Try And Try Until You Succeed の小説・ストーリー

Very meaningful. Napakagat-labi si Nevaeh. Una niyang sinubukan ang sarili niyang birthday. Mali. Sunod niyang tinype ang birthday ni Sven. Mali pa rin. Pagkatapos ay ang petsa ng kanilang kasal. Ngunit muli siyang nabigo. Matapos ang ikatlong maling pagtatangka, agad na lumabas ang isang message sa screen. 【Too many incorrect attempts. Please try again tomorrow.】

Sabi ko sa kanya. "Hindi natin malalaman kung hindi natin susubukan. Kahit na gaano pa kaliit ang chance ay subukan pa rin natin. Mas mahalaga na gumaling ka, at kasama mo kami ng anak natin. Hindi ka namin iiwan. Mananatili kami sa tabi mo. Kakayanin natin ito at alam ko na may paraan pa para gumaling ka." aniya sa akin.

nakangiting sabi ko. “Buti kapa, ang dami mong natupad at matutupad palang na pangarap, kung hindi ba naman ako nabuntis kaagad edi sana parehas tayong nagtuturo ngayon.” bakas sa mga binitawan niyang salita ang panghihinayang. “Ano kaba! Itʼs not too late! Letʼs study again! Maganda nga iyon dahil may inspirasyon ka!” pagmomotivate ko naman.

awa para malunasan ang kanyang sakit. Umaasa sa himala ng nasa taas. Nagdadasal na sana ibalato ng Diyos sa amin ang buhay niya. Masyado pang maaga para kunin siya sa atin. Marami pa siyang magawa, marami pa siyang matutulungan at nawa’y makinig ang Diyos sa ating panalangin. Babe, my success is your success. Wala ako rito kung hindi rin dahil sa’yo at pangako, ilalaban natin ‘yan. Ilalaban natin ang ating masayang pagsasama araw-araw. Magkakasama pa tayo babe ng matagal. Bubuo pa tayo ng marami pang pangarap. Lilikha pa tayo ng trabaho para sa mga nangangailangan. At kung sakaling hindi makikinig ang Diyos, hindi tayo pagbibigyan masaya akong minsan sa buhay ko, nakasama ko ang isang kagaya

" hala saeng bilisan na natin. late na ko sa trabaho ko." " kaw tong mabagal eonni eh" for me to get that best.. i should keep moving forward. it may takes a lot of effort.. " aish. kanina ka pa saeng ah?" " hihi peace eonni. i labyah" that thing they called ' end' may come.. i may get rejection .. i may win you... or totally lose you .. but at least.. i can say that. i dont regret everthing. coz i tried.

I missed her so much. I tried to forget her. I tried to start my life again. Sinubukan kong gawin ang bagay na dapat ko naman talagang gawin dahil iyon ang nasa plano but something is missing. Lahat ng bagay na makikita ko ay siya kaagad ang naaalala ko. I fell so hard. Sobra ang pagkahulog ko sakanya to the point na pumasok na sa isip ko ang magmakaawa sakanya and I actually did that. Palagi akong pumupunta sakanila, gusto ko siyang kausapin, sinabi ko sakanya na gusto ko siya, but she keeps on refusing me. Malapit na akong sumuko but I'm glad that I didn't quit.

saad la nito. "My life is a mess, attorney, ano ang maipagyayabang ko sa pitong taon kung pananatili sa America ng mag-isa?," turan niya pa. "Your persistence and endurance, hija, you never ask for help from anyone kahit nahihirapan ka na, hindi naman nasusukat ang tagumpay sa mga bagay, gantimpala o ano pa mang natamo para masabing nagtagumpay ka? Learning to surpass all the trials in life with brevity and sfrength is already a success, hija," mariin nitong sabi na nakapagdulot sa kanya ng malinaw na pananaw sa tatahakin niyang landas sa kumpanya.

"Laban tayo, hindi lang para sa negosyo, kundi para sa prinsipyo at values na ipinaglalaban natin.” Sa mga sumunod na linggo, patuloy ang kanilang mga pagsusumikap at bawat hakbang ay nagiging isang hakbang patungo sa tagumpay. Alam ni Kairah na ang tunay na laban ay hindi natatapos, ngunit may tiwala siya sa kakayahan ng kanyang team na magtagumpay sa kabila ng mga pagsubok na darating.

Sabi ni Rector, ‘hindi lahat ng bagay ay madali mong makakamtan, dapat marunong tayong tumanggap ng rejection, matuto sa mga pagkakamali at h’wag matatakot na sumubok muli. Dapat daw maghihirap ka muna. Mas malalasap ang tamis ng tagumpay kapag alam mong ibinuhos mo ang buo mong isip, lakas, at pasensya para makuha ang isang bagay na gustung-gusto mo. In short, hindi sapat iyong pogi ka lang, dapat marunong ka ring manuyo.

Ngunit hindi siya umurong. Naglabas siya ng papel at ballpen, paulit-ulit na sinanay ang kanyang kamay. Una’y sablay, masyadong matulis ang sulat. Ikalawa’y halata ang pagkopya. Ngunit sa ikaanim at ikapitong pagtatangka, halos hindi na madistinguish kung alin ang tunay at alin ang peke. Sa bawat guhit, ramdam niya ang kilig ng tagumpay.