Tuesday Quotes For Work Novels & Stories

Pabiro na sabi ko sa kanya. “Humanda ka sa ‘kin kapag tapos na 'yan. Hindi ka na talaga makakalakad." “Tumigil ka nga dyan! Baka nakalimutan mo may trabaho na ako sa lunes. Hindi ako puwedeng hindi pumasok,” sabi ko sa kanya. “Oo nga pala, kapag day-off mo na lang.” Sabi niya sa akin. “Ang galing mo talagang may backup plan agad hahaha!” Natatawa na sabi ko sa kanya.

Hindi gumana ang pagmamatigas niya kaya naman susubukan niyang umapila ng may pagpapakumbaba. Agad niyang pinalambot ang linya ng kanyang mukha, at sa mababang tinig ay sinabi, “You know how busy I am these days. Wala akong dapat sayangin na oras. I should seize every minute that counts. I have my deadlines and ideas are just pouring in my mind at this moment. You know the flow of my work. Can’t you just be more understanding?”

Sa gitna ng tambak na trabaho… Sa gitna ng sunod-sunod na meetings at deadlines… Hindi pa rin niya nakakalimutang alalahanin ako. Maikli lang ang mga mensahe niya. Pero para sa akin… Sapat na ang mga iyon upang gumaan ang pakiramdam ko. Sapat na iyong paalala na gaano man kami kaabala sa trabaho… At the end of the day sabay kaming uuwi sa aming bahay. At ang simpleng katotohanang iyon ang nagbibigay sa akin ng panibagong lakas upang harapin ang natitirang bahagi ng araw.

Mabilis akong lumayo sa kanya bago tumawa at umiling iling. "Tigilan mo ako ha, marami tayong trabahong dapat asikasuhin ngayong araw. Ikaw ang boss kaya dapat mas alam mo yun." Pagpapaalala ko. "Marami kang dapat na pirmahan at dapat matapos mo lahat yun ngayong araw kaya sige na, galaw galaw na!" "Woah! Easy!" Natatawang sabi niya. "Actually, I don't have energy to work today." Siniringan ko siya.

Mga tig-iisang libuhin iyon. "Kasya pa naman siguro ito para sa pangbili ng gamitin araw-araw." Sa lunes naman ay may trabaho na ako. Isang linggong maayos ang takbo ng buhay ko. Sa umaga ay madalang na akong ma-late. Hindi na rin ako palagiang napapapunta sa opisina ni Sir Lucas. At naging maayos naman ang trato ng mga kasamahan ko sa trabaho sa pharmacy.

tanong ni Quinn dahil sila ang naghatid sa kanila sa airport. “Hindi naman kami magtatagal dun. Ayusin mo ang trabaho mo sa kompanya Quinn, ayaw ko ng makarinig pa ng reklamo mula sa mga katrabaho mo dahil lang sa amoy mo at sa pagtulog mo sa oras ng trabaho. Bawasan mo ang pag-iinom mo, may Friday at sabado naman for that.” Panenermon pa ni Hunter na ikinairap ni Quinn.

tanong ko sa kanya. Ang alam ko kasi ay linggo ang rest day niya katulad ni Cloud. Umiling siya. "Bukas na lang ako papasok" aniya at saglit na tinapos ang kinakain niya, "para sabay na tayo." I immediately looked at him when he said that. "Puwede na ulit akong pumasok sa trabaho?" tanong ko. He nodded and said, "Gano'n talaga. Work is work, suwerte lang dahil kapatid ko ang boss mo kaya siguradong ligtas ka sa building niya."

sabi niya sa akin dahilan upang kumunot ang noo ko sa sinabi niyang 'yon. Bakit ba niya sinasabi na huwag akong magpakapagod sa araw na 'to sa trabaho? Tinanong ko naman nga siya tungkol doon. "Basta, Cassy. You'll know later on. 'Wag kang magpapakapagod sa trabaho mo ngayong araw na 'to. Ayaw ko na mapagod ka sa trabaho mo dahil gusto ko sa ibang bagay ka mapagod," sabi niya sa akin at nginitian nga niya ako.

‎ ‎ALAS dos ng madaling araw. ‎ ‎Ting! ‎ ‎May text. ‎ ‎Napakapa siya ng cellphone sa dilim, kinurap-kurap ang mata, at binuksan. ‎ ‎"Secretary Zein, don’t forget to come to work tomorrow." ‎ ‎Ha? ‘Yun lang? ‎ ‎Sa sobrang antok, wala na siyang filters. ‎Gumalaw ang daliri niya sa keyboard, parang muscle memory lang. ‎ "‎OK boss."

imporma nito habang nagmamaneho at ayaw bitiwan ang palad niya. "Pwede ba mag-work na lang ako? Kahit sa company mo na." Mabilis itong napasulyap sa kanya, "You sure?" "Basta trabaho lang, Thaddeus." Umangat ang gilid ng labi nito. Wala pa man ay alam na niya ang naiisip nito! "I need personal coffee maker and stress reliever wife by my side—" "Thaddeus! Iyong maayos na trabaho naman—"