Tom's Basement Novels & Stories

Hinila niya ako kung saan, agad kong tinanggal ang kamay niyang nakatakip sa bibig ko dahil akala ko sa kwarto niya ako hihilahin pero nagtataka ako bakit pababa kami, alam ko kung saan ito papunta. "Bakit tayo nandito sa basement, Tito?" Nagtatakang tanong ko. Kanina ay sobrang dilim dito pero ngayon ay hindi na ganoon dahil gamit niya ang ilaw na nagmumula sa kanyang cellphone. Hindi siya nagsalita sa halip binuksan niya ito at sumalubong sa amin ang madilim at mainit nitong singaw. Mukhang malinis dito dahil mabango ang amoy, amoy Downy.

Ayokong ikulong tulad ni Melissa, kaya kailangan ko munang makisama. Pagpasok namin sa isang kahoy na bahay, dinala niya ako pababa sa basement. Talagang parang mga daga ang mga taong tulad nila—mahilig maghukay ng mga taguan. Sa kabutihang-palad, wala namang masyadong nakakatakot sa basement. Puno ito ng mga rebultong bato. Natigilan ako. Lahat ng rebulto ay iisa ang mukha.

Matapos nga na sabihin iyon ni David ay sinimulan na nga niyang sirain ang lahat ng ebidensya na may kaugnayan sa kanya sa loob ng basement noon at saka nga siya nagmamadaling lumikas gamit ang ibang daan kasama ang kanyang mga tauhan. Samantala naman nanatili nga na nakahandusay si Raymond sa malamig at basang semento ng basement na iyon. Amoy amag at lumang kahoy nga ang buong paligid. Wala nga ni isang bintana roon at ang tanging ilaw ay galing sa isang dim na bumbilya na nakasabit mula sa kisame. Gumagalaw-galaw pa nga ito at nagbibigay ng nakakatakot na anino sa paligid.

"Po? Pero ang dami n'on, Mrs. Galvez. Halos kasing laki ng isang apartment ang stock room sa basement." "Work is work, Miss Assistant. Unless... gusto mong sabihin ko kay Sir Lander na hindi mo kaya?" hamon niya. Wala akong nagawa kundi ang sumunod. Pagbaba ko sa basement, halos maiyak ako sa dumi. Maalikabok, mainit, at puno ng mga higanteng kahon. Walang aircon dito, tanging isang maliit na electric fan lang ang maingay na umiikot sa sulok.

Chapter 10 - In the Dungeon [Warning: SPG] Together we walked down to his basement. Noong unang linggo rito sa mansyon, at bilang mag-asawa — sinabi niya nga na mayroon siyang malawak na basement. Tila isang mall iyon sa laki. Pero hindi ko alam kung paano niya ako parurusahan. Ikukulong niya ako rito at hindi hahayaang makipag-usap kay Guzman at sa ibang tao? No. That's not it.

Subalit hindi pa man nakapagsasalita si Cassey nang walang sabi-sabing pinuntirya siya ng isang lalaki sa kaniyang batok na nagresulta nang pagkawala niya ng malay. “Shit!” muling mura ni Cassey nang kumirot ulit ang kaniyang batok. Nagpasya na siyang bumangon sa pagkakahiga sa malamig na semento. Dahil malaya ang mga paa niya kung kaya agad niyang nilapitan ang rehas na nagkukulong sa kaniya roon. Doon napansin ni Cassey na maraming silid ang basement na iyon na animo lihim na kulungan.

Paulit-ulit niyang mumurahin ang mga ito, kahit pa sisantehin ang lisensya niya bilang rehistradong manunulat. "Matilda!" tawag ng Tiyahin ni Matilda. Sumenyas ito na lumapit siya rito. Mabilis siya nitong hinila patungo sa likod-bahay. Mula sa tambak ng mga dayami ay iniangat nito ang kwadradong tila takip ng isang malaking kahon. Napatitig rito si Jia. May basement sila Matilda? Mabilis siyang sumunod rito. Kakasya ang sampung tao sa malaking butas na sinadyang gawin upang maging lihim na kanlungan. May gasera at banga na naglalaman ng tubig, may nakaimbak ding mga bigas at ilang tinapay. Ang papag na naroon ang pinakatulugan ng magtatago sa basement. May banig at kumot, handa para sa ilan

Marahas siya nitong hinila sa damit patayo at muntikan pa siyang matumba sa sahig bago siya nito binuhat ng natatawa, tila ba aliw na aliw siyang panuorin sa ganon ang itsura. Paglabas nila ng basement ay sumunod sa kanila ang mga lalaki na nagbabantay sa labas ng basement hanggang sa malakabas sila ng palasyo. Mula roon sa lawa ay nakita niya ang Uncle niya sa may puno kasama ang iba pa nitong mga tauhan. Habang naglalakad si Jonas papunta roon sa lawa ay mas lumilinaw sa kanya kung ano ang meron doon sa puno. Isang upuan, tali, at mga bomba.

Nang iparada ko sa tapat ng building ko ang Bugatti, napa-atras ang security guard na sumalubong sa akin. I don't know if its my look or the fact that I'm still wearing my bloody shirt and fighting shorts. Walang kibong inihagis ko ang key fob sa kanya't dumiretso sa elevator na maghahatid sa akin sa basement. Wala pa ako sa tarangkahan, rinig ko na ang tili ng tili ng animal. Mukhang hindi na nakapag hintay pa si James. My basement is sprawling 1,500 square meters of space that are divided into four parts. But my favorite is the one in the right corner with a medical table in the center and rows of torture devices on the right. It's a psychopath and serial killer's wet dream.

Inasahan kong sasaktan at sisigawan nila ako base sa kung sino at ano sila. Naglakad kami sa modernong foyer at alam ko agad na hindi ito isang tahanan. Walang laman, malawak, at... parang walang buhay. Halos walang gamit at may echo na tumatalbog sa mga puting pader. Kung hindi lang ganito ang sitwasyon, baka humanga pa ako. Dinala kami sa ibaba, sa isang konkretong basement. Mukha itong interrogation room na kakalinis lang. Ang amoy ng bleach ay nanunuot pa rin sa hangin at napangiwi ako sa tapang ng amoy.