Tulong Tulong Novels & Stories

Kailangan ko to. Pagkatapos ipadala ang text, pinag-isipan ito ni Zuko at nag-text ulit. Zuko: [Baka hanapin kita ulit sa susunod na ilang araw. Kailangan ko ng tulong mo para ipaalam sa lahat ng tao sa internet na kinopya ang painting ni lola!] Tinitigan nang matagal ni Toph ang screen ng phone niya. Naintindihan niya ang mga salitang iyon, kaya paanong hindi niya naintindihan kung anong ibig sabihin ni Zuko?

"Nag so-sorry ka?" Hindi makapaniwala kung tanong sakanya. "Narinig mo namang sinabi ko diba? Bingi ka ba o tanga?" Wow, new word! Nakakagigil tinawag akong tanga! "Alam mo tang*na ka eh, sarap mo talaga hambalusin!" Gigil kung saad. "Alam mo sa sobrang dami ng mga katulong na dumaan sakin ikaw lang ang may lakas ng loob na murahin ako."

Dulong-dulo talaga? Pepper wag ka nga mareklamo, buti nga may sarili at maayos kang tutulugan pakain ka pa, pagalit ko sa sarili kaya iiwasan ko na simula ngayon ang pagiging reklamador ko at hindi naman hamak na mas maayos pa ang tulugan ko rito kaysa sa bahay namin. At naalala ko pa nga pala ang sabi ni Lola bago kami pumarito nang masabi niya raw sa boss niya na kasalukuyan na nag-aaral pa ako.

Tonton: Ate, tuwang tuwa kaming lahat sa mga ibinigay mong gamit. Lalo na si mama at papa. Akala raw nila mamomroblema pa sila nextweek sa pang maintenance nila, pero sobra sobra pa raw ang binigay mo. Nabayaran ko na rin pala ang mga utang ko at nakapag full tuition na rin ako sa school. Pati ang mga kapatid ayos na rin. Maraming salamat sa tulong mo ate. The text said.

“P-pwede m-mo ba ‘kong t-tulungan?” Wala sa bokubularyo niya ang salitang paghingi ng tulong. Lalo na sa hindi niya kakilala at lalo na sa isang babae. Ngunit tataasan nya pa ba yung pride niya? Pagmulat niya pa lamang ng mga mata ay iyon na ang nararamdaman niya. Naiihi na siya! “Ha? Oo naman. Anong klaseng tulong ba? Saglit at iuupo kita.”

Ginagawa ko ito nang walang ingay, walang pagmamalaki, at laging may kasamang paalala na huwag nilang isiping utang ito na kailangang bayaran. “Ang tulong na ito ay galing sa puso,” laging kong sinasabi sa kanyang ina tuwing iniaabot ko ang mga dala ko. “Walang hinihinging kapalit. Ang tanging hiling ko lang ay malaman ninyong nandito lang ako, anuman ang mangyari.”

Khaliyah POV Tulala akong nakaupo sa sofa habang nakatitig sa TV screen. Mainit pa ang kape ko sa kamay, pero hindi ko na maalalang huling higop ko rito. Nasa balita ngayon ang pagkasunog ng isang malaking gusali sa Maynila—pag-aari raw ito ng pamilya ni Nolan.

"Talaga Lilith? ano naman?" "Ally, base on my research, Yong tito non e mga contraction business while yong lolo nya eh malalaking buildings sila ang may gawa. While sila Damian eh large printing business and yong mga billboards na nakikita natin galing sa kanila ang mga pangunahing materyales at mismong company non ay kanila." "It doesn't matter. Kung yong puso mo naman ay di titibok para sa mga anak mayaman na yon, baliwala."

dagdag ko saka umalis pero bago yun "𝙥𝙛𝙛𝙩 𝙜𝙤𝙤𝙙𝙡𝙪𝙘𝙠 𝙣𝙖𝙡𝙖𝙣𝙜 𝙨𝙖𝙮𝙤!!" he said rinig kopa ang tawa ng ul*l tss sumakay nako sa kotse saka umuwi i need to get ready magiinvest ako sa company nila dito total lumulubog na daww kumapara sa pinas

"Opo...Opo Donya Soledad please, tulungan nyo po ang ama ko," "Sige, ako na ang bahala. Magpapadala ako agad ng tulong. Ang isang milyon ay makukuha mo agad at ang kakulangan ay makukuha mo kapag nagbunga, maliwanag ba?" sabi ni Donya Soledad, ngunit nagkaroon ng ulap ang mga mata at nabalisa.