Novel & Cerita Tired Of Working Quotes

Sa gitna ng tambak na trabaho… Sa gitna ng sunod-sunod na meetings at deadlines… Hindi pa rin niya nakakalimutang alalahanin ako. Maikli lang ang mga mensahe niya. Pero para sa akin… Sapat na ang mga iyon upang gumaan ang pakiramdam ko. Sapat na iyong paalala na gaano man kami kaabala sa trabaho… At the end of the day sabay kaming uuwi sa aming bahay. At ang simpleng katotohanang iyon ang nagbibigay sa akin ng panibagong lakas upang harapin ang natitirang bahagi ng araw.

Edi sana hindi ako nalipasan ng gutom at nakakain na. Buong araw ay masama ang timpla ko. Tanging tubig lang ang naging laman ng tyan ko, nawalan na ako ng ganang umorder nalang ng sarili ko. It’s already past lunch, working hours nanaman. Binunton ko nalang ang galit ko sa pagtatrabaho hanggang sa matapos ang oras ng pagtatrabaho ko.

nahihiyang pagbati ko at naglagay ng pekeng ngiti sa aking mukha at tumayo sa pagkaka-upo. "If you're tired, you can quit now." grabe ang sungit bawal ba mag pahinga? Tao din ako kagaya niya. Quit agad? OA mo naman po, Sir. Kalma lang. "Sorry na boss, please?" hindi ko siya titigilan, hahabulin at susundan ko siya kung saan siya pumunta. Grabe naman this boy! Akala mo guwapo. Nang mapagod ako, bumalik ako sa kinaroroonan ko kanina, sinilip ko siya pero papasok na siya sa kuwarto niya. Hayst! Dagdag naman itong problema na ito, baka tanggalin nanaman ako nito sa trabaho. Nawala na ang pagod ko kaya pinagpatuloy ko na ang mga kailangang kong gawin dito dahil baka mamaya dead na ako kay boss s

Kung patuloy akong papalpak sa trabahong 'to ay siguradong mawawalan ako ng trabaho. Matapos akong pagsabihan ni Tiya Mila ay iniwan na niya ako kaya bumalik ako sa quarters namin kasi wala ng gagawin. Ganito pala talaga sa mga mayayaman. Pati mga katulong ay parang mayaman na rin kasi kaunti lang ang gagawin. Paglilinis lang ang trabaho ko at wala naman akong lilinisan kasi makintab ang lahat.

sabi ni Gerald na pinuputol ang pag-uusap. "Hindi mo kayang makakuha ng trabaho! Plano mo bang mabuhay gamit ang pera na nakuha mo sa lotto at wala kang ginagawa? Mamatay ka sa gutom sa susunod at bukod dito, kapag wala kang disenteng trabaho, sino ang hahanga sayo?" Ngumisi ang pangalawang hipag.

Hindi na niya alam kung may patutunguhan pa ba ang buhay niya dahil sa trabaho na lang niya umiikot ang buo niyang mundo. Trabaho, trabaho, trabaho, walang katapusan na trabaho. Nakakaramdam siya ng pagod pero ang katawan niya, nasanay nang laging may ginagawa kaya naman kahit na gusto niyang magpahinga, hindi siya makatagal na wala siyang ginagawa.

Hilaw ko siyang ngitian. "W-Wag na. Hindi na kailangan. Ganito talaga ang nararamdaman ko kapag sobrang pagod sa trabaho." Bumuntong hininga siya saka ako iritadong inirapan, "That's why you must quit that job, Keisha. It's not good for you," seryosong anas niya pa.

Gusto kong ilabas lahat ng galit ko pero hindi ko magawa. "I'm so tired of this shit Senyora utang na loob! Kung napapagod na kayo, mas napapagod po ako! Buti nga kayo ito lang ang problema niyo, ako problema ko kung paano ko pa makasama ng matagal ang lola ko."

Ngumuso ako at nagtipa ng sagot, bawat minuto ay tinatataas ko ang tingin upang silipin ang dinadaanan Me: Ang sabi niya hindi mo daw sinasagot tawag at message niya Anton: Too tired to reply Agad na napataas ang isa akong kilay, kung pagod pala siya bakit niya ako na re-replyan? Me: Bakit ang bilis mong nag reply dito? Wala kang ginagawa? Anton: Done with all works Wow! Maniwala sa kanya, pagka alis ko kanina sa opisina niya ay alam kong marami pa ang papel na kailangan niyang pirmahan Tsk sinungaling Anton: What he said? Z Me: Kailangan niya na daw yung sinend nilang proposal ngayong araw

panimula niya, na aking ikinangiti. “Inaamin ko, hindi naging madali ang buhay ko sa mundo ng mga mortal. Maaga pa lang ay namulat na ako sa katotohanan at hirap ng buhay. Kailangan kong maagang magbatak ng buto para malamnan ang aking tiyan. Hindi madaling mabuhay ng malungkot at gigising na lang sa umaga para magtrabaho, pero hindi ako sumuko. Araw-araw na gano’n ang ginagawa ko, pero nang dumating ka sa buhay ko, nakakita ako ng bagong rason upang mas bigyan kulay ito. Sa bawat oras na sasapit na ang pagtatapos ng aking trabaho ay imbes na sumimangot dahil sa pagod ay napapangiti ako kapag naiisip na nandoon ka at hinihintay ang pag-uwi ko. Hindi ko na naiisip pa na gugulin ang mga araw n