Tula Tungkol Sa Ina นิยาย & เรื่องราว

Hindi makapaniwalang bulalas ni Iñigo na sinundan pa ng muling pagtawa. "Bud, seryoso na 'to. Look, si Kiera ang nagsilbing inspirasyon ko para tuparin ang aking pangako kay mommy. Dahil rin kay Kiera ay nagpursige akong ayusin ang buhay ko, pero... iniwan niya pa rin ako." Seryosong pagkukuwento ko. "Hmm... girlfriend mo na ba?" Ani Iñigo. Tanging pag-iling lamang nag naging sagot ko sa kanya.

Ngunit sarado ang utak ni Filan sa mga oras na iyon, yakap ng ina, tulala at hinayaan tumulo ang luha mula sa mata. *** Tulala pa rin si Filan sa kanyang silid, nakasandal ang likod sa dulo ng kama niya habang madilim ang paligid. Dahan-dahan bumukas ang pinto nang silid niya at pumasok ang ina niya, agad siyang nakita nito, nag-aalala na hindi man lang bumaba para sa hapunan. Agad na lumapit ang ina niya sa kanya.

Mali naman talaga na ibinenta ako ng sarili kong ina kung kailan malaki na ako at may isip. I’m not a toy! Sumakay kami ni Uleula sa kotse niya. “Magkwento ka pa! Ang swerte mo naman binili ka ni Mr. Tuazon. My God, ang daming nagkakandarapa sa kanya. Sabi na nga ba at ikaw ang type n’on eh. Nahuli ko nga siyang nakatitig sa ‘yo,” hirit niya habang nagmamaneho.

Tila ay isa siyang musmos na nakatingin sa kanyang ina, humihingi ng saklolo. Ngumiti ako at bahagyang tumango, tumitig ako sa kanyang mga mata na sinasabing ayos lang. Ayos lang maglabas ng hinaing dahil hindi naman ako manghuhusga sa kung anumang sasabihin niya o maramdaman niya. Bahagya pang namilog ang aking mga mata nang dumausdos siya sa kama at maupo sa lapag, yakap ang dalawang tuhod. Inangat ko ang aking kamay, akmang hahaplusin ang kanyang buhok ngunit nagdalawang-isip bigla. Kalaunan ay hinayaan kong dumampi ang aking palad sa malambot niyang itim na buhok.

Ginawa ko ito dahil napakasakit sa isang babae na pagadudahan na ang sanggol na dinadala niya sa kanyang sinapupunan ay hindi anak ng kanyang asawa. Ngunit tanging Diyos lamang ang nakakaalam na hindi ako nagtaksil sa'yo Andres, ikaw ang una at huling mamahalin ko sa mundong ito. Hanggang sa aking kamatayan. Inay Melinda, bakit ka nagtanim ng pagdududa sa isip ni Andres at pagdudahan ang kalinisan ng pagkababae ko? Hindi ko kalaguyo si Florencio. Inay. Parang kapatid ko lamang siya. At si Andres ang tunay na ama ng batang magtatatlong buwan ko ng dinadala sa aking sinapupunan. Sayang,Inay..di na kita mabibigyan ng apo.

Ikaw ba naman tawaging auntie? “Don’t you know me?” mahina pero nanggigigigil na sabi ng babae. “Am I supposed to? Sikat ka rin ba gaya ng Baby Zander ko?” Tinaasan ni Eina ng kilay ang babae. “I am Engr. Ella Sullivan Toronto and you should know me.” Pabagsak na binaba ni Ella ang kamay sa mesa. Tumayo ito at nilapitan ang taas-noong si Eina. “Ako lang naman ang asawa ng nilalandi mo.” Dinuro nito ang dibdib ni Eina.

, tuluyan na akong naiyak na muli dahil sa matinding damdamin. Binuklat ito ni Ina at agad niyang nakuha ang tuyot ng bulaklak na nakasingit sa kwaderno. "That's his favorite flower na iniabot ko sa kaniya. Naalala ko na siya Ina.", tila bata kong pagsusumbong sa kaniya. Marahahan niya itong ibinalik muli sa kwaderno at tumigil siya sa kanyang paghakbang na siya ko din namang ginawa. She looked sad while staring at me.

tanong pa ng matanda. "Kilala po ninyo ang tunay kong ina?" "Ina mo si Roselyn Bernardo?!" "Opo, siya po ang tunay kong ina. Inampon lang po ako ng kinalikahan kong mga magulang. Hindi ko po nakasama ang tunay kong ina dahil iniwan po niya ko sa bahay paanakan matapos niya ako ipanganak. Tumakas ang ina ko at hindi na po ako binalikan. Kailan ko lang po nalaman ang katotohanan ng bawian ng buhay ang kinilala kong mga magulang. Nabasa ko po ang diary ng aking kinlalang ina at nakita ko po ang tunay kong birth certificate."

Swerte lang talaga at nabuhay pa si Tita Lily na siyang ina ng aking asawa. Sa mahabang panahon ay ngayon ko lang din talaga nalaman na ang taong tinulungan ko noon ay ang nag-iisang ina pala ng babaeng minamahal. Ibang-iba talaga kapag naglaro ang kapalaran. Kumunot ang noo ko ng mapansin kong ang tagal naman yata ng asawa ko sa loob ng banyo. "Baby girl, naligo ka ba?"

Talagang nagalit si Tania. Kumuyom si Kaylan ng kanyang kamao. Sobrang galit siya nang marinig na inalipusta ang kanyang amo. Ngunit muli na namang sinabihan siya ni Tania na manatiling tahimik. "Paano mo, Inay? Nakakainteres ka ba? Alam kong siguradong nakakaramdam ka ng kalungkutan matapos kang iwan ng iyong asawa na namatay." Ngumiti si Sukma na parang siya ang pinakamagandang lalaki sa mundo.