Tula Para Sa Ina 소설 & 이야기

Tumulo ang luha ng dalaga na napatitig sa kamay ng inang nakalahad. "Andrea .....walang inang nanaising hindi makasama ang kanyang anak. Walang inang kayang tiisin ang kanyang anak, lalo na ang saktan at ipahamak ito. Mahal na mahal kita, anak ko." Napalapat ng labi si Andrea. Napakuyom ng kamao na pinipigilan ang bugso ng kanyang damdamin! Pero sa mga sandaling iyon ay sadyang natatalo ang isipan ng kanyang puso!

pahayag ng dalaga sa garagal na tinig. “But you will love your baby so much that he or she won’t be needing a father. Plus nandito kami, we will love your baby like our own, Erin. Hindi siya magiging kulang kailan man,” ani Lara, pinunasan na ang luha ng kaibigan.

aniko Tumango -tango naman ang inay ko sa aking sinabe kaya sa labas ng bintana ko tinuon aking paningin. Hanggang sa makarating kami ng bahay.Masayang mukha ng dalawa kong pamangkin ang sumalubong sa amin ni inay na agad nagpakarga ang mga ito sa kanya dahil hindi na ako pwedeng magbuhat ng batang mabigat dahil may baby ako sa tiyan.

Napakasakit tanggapin na doon lang magtatapos ang lahat pagkatapos ng lahat ng ginawa niya para sa asawa. Masakit din para sa kan'ya na tanggaping ang kaisa-isang bagay na matagal na niyang hinihiling ay basta na lang kinuha— ang kanyang anak. Napahawak si Talia sa kanyang sinapupunan kahit alam niyang wala nang buhay ang naroroon. Napaupo siya sa gilid ng kama, tinakpan ang mukha habang humahagulgol. Hagulgol ng isang ina na pinagkaitan ng pagkakataon na makasama ang anak.

Kilala pa naman siya sa buong Pilipinas. Pareho sila ni Juanda na anak ng mayamang pamilya sa buong Pilipinas pero lahat ay tumututol sa kanilang dalawa. Lalo na ang kaniyang ina na halos magwala na dahil sa labis a galit. "Mayroon ka ng asawa ngayon! Alam mo na kung ano ang tama at mali! Kailangan ko pa bang ituro sa iyo iyon?"

Hindi dahil sa mahirap lang tayo ay kaya na nila tayong bilhin,at tapak-tapakan,kaya nga ako nagpursige na makatapos sa aking pag-aaral para maiahon ko ang pamilya natin sa kahirapan kesehodang tawagin nila akong p****k, nagbebenta ng katawan mabuhay ko lang kayo Inay,tumulo narin ang luha sa mata ni Laura. niyakap ni Laura ang kanyang Ina pagkuwa'y sabay silang umiyak. Gusto ni Laura na sa paningin ng kanyang pamilya lalo na sa kanyang paralisadong Ina na matapang siya kaya niyang lampasan ang lahat ng pagsubok na dumating sa kanilang buhay,mula pa noong namatay ang kanilang ama. Isang batang-bata na Laura ang pumasok sa putikan para mabuhay ang kanyang pamilya.

Singhal ng Ina niya sa Ginang. Hindi naman maipinta ang mukha nito dahil sa narinig, hindi nito akalain na sasabihin iyon ng Ina ni Maria, “anong karapatan ng isang tulad mo na insultuhin ako? Isa ka lamang normal na babae dito sa lugar naming at bagong salta!” nangagalaiti nitong sigaw.

Tumango-tango naman ang kanyang ina. PAGKATAPOS nilang mang-agahan ay agad silang umalis ni Lara. Bago pa man nila tinahak ang daan patungong Tarlac ay nakipagsunduan nila ni Lara na bumili na muna ng maaring dalhin as peace offering for Paulo's family.