Tula Tungkol Sa Kakayahan Novels & Stories

“Imagine, lahat naman tayo ay may mga kamay, pero hindi lahat ng taong may mga kamay ay magaling mag-drawing o ‘di kaya nama’y magpinta. Sana lahat ng tao ay talentado.” “Pero naniniwala po ako na lahat po tayo ay may iba’t-ibang talento. Siguro po ‘yong mga taong nagsasabi na wala silang mga talento’y maaaring hindi pa lang nila ito natutuklasan. Maaaring hindi sa kamay, pero posibleng sa bibig, sa paa or kung saan-saan pa. Naniniwala ho kasi ako na nilikha tayo ng Diyos na pantay-pantay.” “Well said.” Turan n'yang saglit akong sinulyapan bago nag-focus ng tingin sa kalasada.

Teka, bat ko pa tinatanong eh di naman iyon marunong makuntento sa iisang bagay? Noon pa iyon di marunong makuntento. Ganiyan yung mga taong selfish at pabida. Kung di ka selfish, matuto kang makuntento sa kung anong meron ka. Hindi iyong, may jowa ka pero yung mga mata mo nakatutok sa guwapo o maganda.

Ano bang nangyayari? “Inabisuhan ako ni Amang Talon na ang katulad mo ay may kakayahang makatawag ng mga nilalang mula sa ibang mundo kaya hindi mo sila matatawag. Isa pa, pinipigilan ng kulungan mo ang kakayahan mong tawagin sila,” ang paliwanag niya.

turan nito. Sa katanuyan, hindi pa nga niya masyadong nalalaman kung may ibang kakayahan pa nga si Eya. Ang alam lang niya ay sadyang napaka-talino nito, malakas din ito, bihira itong mapagod o hingalin. At hindi rin ito, natutulog. Kung minsan nakapikit ito pero alam niyang gising ito.

sagot ni Elara, may tuwa sa tono dahil kahit papano ay may mapagkakakitaan sila. Naisip na ni Elara una palang ang kung ano ang maaari niyang gawin upang magkaroon ng income dahil sabihin na niyang sapat ang naipon nito para sa panganganak niya ngunit ang gastos pagkatapos niyang manganak ay hindi pa niya nasisiguro. Hindi niya alam kung sasapat ang pera niya.

" paghihimutok ko "wag kang tanga, kung susuko ka mabubulok ka sa kulungan , isa pa baka ikanta mo lang ako kay hindi kita papayagan. May isa pa tayong malaking pagkakaperahan na gagawin. Kaya magpalakas ka. " sabi ni Eduardo may pa haplos haplos pa

Binuhusan pa niya ng tsaa ang buong katawan niya! Ito ay kalapastanganan, kahihiyan, at tahasang kawalang-galang sa buong pamilya! Tanging tao lang na may hangarin ng kamatayan ang may lakas ng loob na gumawa ng bagay na nakakabaliw na ito!

Argh! Akala ko tapos na, pero tila yata ayaw pa nitong tumigil sa ginagawa. Muli, pumikit ako sa sobrang sarap. My knees are trembling in so much anticipation. Gosh! Ramdam ko ang dila nito kung paano ekspertong gumagalaw sa looban ko.

Third Person's POV Tulala at hindi pa din siya makapaniwala na natanggap siya nang walang kahirap-hirap sa trabaho na iyon. Hanggang sa makauwi siya ay para bang lumilipad ang utak niya. "Mommy!"

Nakatayo lang si Uriel habang nakatingin sa kanya. “Pasensya na, hindi ko sinasadya na makapagbigay sa iyo ng problema. Kapag natutunan mo kung papaano gamitin sa tama ang kakaiba mong kakayahan, masasabi mong ito ay biyaya hindi isang sumpa.” “I don’t need power!” bulalas niya sabay napatayo. “Sabihin mo nga sa’kin. Aanhin ko ang kakaibang kakayahan na ito kung wala naman akong katahimikan?”