Novel & Cerita Tula Na Pwedeng Kantahin

RUTH’S POV TULALA na naman ako habang nasa harap ng pagkain. Hindi pa ako nangangalahati sa pagkain ko, mukhang maabutan na naman ako ng bell. Sa totoo lang, wala akong gana kumain. Wala naman na kasing rason para kumain. Wala nang rason para mabuhay. Hindi ko alam kung bakit nandito pa ako. Ilang beses ko na ring pinagtangkaang wakasan ang buhay ko pero nagigising pa rin ako sa aking maliit na higaan.

I'm so proud of myself. "Taraaan!" Pinakita ko ang two boiled eggs na nabalatan na. "Thank you, guys, for watching our cooking video for today. Next time naman, I'm gonna teach you how to cook pancit canton!" Kumaway ako at nag-flying kiss pa. Sinimangutan ko sina Yaya na napipigil ng tawa. "It's not funny naman, eh." "Ang dali lang naman kasing maglaga ng itlog, hija. Bakit iyon pa ang ginawa mo. Baka pagtatawanan ka lang ng mga makapanood."

Ano na naman ang problema ng isang 'to? "Good evening everyone! Are y'all good?" Agad na naghiyawan ang lahat dahilan ng pagtawa niya. "So for our first performer... Let's give a round of applause for Xalent Planze!" Nakangiti niyang pahyag at saka nilisan na ang stage.

Magagawa kong takbuhan ulit iyan. Tatlong hakbang paatras at turbooo! Kumuha siya ng buwelo bago tuluyang lumundag paibaba si Vahlia, mabuti na lamang at ligtas siyang nakatalon mula sa ikalawang palapag dahil sa mga unan at kumot na nakaabang at handang sumalo sa kan’ya sa ibaba.

Tatawagan pa lang sana niya si Tanya nabg biglang may kumatok sa pinto. Binuksan niya ito at laking gulat niya. Dala-dala ni Tanya ang mga ingredients, mula ulo hanggang paa. Gayunpaman, nanatili siyang nakangiti pa rin, "Pasensya na. Naligaw ako kaya late na ako nakauwi. Umuulan nga pala sa labas…"

CHAPTER 173 “P-Pwede.” “Pwede ba akong magpabili ng condom?” Mas humigpit ang yakap niya sa ulo nito. Halos hindi na yata makahinga dahil isinubsob niya na sa kanyang dibd ib habang palapit nang palapit ang pagsabog niya. “Magpapabili ako. Pwede naman hindi pero magtatagal ako sa banyo pagkatapos kong lawayan.”

Tumango ang tatlo ng makuha ang nais ipahiwatig ng Matanda. “Ngunit kung minsan, madami ang sabik sa bagong putahe kaya kahit gaano mo pa ka paborito ang isang ulam ipagpapalit at ipagpapalit mo sa putaheng bago sa panlasa mo...” Dagdag pa nito. “Sus, si Tatang daming sinasabi lambanog pa ba?” Alok ni Kant, “Wag na baka sabihin mo kinakawawa kita...”

Kaya naman pala pansin kong napakatahimik ng lugar at walang ibang kabahay-bahay. "Pwede ba, can you just think another way para makapagluto?" Segundang tugon pa nito. Halatang walang alam sa buhay mahirap kaya kaunting problema lang, dinidibdib agad. "Sa bahay namin sa Cavite hindi kami gumagamit ng kalan. Panggatong ang ginagamit namin para magluto. Marami naman siguro tayong mahahanap na panggatong diyan sa labas." Tuwid na turan ko. Natahimik ito at seryosong napatingin sa gawi ko.

napatango-tango ako. Mas madami ang kainan rito. May cafe, meron ding shop na pang nitrogen ice cream, wala nito sa tarlac kaya manghang mangha ako! Or they have and I just don't know where in tarlac? Gusto ko sanang picturan kaya lang ay wala ang cellphone ko. Iniwan ko sa sobrang inis at hindi ko din naman magagamit dahil lowbat iyon. Alam nina Jelai na magiging busy kami ngayon kaya hinayaan ko na lang ding palowbat ang cellphone.

Hugis pandesal ang bawat abs nito na nagawa pa niyang bilangin, Isa Dalawa Tatlo Apat Lima Anim… Anim… Napalunok siya ng laway ng wala sa oras. Holy mot*erf*cke*!! Hanggang ang mga mata niya ay dumapo sa tuwalya na nakatakip. Kung anim ang pandesal nito, paano na lang kaya ang natatakpan ng tuwalyang ‘yan? Gaano kaya kalaki at kahaba ang laman niyan?