it tonight.” Napairap siya ng bahagya. “Tell that to my paycheck.” Ngumiti ako — totoong ngiti, bihira ‘yun. “You really don’t know when to quit, do you?”

In the midst of working, he texted and we exchanged some messages. Siya: You're working? Are you busy? Ako: Yup. Ikaw? Are you in your company? Siya: Yes. I'm bored. Punta ako diyan. Ako: Baliw ka ba? Magtrabaho ka. Don't be too clingy, Reilan. Busy ako. Iistorbohin mo lang ako dito. Siya: Ayaw mo no'n, may inspirasyon ka sa pagtatrabaho? I won't disturb you, promise.

“Nelly, nakauwi ka na rin. Nakakapagod ba ang trabaho?” Umiling si Naomi. “Hindi. Nakaka-relax.” “Mabuti, nag-aalala ako. Kung masyadong nakakapagod sa iyo ang trabaho mo, pwede ka magtrabaho sa kumpanya ko, at bibigyan kita ng komportableng trabaho.” Halata ang pag-aalala ni Anthony. “Late ka na umuuwi nitong nakaraan, nag-aalala ako na baka hindi mo kayanin.”

“Pwes, ibahin mo ako sa tatay mo, wala ka bang tiwala sa akin?!” “Wala!” “Bakit ba ang sakit mo lagi magsalita?!” “Gusto mo ako, hindi ba? Kaya tanggapin mo ang masasakit na salitang ibabato ko pa sayo dahil full package ang in-avail mo.” “Pwede kang magtrabaho, ibang trabaho– wag na sa night club.” “Fine…” “So, do we have a deal?” “Deal.” walang patumanggang sambit ko.

"May binanggit ba akong pangalan, Veron? Bakit masyado kang apektado?" "What are you doing? Bakit hindi kayo nagtatrabaho? Hindi kayo sinasahuran ng kompanya para lamang makipag-away sa mga katrabaho niyo!" galit na saway sa amin ni Ms. Agot na biglang dumating. "Go back to your work, Elara. I'm afraid you have to work overtime later."

Like what I had decided, tumanggap ako ng maraming commissions para masabi kong totoong abala ako sa trabaho. It was Thursday night. Umuwi akong sobrang pagod dahil pinilit ko talagang tapusin ang isang canvass sa loob lamang ng isang araw. Nasobrahan yata ang pagtanggap ko ng projects kaya ngayon ay no choice ako kung 'di gawin ang lahat ng iyon. Nang makapasok ako ay agad kong namataan si Wesley na nakaupo sa sofa sa living area. I ignored him. I'm too drained to even give him a damn.

Ang kakamabal niyang si Atticus ay hindi na makayanan ang pressure dahil madalas na sa kanya naiiwan ang tambak na trabaho kaya naman ilang beses na siya nitong tinawagan. “Fifth, please lang naman. Tapusin mo muna ang trabaho mo sa company bago ka umuwi. Hindi iyong kung kailan mo maisipan ay bigla ka na lang maglalaho. Hindi kita binabawalan na mag-spend ng maraming oras sa nobya mo, pero tulungan mo muna ako sa trabaho...” Humalakhak lang si Fifth sa sinabi ni Fourth. Tandang-tanda niya pa na noong ito naman ang nangailangan ay wala itong natanggap na reklamo. Naglagi pa nga ito sa ibang bansa eh.

Umismid ang ginang, “Aba’y ang payat mo naman kasi. Hindi ka ba kumakain anak? Mukha kang ginutom ng ilang taon.” Humalakhak siya sa narinig, “Masyado ho kasi akong abala sa trabaho at pag-aaral, Nay. Minsan nga tatlong araw akong hindi natutulog sa sobrang abala. Namimiss ko rin ang magtrabaho.” “Ay ano bang trabaho mo ‘nak? Mukhang nakakapagod at delikado, ah! Kaya pala ang payat mo.” “Doktor po!” proud na proud niya pang sagot.