Troubled In Tagalog Novels & Stories

Nang makalapit sa ina ay mahigpit niya itong niyakap habang umiiyak. "I'm sorry, Mommy. I'm sorry. It was all my fault. Kung hindi sana ako naglayas, hindi niyo na sana ako hahanapin. Hindi sana kayo maaksidente. It was all my fault. I'm sorry, mommy. I'm really sorry." She said while crying, ang kanyang mukha ay nakasubsob sa leeg ng kanyang ina.

“Vernice, bakit tila ba problemado ang itsura mo?" “Ikaw pala, anong kailangan mo? Kanina ka pa ba diyan?" “Hindi, kanina pa ako naghihintay sa pagbabalik mo. Kaya lang umalis ako." pabalang at mapagbiro pa rin itong sumagot sa tanong ko. “Bakit ba ang tagal mo?" “Baliw! Kanina ka pa nga dito. Bakit ba ang taray mo? Ano bang kailangan mo?"

"What? You sick asshole!" Napalunok si Luke. Nag-iwas siya ng tingin huwag lang makita ang malaanghel na si Felix na nagmumurang tila kakalarga lang mula impyerno. "Lander, ayoko. Also, remove the bug in my car you mighty fucktard!"

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫

Ngumisi naman ng malapad ang kaibigan niya nang marinig iyon. "And? She got pregnant?" "Gago! 'Di ako careless, 'no?" "Then, ano ang problema? kunot-noong tanong pa nito. "I-I can't get her out of my mind, bro. Simula no'ng may mangyari sa 'min, parati ko s'yang hinahanap-hanap. What the hell, bro! Sa kan'ya lang ako nagkaganito," lakas-loob na pag-amin niya. Napabuga pa siya ng hangin sa sobrang frustrations na nararamdaman.

Napapailing na lamang s'ya dahil ang alam n'ya ay malaya na s'ya kaya tila hindi s'ya natutuwa na kailangan pa rin n'ya magtago at hindi malayang makakagalaw gayung nasa labas na s'ya. "Paano pa nila ako makilala? Ibang pangalan na ang gamit ko," reklamo n'ya pagdating sa bahay. Nandoon ang kanyang tiyuhin at nalaman nito ang nangyari. "Siguro natakot lang sila kaya ganun. Kung tutuusin ay wala naman kailangan itago at ipangamba dahil wala silang alam sa tunay na nangyari. Malinis ang naging trabaho sa iyong paglabas. But I understand them, Don Mondragon has his own resources. But if that time comes, wala naman s'yang magagawa pa. We have come across the bridge and he was late," kampante na

"Andito naman ako sa tuwing kailangan mo ako,ah?" "Oo, pero I need you here with me, dito sa tabi ko, hirap na akong hanggang screen na lang kita nakikita! Kaya nga I'm begging you na dito ka na lang din mag-aral." Ramdam ko sa mga mata ni Angel ang pagkaseryoso niya, at napakasakit sa akin ito. "Mahal naman," bulong ko and she cried.

He can’t see the smile I’m faking And my heart’s not breaking ‘Cause I’m not feeling anything at all And you were wild and crazy Just do frustrating, intoxicating, complicated Got away by some mistake and now Ang mga mata niyang kanina’y nag-aalab ay napaltan ng mala-ulap na lambot habang tumitingin sakin. Aki, bakit ba hirap na hirap ako sa tuwing nakikita o naalala kita? Ayoko nang alalahanin pa ang mga nararamdaman ko sa’yo simula pa noon. Ayokong manumbalik lahat ng iyon.

Tinapik-tapik niya ang aking likuran. "I'm sorry, I-It's not because I don't trust you but I just don't want to add my problems to yours. I know you have your own struggles in life lalo na kay Tito. A-Akala ko kasi kaya kong harapin mag-isa. Akala ko kasi kaya kong tanggapin lahat kasi a-akala ko hindi ko na mahal si Stefan but when I overheard them parang may parte sa'kin na winarak. Ang sakit. Sobrang sakit." Humiwalay siya sa pagkakayakap sa akin.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?