Novel & Cerita Trauma Thesaurus

Lumipas ang ilang buwan ay mukhang nawala na ang trauma nito dahil pinasuri siya sa therapist para tulungan na mabalik ang dating sigla ng dalaga at mawala ang takot nito. Hindi naging madali para kay Addison at sa pamilya niya ang maibalik ang dati sapagkat nagdulot ito ng takot at trauma kay Addison. Nang umabot ang isang taon ay nawala na ang trauma at takot nito ng kompleto. Naaalala niya ang ang nangyari pero hindi niya alam kung anong mga pangalan ng mga naging kasama niya no'ng araw na 'yon. Ang naaalala niya lang ay kaibigan niya ito.

Hindi ako agad nakasagot. “Buhay ako,” sagot ko sa huli. “At nagpapasalamat ako. Pero hindi ganoon kadali burahin ang tatlong buwan.” “May trauma ka ba?” agad na tanong ni Lucas. “Siguro meron,”pag-amin ki. “Minsan pakiramdam ko kapag tahimik, may kulang. Parang hinahanap ko ang tunog ng alon.” Tumango si Noah. “Normal lang ’yon.”

tumango si Andrei. "so meaning may trauma ang pasyente sa kanyang nakaraan na siyang dahilan kung bakita wala siyang maalala! na siyang nabura dahil sa mahabang pagkatulog nito bago nakarecover o dahil sa gamot para walang maalala " "kung ganon ang ina lang ni Sabrina ang makakasagot sa nakaraan nito " sumang ayon ang lahat .

Hindi kasi magulo. Doon nagtatalo pa ang isip niya. Kung ipakikilala niya ang mga anak kay Craig. Sigurado siyang mabubulabog ang tahimik na mundo ng mga ito. "Nga pala, si Craig..." "He's suffering from trauma causing him to faint. May mga triggers na na nagko-cause sa kanya kaya ganoon..." "Is...the trigger... could be me?" hindi niya napigilang tanong. Bakit ngayon nangyari iyon na naroon siya.

“Kung bakit nagkaroon ako ng mission, at nagligtas ng babae sa isang auction. Kung bakit ako pumapatay, at maraming mga tauhan.” Naramdaman ko ang pag-abot niya ng aking kamay, at marahan ‘tong hinaplos. “Alam mo na rin naman na ayaw namin sa mga kriminal,” malamig niyang wika, at natawa nang mahina. “It’s because we had a trauma. ‘Yong trauma na ‘yon, ginamit naman para mabuo ito. Itong headquarters. Itong samahang ‘to. Kasi pare-pareho kami ng mga naranasan. Kung hindi dahil sa mga kriminal, hindi kami magiging ganito.”

tanong ko. Tumango si Dr. Adrian. “Napakabihira. Base sa mga naitala naming kaso sa iba’t ibang bansa, tinatayang point one percent lang ng mga taong may matinding childhood trauma ang nagkakaroon ng ganitong klase ng neuroimmune response. At iba-iba pa ang trigger sa bawat pasyente. Sa kaso ni Lucien, mga bata ang trigger, lalo na ang mga batang babae na nasa edad tatlo hanggang anim.”

Tumingin siya rito. "Post-Traumatic Stress Disorder. A PTSD kung saan ang isang tao ay nagkakaroon ng matinding trauma mula sa isang matinding trahedya. Mostly of those who have this condition ay nagiging mahina pagnatri-trigger yung nakaraan nila pero sa kaso ko ay iba. Hindi ako nagiging mahina dahil bagkus ay nagiging ibang tao ako. Nagiging isang mamamatay tao, McNamara." mahina nitong saad sa kaniya. Pagkatapos noon ay muling namayani sa kanila ang katahimikan hanggang sa mapagpasyahan niyang ibuka ang bibig at sabihin ang katanungan.

Tahimik, elegante, parang laruan ng siyensiya na hindi kailanman nabasag tulad ko. “Anong... ibig mong sabihin?” nauutal kong tanong. Cassara tilted her head, observing me with strange curiosity. “You feel it, don’t you? Yung ugong sa ilalim ng balat mo tuwing may adrenaline rush. ‘Yung panic na hindi mo ma-explain. That’s not trauma, Naia. That’s programming.” “Bullshit,” Mira snapped, stepping in front of me. “She’s not like you.”

“Pero hindi mo rin ako kayang lokohin. Nararamdaman kita, Drake. Naiintindihan ko na ngayon.” Napapikit ako sa sakit at kirot ng totoo ng naririnig ko. “What you feel is confusion,” pilit kong sagot. “Trauma. Takot. Vulnerability. Hindi ako dapat ang sandalan mo sa ngayon.” “No,” mabilis niyang sagot. “Alam ko ang takot. Alam ko ang trauma. Pero ito—” huminga siya nang malalim, “—hindi ito galing doon.”

Nakapagpahinga naman na siya ngunit sigeng takbo at laro sa buong sala gamit ang mga biniling laruan ng Papa niya sa kaniya. "Mamaya na po, Mama. I'm going to wait for Papa." pumunta ito sa may gate at nilingon ang kaliwa at kanan. Ilang segundo din siyang nanatili doon nang wala talagang makitang kotse ng Papa niya ay nakanguso at busangit ang mukha nitong bumalik papunta sa akin. Siguro ay nagkaroon ito ng trauma. Trauma is the experience of disconnecting with a fundamental source of safety. It happens most severely when our attachment is severed to our primary caretakers. But there is truly an infinite number of ways the world can traumatize you, and to varying degrees.