Tulang Pilipino Novels & Stories

wag ipaalam o ibigay ang perang 'yon sa mga pulis dahil baka gamitin pa ng iba sa masama at madamay pa kami. Ayaw naman namin na madamay kami kaya tumahimik na lang kami. Alam mo naman na pera 'yon, 'di ba? Maraming magkaka-interes doon at baka mapahamak pa kami. Dahil matalino naman kami ng kaibigan ko ay wala talagang nakaalam kahit sino tungkol sa perang 'yon. Kinuha na namin ang perang 'yon na nagkakahalagang five hundred million pesos. Ang laki, 'di ba? Malulula ka talaga sa laki. Ang araw na 'yon ay ang huling araw na nagtinda kami sa palengke dahil umalis na kami doon dala-dala ang perang 'yon. Umalis na rin kami sa bahay na tinitirahan namin dahil hindi na namin kinakaya ang trato sa

anito sa kanya. Malakas ang tahip ng dibdib na sinunod ni Clarissa ang gustong mangyari ni Lucas. At iyon na nga lang ang kasiyahan na biglang pumuno sa puso niya nang tumambad sa kanya ang isang maganda pares ng hikaw na perlas. “Wow, ito ‘yung—“ “Golden South Sea Pearl? Yes. Ang national gem ng Pilipinas. The most rare, parang ikaw—“ anito pa saka muling kinurot ang kanyang pisngi.

Kaya kung tutuusin, nalahian na ang mga ninuno ko ng mga taong nanakop at naligaw sa bayan ni Juan Dela Cruz. Noong 19th century, ang tawag nga daw ng mga Europeans sa mga Pilipino ay short-statured, kapareho ng mga bansa sa Southeast Asia. Pero bakit bothered ako kapag sa bibig ng lalaking yon lumalabas ang panunukso? Hindi ko naman gustong maging perpekto sa paningin niya kahit kailan.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Tahimik na napabuntong-hininga si Rhylle. Napakatigas talaga ng ulo ng babaeng ito. Maya-maya... May naisip siyang paraan. "Hatiin natin." Napakurap si Tina. "Huh?" "Sa kama." "Maglalagay tayo ng maraming unan sa gitna." "Tapos..." "Hindi tatawid." Nanlaki ang mata ni Tina. "Ay..." "Parang..." "...China at Pilipinas?"

Talagang napakalaki ng lakas at pinagmulan nila! Magalang na yumuko si Alani bago nagpakita ng maliit na ngiti. "Narinig kong ang Country H ay ang lupain ng kagandahang-asal na may limang libong taon ng kasaysayan! “Di ba dapat nasa katwiran ang isang lugar na kagaya nito? “Kahit ano pang ginawa ni Quill, hindi siya dapat ipinapahiya pagkatapos niyang mamatay!

Alam na alam naming lahat na kami ang totoong may-ari nf Filipinas, alam ito ng mga kapwa kong Pilipino. Kinuyum ko ang aking mga kamao habang tinitignan ang nakakasuka niyang mukha. At nagpatuloy pa talaga siyang magsalita, "Es cierto, los indios son inútiles y tontos," (Totoo naman ah, inutil at bulok ang mga indiyo) sabi nito habang nakangisi.

si Froilan. Asus, afam lang ang no retreat no surrender. Kampon ka rin ni McArthur eh may magic word para sa Pilipinas “I shall return.”.....sabay na nagtawanan ang mga baliw. “Less, si pareng Froilan na naman ang nakikita mo.”....si Gian Uminom mo na ako ng tubig at tsaka umayos ng upo. “Ako ang nakikita, ako ang nasisisi Ako ang laging may kasalanan

tugon niya sala siya ngumiti at binalingan ng tingin si Mina. Makaraan ang siyam na buwan. Tuluyan nang napasakamay ng mga amerikano ang lalawigan ng Laguna at tatlong buwan na nitong pinahihirapan ang mga pilipinong naroroon. Tuluyan na ring nilisan ng pamilya Crisologo ang Pilipinas at nanirahan na sa ibang bansa kasama sina Joeliano at Victorina na kapwang nagdesisyong ipagpatuloy ang kanilang pag-aaral doon.

noon muling hinawakan at hinila ni Vincent ang kamay niya kaya nagpatuloy sila sa paglalakad. Ilang sandali lang matapos iyon ay natawan nila ang mga stalls na nagtitindi ng mga kakanin katulad ng puto bumbing at bibingka. Mga pagkain at kakainin na nakaugalian na at kasama na sa tradisyon ng mga Pilipino tuwing panahon ng Kapaskuhan.