Tula Tungkol Sa Manggagawa の小説・ストーリー

ALTHEA'S POV "May exam ka bukas, hindi ba?" biglang sabi ni Marylou na ikinahinto ko. Marahan akong tumango na kanyang ikinangiti. "Sabi ni Manager Anne, umuwi ka daw ng maaga para makapag-aral. Wag ka mag-alala 'di naman daw ibabawas sa sweldo mo."

"Buti naman kung ganun. If ever man na magkaroon ng potential issues they can immediately adheres with the problem. Lalo na kahapon, napansin ko na bata pa ang mga workers na kinuha. Mga baguhan, wala pa masyadong experience. Bakit nga ba? They should hire a competent workers." Natawa si Papa. "For sure it's because he wants to help those kids to get a fine job under his company. Kilala ko siya. Ganuon na siya kahit nuon pa man." "Even so. Magkakaproblema siya dahil diyan." aniya naman ni Mama. Sinulyapan nila ako ng makita nila ang palipat-lipat ko ng mata sa kanilang dalawa. "Nagtanong ka na rin naman, Althea. Why dont you go with us. Para makita mo ang construction?" Aniya ni mama.

Good afternoon ma.” Tayo greeted. “Good afternoon darling. God bless you, you are well cultured enough.” “Thanks ma. Can I proceed with my essay ma?” tayo asked. “Kindly,” Mrs. ayodele replied. The class cast a close gaze. “Okay, this afternoon, class, I’m gonna talk about SPECIAL REWARDS THAT CAN MOTIVATE YOUR EMPLOYEES.

Wala na ang màangas nitong kilos. "Ang dating Manager ng Legal Department. Don't worry, hindi na siya Manager." Kampante at proud pa siyang nag announce. "Eh ano? "Utility worker!" "

“Give us offering that your servant usually provides on the terrace! Or we can't work!” I scoffed. “Tch, do you guys even working?” “What a ridiculous thing to ask! Of course, we're working!" Tuyul was always angry, but this time his intonation sounded like someone who had been deprived of justice. "Oh, I see?" I feel so guilty. "Then why don't you guys ever report progress to me?" "Hmm? Why do we have to report everything to you, human!” “Because I hired you, that's why! Moreover, I have already paid you by providing you offering every day!”

Napaaga tuloy ang pag-alis namin ni Theros. "Ahm, pakidaan na lang ako sa gas station. Papasok na lang ako— "No." Gulat ko siyang nilingon dahil sa sagot niya. "Ano na naman bang problema mo? Papasok ako sa trabaho tutal may oras pa ako," paliwanag ko sa kaniya. "Hindi ka papasok sa trabaho. Ipinaalam na kita kay Manager Kim kaya bakit papasok ka pa?"

I should've just stayed somewhere but never be here! Yes! Mabuti pa nga! Nang maisipan yon, I was about to turn on my heels para sumibat na but I stopped. I stopped when I was bombarded by those thousands of employees na mawawalan ng trabaho. At that, I couldn't help but groaned again in frustration while gritting my teeth so hard. "I'll think about your suggestion, Mr. Tañada.. Don't worry. I won't stop until I solve this matter." Sagot nito na halatang napipilitan lang na sabihin yon.

He laughed. "Tapos pumayag ka naman? Baliw ka na din kasi. Nahawa ka na agad!" tapos tumawa din ako ng malakas. "Pero paano ka papasok niyan?" "Sabay tayo." ngiti niya. "Sa office na ako maliligo." "Grabe! Di ka man lang nahihiya? Makikita ka ng mga employees mo na hindi pa nakakaligo. Turn off yan, boss."

At ang panaka-nakang ingay ng masayang kuwentuhan ng mga empleyado sa labas ng cubicle. Napangalahati niya ang laman ng mug bago inilapag sa lamesa. "I'm through," she announced stiffly. "Itutuloy ko na ang trabaho ko," dugtong niya. Medyo bumuway ang tono dahil nagkamali siyang mag-angat ng paningin sa kaharap. Katulad ng nararamdaman niya, nakatitig nga ang lalaki sa kanya.

Biglang umasim ang mukha nito dahilan upang mapahagalpak ako ng tawa. "Why? Maganda naman si Eula ah! Perfect couple nga kayong tingnan everytime na magkasama kayo!" Hirit ko pa na siyang lalong ikinainis niya. "Tsk! Ang dami mong alam! Sandali nga at maghahabilin muna ako sa mga empleyado ko." Natatawang tumango na lang ako. Maya-maya pa ay nariyan na si Eula. Kaagad itong nakipagbeso saakin at kapagkuwa'y maingat na umupo sa tapat ko.