Trauma Thesaurus Novels & Stories

It was a dark tragedy between him and Leila. Siya ang dahilan kung bakit nagkaroon ng matinding trauma ang babae. Siya ang dahilan ng mapait nitong karanasan. She was physically abused, harrased and violated. Everytime he remember it, halos masisiraan na siya ng bait. Nalaman niyang dumaan si Leila sa therapy upang mawala ang trauma nito ay gumapang sa kanya ang sakit.

Ipinagpapasalamat pa ‘rin niya ang pag balik ng ala ala niya dahil hindi siya tulad ng mga kambal na nalilito at walang makuhang sagot. Nalaman din nito na under therapy pa sila dahil sa natamong trauma. Mayroon ‘din siyang trauma ngunit ang naging gamot doon ay ang pagharap sa sarili mismo niyang trauma. “Hindi kaya dapat ay harapin niyo rin ang sarili niykng trauma?” Nagkatinginan si Khalil at Scarlett sa sinabi ni Samuel. “Pero kuya, hindi na kami natatakot sa trauma namin. Kung baga pagaling na kami pareho sabi ng doctors namin.”

Sa tagal niyang nawala sa mundo nila at hindi nakikibalita ay wala na siyang ideya kung ano na ang nangyayari sa buhay-buhay ng mga ito. Samantala, hindi pa rin maampat ni Zarayah ang pag-iyak. Pinagsamang takot, trauma, galit at pangungulila ang nararamdaman niya ng mga sandaling iyon. Kung narito lang ang ina ay hindi siya sisigawan bagkus ay yayakapin lang at pakakalmahin. Masyadong matigas ang puso ni Carcel. Hindi man lang nito naisip kung gaanong trauma ang inabot niya lalo na ang makita ang kaibigan nitong pumatay na parang mabangis na hayop.

"Stable na po siya. Marami siyang natamong pasa sa katawan at may hiwa sa may tagiliran, pero ligtas na siya. Kailangan lang niyang magpahinga at obserbahan pa namin siya." Napahinga ako nang maluwag. "Salamat naman," bulong ko. "Paano si Danica, Doc?" tanong ni Alexus habang hinahaplos ang likod ng bata. "Wala namang matinding sugat si Danica, pero malaki ang epekto ng trauma sa kaniya. Kailangan niyang makaramdam ng seguridad at pagmamahal mula sa mga taong malapit sa kaniya."

Sisiguraduhin kong tutupad ako sa pangako ko simula ngayon. . . "Psychotherapy..."The word tasted like poison on her tongue. Sa kanya naka-focus ang dokumentong yon. Sa aksidente, sa pagkakatakbo niya sa ospital, sa findings, sa mga procedure, sa mga pangalan ng mga doktor at iba’t-ibang espesyalista na nagtulong-tulong burahin ang kanyang memorya. ‘Trauma...’

Ay hindi bahagi ng totoong buhay niya. Isa lamang iyong malalim na psychological construct ng kanyang isip. Isang mundong nabuo upang takasan ang matinding trauma. Isang mundong gusto niyang balikan. Paulit-ulit kong naaalala ang sinabi ni Dr. Dela Costa. "Mr. Brandon." Napakaseryoso ng kanyang boses noon. "Huwag na huwag mong ipipilit na ipaalala kay Sydney ang lahat."

Umupo ako nang tuwid at hinarap siya nang buong katapatan, hinayaan ko ang aking sarili na maging mahina sa harap niya. "Natatakot ako, Zion. I am absolutely terrified na baka isang araw, kapag nerealize mo na masyadong malaki ang isinuko mong legacy para sa amin, iwan mo na naman kami," pag-amin ko, ang aking boses ay tuluyan nang nabasag sa tindi ng vulnerability ng puso ko. "Limang taon akong nabuhay sa takot na baka tuluyan mo na kaming kinalimutan. Ang trauma ng abandonment na 'on, Zion, it is still active sa system ko kahit anong pilit kong i-delete."

Pero, umiling lamang ito at nagpanggap na wala siyang napi feel na kahit ano. "Dr. Carino, ano po bang sakit ko?" tanong niya. "Trauma." "Ho? Saan naman po at bakit. Saan ba nakukuha ito." tanong niya. "Essentially, a trauma response is the repeated occurrence of a coping mechanism that helped you survive your trauma, but now it is present whether or not the danger you're sensing is real. After a trauma, we are often hypervigilant, and on alert for danger reflexively, in order to protect ourselves from further harm." sagot ng doctor.

“DID is a disorder caused by severe trauma, usually in childhood. The mind creates different personalities, or 'alters,' as a coping mechanism to survive something unbearable.” Humigpit ang hawak ni Azriel sa armrest ng upuan. "And Zarraeah?" Tumingin nang diretso ang doktor sa kanyang mga mata. “She’s not real, Mr. Dela Vega. Zarraeah is an alter—a personality created by Zephyrine’s mind to escape from something traumatic in her past.”

Anthony said to Gideon. "She's a psychologist but maybe may karanasan din siya sa isang playboy kaya kapag nakakakita siya ng ganon, nati-trigger ang trauma n'ya and instead of understanding where it came from, she will act based on how she was treated from people like...you." napatingin si Anthony sa kaibigan ng sabihin nito iyon. He has a point. "Kanya-kanya kayo ng karanasan sa past, she don't know yours and you don't know hers. You have trauma and maybe she has too and you're responding to what's happening now based on the trauma that people from your past made you feel." dagdag pa ng kaibigan n'ya. "But I don't judge her the way she judged me." he was trying to justify his sama ng loob