Tokyo City Lights นิยาย & เรื่องราว

"Wow." Hindi mabilang na mga iba't-ibang kulay ng ilaw na marahil mula sa mga building, bahay, at street lights. Para bang nasa bundok sila at nasa ibaba ngayon ang city kung saan tila mga bituin na nagniningning. Hindi niya alam na mayroon pa lang ganitong area na puwedeng makita ang ganitong kaganda na tanawin. "Napakaganda."

Ang Tokyo skyline ay kumikislap sa umaga, parang dagat ng mga bituin na bumaba sa lupa. Nakatayo siya roon, tahimik, nakatingin sa malayo. “Do you ever get scared?” tanong niya nang hindi lumilingon. “Of what?” sagot ni Billie, habang inaayos ang polo niya. “Na baka masira ulit ‘to. That somehow, the universe will remind us we’re not meant to have peace.” Lumapit si Billie, tumayo sa likod niya, hinawakan ang baywang nito.

Sa kaniyang paningin, nagmistulang mga kumikinang na langgam sa baba ang mga gusali at iba ibang estabilisyemento dahil sa taas ng kinalalagyan niya ng mga oras na iyon. Ang mga city lights sa baba ng gusali ay parang isang kapatagan ng milyong milyong bituin na kumikislap sa nakabibighaning tanawin ng lungsod tanging ang kalawakan na lamang ang mas maliwanag kaysa rito. Ang hangin ay malamig at malakas sa rooftop, kaya’t kailangan niya ng isang bagay na makakapag paramdam sa kaniya ng init, ang alak.

There is also a lamp hanging above the ceiling. The woman led us to the outdoor tables, strategically placed next to glass railings. In front of us, the beautiful city lights illuminated Manila in all its glory. From this vantage point, we were treated to a clear view of the entire city. It was a sight that left me in awe, reminding me of the vibrant energy and charm that Manila has to offer.

Paalam nya rito at umalis na. Umakyat siya sa itaas kung nasaan ang entertainment area, pero nanatili lang sa labas at pinagmasdan ang naggagandahang city lights. Mas lalo siyang namangha ng makita ang ilaw sa palibot ng kilalang London bridge.

Hindi nagtagal, isang maliwanag na crescent moon, na kanina pa hinarang ng mga ulap, ang nagpakita kasama ang hindi mabilang na nakasisilaw na mga bituin. Dahiil maraming nakapalibot na mga neon lights at street lamp sa mga city, ang mga magagandang tanawin ay imposibleng makita sa urban lands. Kaya ang tanawin na ito ay nakaka-refresh para sa sinumang makakita nito. Nanatiling tahimik ang gabi at natapos nang mapayapa.

Ang ilaw ng mga stop light at mga traffic lights ay parang nagkaroon din ng emosyon. Sa kabila ng kalungkutang bumabalot na sa Tokyo ay wala na talagang makakapigil pa sa digmaang magaganap. May kaunti ng pagpatak ng ulan. Nagsisitakbuhan na ang mga taong walang dalang payong para maghanap ng masisilungan. Nag-uunahan na rin sila sa pagkuha ng masasakyan. Nagsisimula na ring sumindi ang mga ilaw sa mga gusali at mga pamilihan.

He feels it is more relax seeing the city lights and stars at night. Pagpasok sa loob ay agad namangha si Isabelle sa disenyo at sa mga mamahaling gamit. Her eyes widened. Her eyebrows are raised, and her mouth is slightly open because of surprise. The condominium is bathed in a warm, inviting glow emanating from the chandelier and the strategically placed floor lamps. The large windows, extending from floor to ceiling, frame the captivating cityscape outside. The city lights twinkle like a constellation, mirroring the shimmering effect of the chandelier.

Makalipas ang ilang oras. Lumiwanag na ang langit. Tumagos sa langit ng Tokyo ang mga malabong kulay ng bukang-liwayway. Nagsimula na ang bagong araw. Kagigising lang ng marami, ngunit, marami rin ang hindi nakatulog. Kagabi, sinuro ang lahat ng sulok ng buong Tokyo.

Napaawang ang labi ni Ashley habang tinitignan niya ang Tokyo Tower mula sa labas. “Ang Tokyo Tower ang kino-consider na pinakamataas na tower sa Japan, not until natapos ang construction ng Tokyo Sky Tree noong 2012. Medyo inspired ang design nito mula sa Eiffel Tower at bukod sa pagiging tourist spot at nagsisilbi din itong broadcasting tower.” ang pagkukwento ni Ralph. “Ilang floors meron ang Tokyo Tower?” ang curious na tanong naman ni Angel. “Mayroong fifteen floors ang Tokyo Tower. Let’s go inside para makita mo ang main deck which is at 150 meters. Let's go inside so we can see it for ourselves." ang suhestiyon ni Ralph.