Tula Para Sa Ina Mga Nobela at Kwento

Tumingala siya para makita si Selena na nakatitig sa kanya ng parang gusto siyang saktan. "Hindi mo man lang suyuin ang asawa mo! Siguro nabagok ang ulo mo nung bata ka. Dahil nasa ospital tayo, dapat magpa paternity test ka. Hindi kami magkakaroon ng Dad mo ng anak na kasing kitid ng utak mo!"

untag nito sa pagkakatulala ko. "Tara" aniko na kinarga itong kaagad pumulupot sa leeg ko ang kanyang mga braso. Habang naglalakad pagawi sa kasunod na bahay ay panay ang daldal nito. Laging binibida ang mama niya. Kung gaano kaganda, kabait at sipag daw ng mama nito. Na-e-excite tuloy akong makilala ang kanyang ina. Mukhang tama naman siya dahil kita kong masinop ang bahay nila at magalang na bata si Eivo.

Tumaas ang kilay ng may edad na babae pero parang hindi na naman na nagulat. "Hah! Of course, kilala ko ang uri ng ganyang babae. Kilalang kilala ko ang uri ng babaeng yan Tyler. May goodness akala ko ang hibang mong kapatid lamang ang pasasakitin ang ulo ng ganito.My God, pati rin pala ikaw" sabi ng Ina ni Tyler.

“Busy sa life Tita eh. I miss you po.” Nalipat ang tingin ni Tita sa akin. Lumawak ang ngiti niya, at saka lumapit sa akin. Nag mano ako saka niyakap ako nang mahigpit. Halos maiyak ako dahil sa kan'ya ko lang nadama noon ang aruga ng isang Ina. Maaga kasi akong naulila sa ina. “Ang ganda mo na Kana, may asawa ka na ba?”

Pero tila unti-unti nang lumilinaw sa akin ang lahat. "Yeah," he said and rubbed his daughter's back. All this time inisip ko na anak ni Laura si Antalia, anak nila ni Laura pero mali pala ako. Patay na ang tunay na ina ni Antalia at hindi talaga siya anak ni Alejandro. Ilang beses akong naparanoid na baka iwan niya ako kapag bumalik na ang tunay na ina ni Antalia pero wala akong ka alam-alam na hindi na pala ito babalik kahit kailan. Minsan ko pang kinuwestiyon ang pagiging ina nito dahil iniwan nito ang bata pero mali pa ako. Iniisip kong si Laura ang ina ni Antalia, dapat pala nagtanong na ako noong una pa lang para hindi ako nag-isip nang kung ano-ano.

Alam kong dapat akong maawa sa nakikita ko sa kanya ngayon pero wala akong maramdaman. "How is she?" Tanging nasabi ko lang. "S-she's in the incubator. Since premature baby si Tanya, she needs to be in the incubator para magsilbing oxygen niya. " sabi nito saka nag iwas ng tingin. "Hanggang kelan siya nandun sa incubator?" Seryosong tanong ko sa kanya. "Hanggang sa makaya na niyang humingang mag isa." Mahinang sabi nito.

utos ko sa kanila at inilagay ang kamay ko sa tapat ng dibdib ni Heinrich upang takpan iyon, at mapigilan ang pagdudugo. “Mahal na reyna, ang espada ng iyong ama ang ginamit sa kanya. Isa iyon sa bigay ng mga Diyos ng kamatayan at kahit na sino’y hindi malalabanan iyon. Pati ang sugat mong natamo ay paniguradong buwan ang aabutin bago gumaling. Patawad, pero kahit ang buong lakas namin an gaming ibigay ay walang mangyayari,” wika ni Helena. Sunod-sunod na umiling ako sa kanya at tinignan si Ina. “Ina, n-nagawa mo akong b-buhayin, hindi ba? N-nagawa mo sa akin. P-pakiusap!” Napaiwas ng tingin sa akin si Ina at nakita ko ang pagtulo ng kanyang luha.

Minahal niya ang ina nito ng labis ngunit ano ang ginawa nito sa kanya? Tama ang kanyang ina. Hindi nga ba at ayaw na ayaw ng Mama niya kay Elita nuon? Pero sinunod niya ang kanyang puso. Sana ay nakinig na lamang siya sa ina. Hindi nga ba at paulit-ulit nitong sinasabi sa kanya na ang mga hampas lupa ay hindi nila kauri dahil mananatili ang mga itong asal hampas lupa bihisan mo man ng ginto? Pansin niyang mailap ang mga mata ni Tamara habang kumakain. Kung inaakala nitong maiisahan siya nito, nagkakamali ito.

Pampalubag niya sa loob ng ina. Pilit na pinigilan na ni Tanya ang pag iyak at nakakasama sa kaniya iyon. Pilit siyang ngumiti sa anak at yumakap. "Mahal naman kita at laging ipinagdadasal na sana ay nasa mabuti kang mga kamay." Ngumiti si Camela at gumanti ng yakap sa ina. "At dininig niya po ang dasal ninyo dahil mabubuting tao ang kumupkop sa akin at mga nakilala sa ibang bansa."

"UMALIS NA KAU DITO, WALA DITO ANG ANAK KO, HINDI KO KAILAN MAN MATATANGGAP ANG PAGHINGI MO NG TAWAD ROSE HANGGAT NASASAKTAN ANG ANAK KO!" Tuluyan silang iniwan ng ina ni Akira sa labas ng mansyon nila. Nanatiling sila nakatayo doon, hindi makagalaw at gulat na gulat na sa nalaman nila. Nakayuko si kyle habang naka kuyom ang kamao.