Tuesday Quotes For Work Novels & Stories

Hindi n'ya rin maintindihan ang sarili kung bakit kusa na lang lumabas sa kan'yang bibig ang salitang sorry. "Wala akong pakialam kung ano man ang gagawin n'yong dalawa pagkatapos ng trabaho. But during working hours, unahin n'yo ang mga trabaho ninyo at hindi ang paglalandian!" matigas na sabi nito sa kan'ya. "Trina please, hindi kami naglalandian. Nag-uusap lang kami. At hindi na mauulit yon, pasensya na!" sabi n'ya.

tanong nito ulit sa akin. "Ano kasi, tanggal na ako sa work," sagot ko sa kaniya. "Ano?!" gulat nitong sabi. Sabi na nga bang mabibigla ito sa sasabihin ko. "Tanggal na ako," sabi ko pa ulit. "Pero bakit? Napakainconsiderate naman niya!" sabi nito at tumaas nang konti ang boses. "Ok lang, hahanap na lang ulit ako ng work," nakingiti kong wika sa kaniya. Akala mo talaga siya nawalan ng work kung makareact.

" Ngayon na? " " Ang ibig kong sabihin, pagkatapos ng trabahong ginagawa ko. Hindi ko alam, baka next week, ganoon? Basta, ako na bahala, Zach. Hindi ko sasabihin na may alam ka para hindi ka madamay kung kagalitan ako, " saad ko saka hinila ang tray palapit saakin. " Salamat, Zach. Pasensya na rin kung kailangan mo pang magsimulang para saakin. " " Ate, wala ng libre ngayon. "

Me: Patulog na. Lance: Ang aga pa. Me: Pupunta akong school bukas. Ikaw anong ginagawa mo? Lance: Office pa. Gusto mo ihatid kita? Me: Hindi na. Alam kong busy ka. Mabilis pa akong nag-type sa aking phone. Me: Don't over work, magpahinga din at wag kalimutan na kumain. Lance: Thank you, baby. Ikaw din, wag mong pabayaan ang sarili mo.

Natutuwa akong maraming pumunta kahit short notice lang ang announcement ko. "Good day sir." sigaw nang mga employees ko. Medyo kabado ako at kasama ko ang kambal baka bigla silang mag salita at malalagot ako sa Mommy nila. "You know that I can't do it on my own. Founding this ZSGC is really hard for me, but with your extra efforts, hardwork, dedication and to help also. Impossible always makes it possible, so that my company is your success too. And more success to come with us." wika ko sabay taas nang wine glass at sabay sigaw nang cheers sa lahat. Tumayo naman ang kambal na may hawak ring glass na may lamang juices.

Kaya habang hindi pa sigurado, iniwasan muna namin mag-usap about work related kapag lunch break. Tumawid na ako sa pedestrian lane nang mag-green ang stop light. Nauuna kasi ako palaging bumalik sa dalawa, one thing I'd learned about working, ayoko na may napupuna saakin kahit tama naman ang ginagawa ko. Unless it was really something to be change of. I was about to run to the huge building when a hand stopped me from running. "Ay, Mr. Esqueza!" Someone laughed. "Seryoso, Mr. Esqueza?"

"First rule: Ngayong parehas tayong may trabaho, dapat pareho tayong nakatutok kay Vincent. I mean, pareho tayong dapat maghahatid sa kaniya sa school every day. Walang mauuna o malelate sa pagpasok. Dahil parehas kami ng time ng pasok ni Vincent at malapit lang ang work ko sa school niya. Ikaw ang mag-adjust kasi ikaw naman ang CEO nitong company. Okay ba yun?" Tumango ako. Papaayos ko na lang ang schedule ko sa assistant ko.

Nang mag-lunch ay sabay silang kumain ni Tina sa cafeteria ng kompanya. "Hindi ba kakain si Sir Abraham?" pang-uusisa niya. "Hindi siya kumakain ng lunch sa tuwing busy siya. Ayaw niya kasing maputol ang momentum ng trabaho niya," paliwanag nito. "Again, mamaya pagbalik natin, may ipapagawa na ako sa 'yo. So please, make sure na magagawa mo nang maayos, okay?" Tumango lang siya dahil confident naman siyang magagawa niya ang ipapagawa nito. Businessman ang daddy niya kaya kahit papaano ay exposed siya sa mga ginagawa sa corporate world.

“ Ikaw naman kasi, ano ba ang iniisip mo at lumilipad ang utak mo habang nasa trabaho. “ sermon niya sa akin. Minsan talaga ang bilis ng mood swing ng lalaking ito. “ I am just sleepy kaya natutulala ako. “ pagpapalusot ko sa kaniya dahil siguradong hindi na niya ako titigilan kung aaminin ko na siya ang iniisip ko. “ You wanna end this day early? Gusto mo maghalf day? “ nag – aalalang tanong niya sa akin. “ Huwag ka mag – alala kaya ko pa. “ nakangiti kong turan saka hinawakan ang pisngi niya. “ Huwag mo masyadong sagarin ang sarili mo sa trabaho. “ pagpapaalala niya sa akin. Well, being secretary ng isang CEO, masyado akong madaming ganap sa buhay.

“Walang problema doon, babalik na ‘din ako sa trabaho eh. May sabado at linggo naman, okay lang magtrabaho sa sabado pero wag na wag sa linggo okay? That is family day Valentine, wag kang workaholic,” “Nagsalita ang hindi workaholic,” natatawang sabi ni Valentine. “Hoy hindi ah!” “Kaya pala sabi ng mga team mo nu’ng nagpapanggap ka pa hindi ka kumakain para lang tapusin ang draft mo,” napaisip sandali si Devina at tama nga ito. “Dahil ‘yun may engineer kaming demanding!”