Treasured Novels & Stories

Hindi na kailangan pang maghintay sa ilalim ng init ng panahon na ‘to para lang makapasok. Her best friend, Trelecia, is also a VIP. She loves going to the bar more than anyone else. But she doesn’t drink often. She only dances and hangs around with her friends. Being the heiress of their multi-billion company, she’ll surely have no time for that in the future. “Hey there, bitch!” bungad na pagbati ni Trelecia nang mapansin ang kakaibang aura ng kaibigan. “Is it Castro again?”

tanong niya kay Devianne. “Hah, kala ko kayo ang magkasama?” gulat na tanong nito sa kanya. “Hah? Naka sunod ako sayo no.” sagot naman ng isa. “Kunin mo na yang badge at hahanapin na natin siya.” Wika niya kay Devianne. “Nicole. Ang kasama ng last treasure ay battery.” Ani nito at ipinakita ang isang batterya ng flashlight.

Biglang ginamit ni Thorin ang huling lakas niya at inagaw ang wallet. "Tingnan natin kung sino talaga ‘tong kabit mo." Binuksan niya ang wallet at tumambad sa kanya ang isang red card. Isang cartoon image ng God of Wealth. Hawak nito ang isang malaking gold bar, at sa baba ng card, may nakasulat na, “Bring in wealth and treasure.” Natigilan si Thorin. Napatingin kay Felicity na natatawa na. "Wait... ‘yan 'yung lalaki mo?!"

At di ako nagkamali. Pagtuntong namin sa pinakadulo ng daan, nakalatag ang isang paraiso: Isang bahagi ng batis na may mainit-init na tubig na mula raw sa bukal at swimming pool naman sa bandang itaas na sumusukat sa lalim na 4 hanggang 6 na talampakan.

Maybe the reason kung bakit nakaka-relate ako kapag trust 'yong topic was because, isa rin ako sa mga taong pinaniwala pero sinira ang tiwala. Si mama, I was 13 when she left me with my aunties. Nangako siyang babalik siya para kunin ako kila tita. Nangako rin siyang tatawag siya palagi para kamustahin ako sa kanila. Napakarami niyang pangako. Lahat naman, na-pako. Tandang-tanda ko pa no'n kung paano ako umasa sa mga sinabi niya. Umasa akong darating siya. Magta-trabaho lang daw siya sa ibang lugar at hindi niya ako pwedeng isama. I trusted her so much. I trusted her but she broke her promises.

"May isa pang kayamanan na taglay ng Labhrann Clan. Isa itong pambihirang relic sa Mortal Dimension. Makakatulong ito sa iyo kung makukuha mo ito." Nakuha ang atensyon ni James nang marinig niya ang pagbanggit ng isang pambihirang kayamanan. Tumingin siya kay Henrik at nagtanong, “Oh? Anong uri ng treasure ito?" Seryosong paliwanag ni Henrik, “Ang treasure na ito ay may mahusay na pinagmulan. Ito ay natural na lumaki sa pinakamataas na bundok ng Demon Realm. Ito ay tinatawag na Primordial Treet, na kilala rin bilang puno ng bodhi."

"Hey! Don't say that, sweetie. Walang halaga ang makapapantay sa iyo, kahit sa sinumang buhay ng tao. And you're cherished, expensive, incalculable, invaluable." Kahit nanginginig pa ang kamay ay hindi niya napigilan ang mangiti. "Iisa lang naman ang ibig sabihin ng mga sinabi mo e." Ito naman ang napangiti. Pinatalikod siya nito. Dinampot nito ang necklace at maingat nitong isinuot sa leeg niya. "Coz you are treasured. Mas higit ka pa sa diamond o sa gold." H******n nito ang ulo niya at iniyakap ang dalawang braso sa baywang niya.

At sa gitna ng table, may maliit na box. “Troy…” bulong ko. “Ano ‘to?” He opened it slowly. Nasa loob ang bracelet na halo ng gold at diamonds—simple, elegant, parang hindi OA pero sobrang mahal tingnan. “For my wife,” sabi niya. “Para maalala mo ang Paris.” “Troy… sobra naman ‘to—” “It’s nothing,” he cut in gently. “Material lang. What matters is… this trip is the beginning of our life.”

“Okay lang pumunta. Aayusin ko ang lahat.” Masunurin namang tumango si Nevaeh. Sapat na sa kanya ang assurance nito para gumaan ang loob niya. Tatlong araw bago ang birthday banquet ni Madam Acosta. Kinabukasan, hinila ni Nevaeh si Sven para mamili ng regalo. Narinig niyang mahilig daw si Madam Acosta sa jade dahil sa may ancestors itong Chinese at paintings kaya dumiretso sila sa pinakamalaking treasure gallery sa siyudad.

“I am famished” Banat naman ni Terry, isa din to, nag titipid na nga ako, dahil balak kong bilhan ng gift si Ate Maze sa birthday sa katapusan eh. Kahit ganun naman ang trato ni Ate sa akin, hindi parin naman ako nakakalimot na regaluhan siya. “Kayo nalang nag titipid ako”