Tokyo City Lights の小説・ストーリー

"Kagabi lang naman sila naimbitihan. Pumayag naman sila agad. Kyovee informed me about it. Hindi ba nabanggit sa iyo ni papi Varen?" "Hindi eh. Pero pupunta ako. Magpapareserve ako ng tickets kay Ate Klaire." "Omg! Very good ka dyan. Naeexcite na ako. Lights out yun diba? Maghahanap talaga ako ng kamomol kapag dumilim na. Manghablot tayo ng pogi!" The concert was titled Lights Out. They will be turning off lights and only the glow in the dark light sticks will serve as light. That was the main theme. Natawa na lang ako sa kung ano ano pang mga kalokohan na naisip ni Nathalie.

“Paano mo nalaman ‘tong lugar na ‘to?” Tumabi siya sa ‘kin at sabay naming pinanood ang citylights. Para kaming nasa cliff at tanaw namin ang buong syudad mula rito. At dahil gabi na ay bukas ang mga ilaw sa ibaba na nagmukhang mga kumukuti-kutitap na mga bituin. “This is a private lot. Pagmamay-ari ‘to ng pamilya namin kaya walang masyadong nagpupunta rito kung hindi ako lang.”

Nagdadalawang-isip siyang kunin ito pero sa huli, hinayaan niyang siya ang alalayan ni Azriel. Romantic dinner? Hindi niya alam kung anong iniisip nito pero hindi na siya nagulat nang makita ang setup sa isang rooftop restaurant. Private, elegant, at napapalibutan ng mga ilaw na nagbibigay ng warm ambiance. Mula roon, tanaw nila ang lungsod ng Tokyo sa ilalim ng kumikinang na mga ilaw ng gabi. Azriel never did things half-heartedly.

It was a kiss that felt timeless, na parang sinelyuhan ng mga bituin at pinagtibay ng bawat hibla ng lamig sa paligid namin. Lumipas ang mga oras at nag-alas onse na ng hatinggabi. Sa loob ng aming hotel room ay tahimik lamang ang paligid, tanging malamlam na liwanag ng siyudad ng Tokyo ang pumapasok sa bintanang bahagyang nakabukas. Sa ibaba, makikita ang mga kalsadang puno ng kulay. Mga Christmas lights, ilaw ng sasakyan, at masiglang mga tao na abala sa pagdiriwang ng Pasko. Nakaupo kami ni Arthur sa sofa, parehong nakasandal, habang nakahain pa rin sa mesa ang mga pagkain na niluto namin kanina.

[City of Shadows] Ang hangin sa Tokyo ay hindi kasing-lamig ng Siberia, ngunit ang bigat na nararamdaman ni Ryella sa kanyang dibdib ay tila mas lalong tumindi. Sa gitna ng nagliliwanag na mga neon lights ng Shinjuku, ang pamilya Cruz-Valente ay naglalakad bilang mga anino. Suot ang makakapal na trench coats at mga sumbrero upang itago ang kanilang mga mukha, sila ay mukhang isang ordinaryong pamilya ng mga turista—ngunit sa loob ng bawat isa sa kanila, may nagbabagang apoy ng nakaraan.

Nag-aalok ang Kabukicho ng kakaibang kapaligiran, na sinasabing ito ang unang red light district sa Toyo. Ang dalawang haponesa ay nag silbing tour guide at entertainer ni Zyaire at Fiero kasama ang ilan nilang body guard. Matapos ang pag lilibot dumiretso ang mga to sa Andaz Tokyo na pag mamay ari ni Mr. Takahasi. Pagdating pa lang duon ay isang warm welcome na ang sumalubong sa kanila. FAST FORWARD>>> Magkahiwalay na kwarto ang naging tuluyan ni Zyaire at Fiero. Kasama ang kani- kanilang haponesa na regalo ni Mr. Takahashi.

Chapter 131 Tahimik akong nakatingin sa city lights habang hawak ang menu. Sa ibaba ng rooftop restaurant, parang hindi natutulog ang Toronto. Sunod-sunod ang ilaw ng mga sasakyan habang ang malamig na hangin ay dahan-dahang humahaplos sa balat ko. Pero kahit ganoon kaganda ang gabi at may kakaibang bigat pa rin sa dibdib ko.

Kaya naman matapos kong bumangon ay naisipan kong magtungo sa terrace at doon na muna tumambay ng ilang minuto dahil kakaibang lamig at sarap sa pakiramdam ang dala ng simoy ng hangin. "Ang ganda ganda! Woooh! Napakaganda!" Manghang usal ko sa sarili nang makita ang city lights. Dahil nasa mataas na palapag ang unit na ito ay klarong klaro ang napakagandang view. Nakakaamaze ng sobra ang iba't ibang kulay ng ilaw na gawa ng mga kabahayan, ilaw na nagmumula sa mga sasakyan, street lights at idagdag pa ang buwan at mga bituin na kay gandang pagmasdan sa payapang kalangitan.

Nasa roof top sila at may mga halaman at bulaklak na tanim sa gilid ng buong roof top at pag tingin niya sa view nanlaki ang mga mata ni Nari dahil feeling niya nasa mataas na building sya. Nakikita niya ang buong Seoul. Ang mga building lights, house lights at street lights na naghahalo halo ng iba't ibang kulay na akala mo ay mga bituwin sa langit. Makikita din ang highway na may light yellow at red lights na galing sa umaandar na mga kotse sa magkabilang roads. Pagtingin niya sa langit halos malaglag ang panga ni Nari sa cemento dahil punong puno ng mga bituwin ang itim na langit na akala mo ay nasa outer space sya.

The walls were dark matte black, broken only by thin strips of warm amber light na parang intentionally placed para hindi ka makaramdam ng total darkness, pero hindi rin para maging comfortable ka. May isang buong glass wall sa gilid na tanaw ang city lights ng Velvra district—kumikislap na parang malayo, pero sobrang ingay tingnan kahit walang tunog. Parang paalala na kahit tahimik ka sa loob, may mundo sa labas na hindi tumitigil.