Tolerating In Tagalog Novels & Stories

Pinaandar niya na ang motor . "Kumapit ka." utos niya Kahit hindi niya sasabihin kakapit talaga ako. Ayoko ngang mahulog. Masakit kaya! Parang love lang, kapag hulog na hulog ka na may possibility na masaktan ka! Buti sana kung saluhin ka 'di ba?

Literal na nalaglag ang panga ko. Nagpapatawa ba siya? Ako? Si Timothy Blythe, do not- I repeat,-do not- apologize! I never have in my life! Kung kasing taas ng Eiffel tower ang pride niya, puwes kasing layo ng buwan ang chance na magso-sorry ako sa kanya! "Naghihintay ako," humalukipkip siya habang taas-noong naghihintay na magsalita ako. Sige maghintay ka hanggang sa magyelo ang araw.

tanong ko habang hinahanap ang mga letra ng pangalan ko sa keyboard. “Oo, dalian mo na kasi magta-time na tayo, eh,” anito habang nakatingin sa oras ng computer. “Eh, para saan ba kasi ‘tong account natin dito?” muli kong tanong. “Marami ‘tong benefits, Aki.” Aki ang tawag nito sa’kin, dahil short for ‘akin’ daw ito. “Pwede tayo dito mag-post ng pictures natin o ‘di kaya mga gusto natin i-share na nangyayari sa buhay natin,” aniya pa.

Muli niyang iginala ang kanyang mga mata sa paligid bago nagsalita ng malakas. “Magandang hapon sa inyong lahat mga kapatid. Paumanhin sa aming panghihimasok sa inyong bayan. Ngunit kami ay pagod na pagod na at uhaw na uhaw, dala ng walang hanggang paglalakbay. Ito ang unang bayan na aming natagpuan. Kung kayat naisipan naming magbakasakaling humingi ng tulong mula inyo, at makiusap na rin kung mayroon kayong paupahang maaari naming matutuluyan dito mamayang gabi. Nais sana naming ipahinga ang aming mga pagal na katawan kahit na sa ilang oras man lamang.” Paliwanag niya sa lahat ng naroon.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

"Anong maipaglilingkod ko sa inyo kamahalan?" "Tawagin mo rito si Lucifer," wika ng ina. "Masusunod!" sagot ni Kap at lumipad na patungo sa punishment area. Ilang minuto pa lang ay nasa harap na nila ang amang si Lucifer. Abot-tenga ang ngiti nito na tila alam na nito ang nangyayari. Kumindat sa kanya ang ama na ikinatawa niya. Palihim siyang nag-thumbs up rito.

Biglang kumalabog ng malakas ang kan'yang dibdib at nawala ang lahat ng mga agam-agam sa kan'yang dibdib tungkol sa mga inisip n'ya kanina. "Maliligo lang ako, wait for me, ok?" paalam n'ya sa babae. Tumango ito bilang tugon at binigyan s'ya ng isang ngiti. Ayaw n'ya mang bitawan ito ngunit kailangan n'ya munang maligo dahil nakakahiya sa babae. Kahit s'ya ay naaamoy n'ya na ang kan'yang sarili.

I'll always treasure our memories papa, rest in peace. Tumalikod na ako atsaka napahinto noong namataan ang kotse ni Zac di kalayuan, nasa labas nito si Zac habang nakasandal sa pintuan ng front seat. Napangiti naman ako. Pa, sayang at hindi mo nakilala si Zac, pero alam ko naman na sa loob ng ilang araw na nakasama natin siya sa burol ay mabuting tao ito. At huwag po kayong mag-alala dahil magkaibigan pa lang kami.