Titanic Picture Mga Nobela at Kwento

Ang susunod na hakbang ay ang huling paniningil. ​Ang speedboat ay humahataw sa madilim na tubig ng Thames, lumilikha ng matataas na talsik na amoy kalawang at burak. Ang lamig ng hangin ng madaling-araw ay humahagupit sa mga mukha ng mga Titans, ngunit walang sinuman ang nakakaramdam ng ginaw. Ang nangingibabaw sa loob ng maliit na espasyo ay ang amoy ng pulbura, sunog na kuryente, at ang metallic na amoy ng dugo ni Adrian na patuloy na tumutulo sa sahig ng bangka.

Ngunit natigilan siya sa sumunod na picture na parang nakita na niya dati pa. “At ito naman si Tita noong kabataan niya at artista pa siya d’yan,” dagdag imporma ni Tessa. Lumakas ang kabog ng dibdib niya nang mamalas niya ang napakagandang litrato ng isang napakagandang babae. Tila nakita niya ang sariling repleksyon. Inisip niya kung saan niya huling nakita ang naturang retrato.

Nakahinga ako nang maluwag dahil sa sinabi niya. "I really enjoyed looking at these paintings Tita. Hindi ko na namalayan pati family portrait niyo nakita ko." Tumabi sa akin si Tita Beatrix at napatingin na rin sa malaking frame kung saan nakalagay ang family picture nila. "We took this photo for a long time already." Nakita ko kung paano lumambot ang mukha ni Tita Beatrix habang tumitingin sa mukha ni Trevor.

“I saw him once in one of our festivals, but like this picture, I never able to see his face. Parati siyang nakatungo.” “Okay. May naalala ka pa bang iba? Bakit ganiyan ang itsura ni Ate Letty habang kausap siya?” Hindi ko maiwasang maramdam ng dismaya ng umiling siya. “Kung hindi mo lang ipinakita sa akin ang larawan na ito, I never know that this exist.” Inabot niya sa akin pabalik ang cellphone ko. “Ganun ba?” malungkot kong pahayag habang inaabot ko pabalik ang cellphone ko. “Pero alam mo ba kung ano ang section niya?”