Tolerating In Tagalog Novels & Stories

"Mula ngayon ay huwag mo na akong ipagluto, lalo na ang hatiran ng pagkain dito." "Sorry kung naging dahilan pa ng pagkaroon ng kumplikasyon sa relasyon ninyong dalawa ang pagkaing dala ko. Huwag sanang bigyan ng ibang pakahulugan dahil ginagawa ko ito upang ibalik ang kabutihan ng pamilya ninyo sa amin ng mama ko. Utang na loob ko ang pagtapos ko sa pag aaral ." Mapagkumbabang turan ni Lily.

Napalunok pa ako nang wala sa oras. "Even you hide the pain. Even you keeping it to yourself. I know what you feeling right now. Magkaparehas tayo ng napagdaan, pero magkaibang nangyari. Kaya kahit na iwasan mo ang mga katanungang ito, alam ko sa sarili mo na totoo ang mga ito. I'm here Rei, I'm here to trust, appreciate and love you for all of my life." Sinsero nitong saad sa mismong mukha ko.

Tama. “Diba ang sabi mo, walang nakikinig sa side mo kaya ang nangyari ay ikaw ang naging masama sa paningin nang iba. Then write, ija. Isulat mo ang mga bagay na hindi mo na sabi at hindi nila kayang pakinggan. Siguradong gagaan ang loob mo,” nakangiti niyang sabi bago tumango. Hindi naman masamang mag simula ulit. Nandito na ako, ito nalang ang tangi kong makakapitan sa ngayon.

Ang sakit ba sa kanyang puso o ang masakit na katotohanan tungkol sa kanyang asawa? "I'm sorry, I'm sorry sa lahat-lahat, patawarin mo ako, Loco. Alam kong mali ako," patuloy n'yang pagluha sa harap ng asawa. "Aaminin ko mali ako sa ginawa ko at hiyang-hiya na ako sa'yo at sa sarili ko. Akala ko kasi kaya ko, kaya kong labanan ang sakit ko na mag-isa ng hindi mo nalalaman. Na hindi kita nasasaktan. Oo mali ako, maling-mali ako pero akala ko kasi noon na tama iyon. Akala ko ay tama ang ginawa ko. Nakipagkasundo ako kay Agustin na pwede n'yang gamitin ang katawan ko kapalit ng pera. Pera na gagamitin ko para sa sarili ko, para sa gamot ko ng hindi kita nasasaktan. Pero nasaktan pa rin kita at

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

tanging utas ko. Nakaka hypnotized ang mga mata niya, parang ayokong tanggaling ang tingin ko sakanya. "Pag kinasal na tayo, ayoko makitang sinasaktan ka kahit pa ng pamilya mo. I won't let them, Lawliet, tandaan mo 'yan." That's the last words I heard from him bago kami nakarating ng Pilipinas. Lantang lanta akong bumaba dahil sa haba ng byahe, jetlag again.

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

“Ako ang bahala sa ’yo, baby. Hindi kita pababayaan.” Sa sinabi nito ay napanatag siya. Alam niya kasi na kapag nangako ito ay tiyak na tutuparin nito. Nakangiti siyang tumango. “Payag ka na, baby?” “Y-yes, Sir.” —

biglang tawa ng mokong " Umalis kana nga dito! ". iritang ani ko " Ouch!grabe ka naman dude! ". Acting nitong tinamaan Talagang may tama siya! Pero sa Ulo! " I don't care!get out! ". maawtoridad na utos ko " Dude naman ". He pouted " Aalis ka o ". kinuha ko ang baril ko sa desk ng mesa ko at ikinasa ito

panimula ko. Kung nakakain lang ang matatamis na salita, Baka matabang-mataba na ako ngayon. "Pangatlo, Dapat caring. Kung kaya mong alagaan ang sarili mo, Dapat kaya mo din akong alagaan at ang mga magiging anak natin. Pang-apat, Dapat may takot ka sa Diyos dahil kung hindi, Salamat na lang sa lahat-lahat. Pang-lima, Dapat marespeto, Kung kaya mo akong respetuhin, Dapat kailangan mo ding respetuhin ang mga magulang ko kagaya ng pagrespeto mo sa akin. Dahil, sila ang pinaka-nakakakilala sa akin. Panghuli, Dapat, Mahal natin ang isa't isa. Hindi pwede yung one-sided love dahil bakit magpapakasal ang dalawang tao kung hindi naman pala mahal yung isa't isa hindi ba?" paliwanag ko.