Tuesday Quotes For Work Novels & Stories

I wonder what happen if he finally meets his love of his life? Can't wait for that to happen. "Aayain lang kitang mag bar you know. Lagi ka kasing abala sa trabaho at kinalimutan mo na ang salitang Break Time o tamang sabihin time for yourself." Time for my self? Tss i don't need that. I rather than busy myself with the ton of papers than to enjoy and have fun. "No time for that."

tanong niya, ang kaniyang boses ay biglang nawalan ng enerhiya habang binabasa ang mga nakasulat sa screen. "Iyan ang magiging kapalaran ng itinuturing mong buhay kapag hindi mo inayos ang trabaho mo rito," malamig kong pahayag. "Ang susunod na pambabastos, ang susunod na pagka-late, o kahit na ang simpleng hindi mo pagsusuot ng tamang uniporme ay nangangahulugan ng pagpapadala ko ng mga bulldozer sa Tondo."

"Hanggang kailan mo ako hindi kakausapin? Hindi na nakakatawa 'tong ginagawa mo." "Can't you see I'm busy, madaming akong kailangan tapusin," maiksing turan nito "Ang trabaho sa opisina ginawa at hindi sa bahay." "Walang nagsabing bawal dalhin ang trabaho sa bahay, hindi mo ba naiintindihan marami akong dapat gawin ilang araw akong hindi nakapasok," inis na saad nito "Huwag mong gamiting rason ang trabaho, Thunder it's been two days ng makauwi tayo pero hindi pa rin kita nakakausap ng maayos!"

“Salamat, Jeo.” “No worries. Kapag nagkaproblema ka sa trabaho, huwag kang mahiyang sabihin sa akin.” “Sige. Hindi na pala ako uuwi muna pero sa Wednesday ay siguradong makapasok na ako.” “Don’t rush it. Magpahinga ka.” “Okay. Salamat ulit.” “Take care. Bye.” “Bye!”

“You need to be here on Wednesday---” “May kailangan akong gawin sa BCC,” awat niya rito. “You want me to be here every day, right? Puwes, hayaan mo akong ayusin muna ang mga iiwan kong trabaho sa aming kompanya.” He shrugged his shoulders. “Fine. Pagbibigyan kita. Baka sabihin mo, wala akong konsiderasyon.”

Hindi siya hinawakan agad—tumayo lang siya roon, parang anino na nagbabantay. “You did well today,” sabi niya. “Ginawa ko lang ang trabaho ko,” sagot niya. Ngumiti si Adrian. “Exactly.” At sa labas ng opisina, habang palubog ang araw, malinaw sa lahat— May mga laban na hindi na mauulit. At may mga pangalan— na hindi na muling babanggitin.

" Muli cyang natawa sa sinabi ng secretarya nya, alam nyang nagbibiro lang ito pero sinakyan nya na din ang hiling nito. "Sige mag-order ka ng pizza for everybody..." utos nya. "Talaga Sir? Yehey! Ganyan nga Sir para everybody happy!" Agad na lumabas si Tess... natatawa sya sa sinabi ng sekretarya nya... na stres daw ang lahat kapag galit cya. Di bale babawi nalang cya sa mga tauhan nya. Friday naman ang araw na yun kaya pwede na silang mag chill sa work.

he asked me. "I-Ikaw na po ang bahala, Dad. Nais ko lang sabihin na anumang araw ay ayos lang dahil nandito naman na po ako. Hindi naman rin masyadong abala sa Tinatangi dahil nagampanan naman ng maayos ng mga empleyado ko ang trabaho." Muli siyang tumango-tango sa akin. "Okay, then if they are free tomorrow, is it okay with you? alam mo naman, hindi palaging libre ang oras ng mga businessman."

Napabuntong hininga na lamang ako nang narinig iyon lahat dahil panigurado ay mabubugbog ang aking katawan at lakas sa araw na iyon dahil sa tambak na gawin. Laking pasasalamat ko naman nang dumalaw din doon si Architect tanghali pagkatapos kong mag tanghalian sa cafeteria. "How's work, having fun?" tanong niya habang nakaupo sa sofa na nasa loob ng aking opisina. Tinignan ko lang siya ng walang emosyon, pinararating na hindi ayos ang lahat dahil sa tambak na mga papeles na kailangan kong pirmahan at may mga meeting oa na kailangan kong puntahan. Humalakhak naman siya at umayos ng upo. "Aleyah, you don't have to finish it within the day, you can do it some other time. Unahin mo ang meetings,

“Focus on your food. You’ll need the energy later.” The rest of the lunch went comfortably, the air filled with laughter and light teasing. Kahit sandali lang, nawala ‘yung bigat sa dibdib ko. I was reminded why I love working with them, hindi lang sila magaling, they're also family in the workplace. When we get back to the office, everyone scattered to their respective stations habang ako naman ay bumalik sa office ko. As I sank into my chair, I whispered to myself. “Alright. Second half of the day. Bring it on.”