Novel & Cerita Tungkung Langit And Alunsina

Balitang dagdag-bawas nga lang. Naging abala na kami sa pag-aasikaso ng mga halaman pag-alis ni Aling Chona. Ang sayang pagmasdan ng mga rosas na iba't iba ang kulay at mga orchids na tila mga babaeng sumasayaw kung titingnang mabuti.

biglang sabi niya matapos ang katahimikan. "Ano naman 'yon?" "Ayon sa kuwentong iyon, ang araw, buwan, at ang mga bituin sa langit daw ay ang korona, suklay, at ang kuwintas ni Alunsina. Parte ng mga alahas na isinaboy ni Tungkung Langit sa kalangitan para lang makita si Alunsina. At saka 'yong ulan at kulog? Luha at boses raw ni Tungkung Langit 'yon, na desperadong tinatawag ang kaniyang asawa at dinadamdam ang sakit ng kaniyang pagkawala. See? That's how he loves Alunsina 'cause up until now, nararamdaman pa rin natin ang kulog at ulan kaya ibig sabihin umiiyak pa rin si Tungkung Langit sa pagkawala ni Alunsina."

Until when her heart bleeds and longs for his love? "Okay, tutulungan na kita riyan. Baka matatagalan ka sa paghuhugas ng mga pinggan. Ayokong abutan ka ng tanghali bago makarating ng Maynila," nakangiting tugon niya. Kumuha na siya ng sponge at sinabunan ang mga pinggan, no choice si Alas, siya na lang ang nag banlaw. Parang bata silang dalawa na pinaglaruan ang bula at tubig. Nabasa na ang damit ni Alas kayano choice siya kundi ang hubarin ito.

Inalis niya para mapunasan sa hamog atang namuo, saka muli niyang isinuot. Venal Ablish. Lalong lumakas ang hiyawan. Nahiya na nga ang tuli ko at sumiksik ng todo sa kailaliman ng aking tenga. Nangati tuloy ang tenga ko. Magnitude five ata ang nangyaring hiyawan. Naging point six ng ngumiti ito. Alagang-alaga ang ngipin, at pangangatawan. Sino nga naman ang di malalaglagan ng panty sa ngiti ng isang anghel na bumaba sa langit?

" My name is Alonsa, mula sa lugar kung saan palaging may nakaharang na nakatuwad sa daan, Sinigbinan. At naniniwala sa kasabihan na— Ang buhay ay parang gulong, minsan nasa itaas, minsan nasa ibabaw, minsan nasa VULCANIZING SHOP." malakas na sigaw nito at nag bow bago rumampa patungo sa gilid at tumayo na parang nagpopose doon. "Second candidate please welcome!" boses ulit ni Tyrone. Lumabas si Atan na katulad ng iba ay sobrang pula din ng mukha na parang hinambalos ng palanggana.

Tatawa-tawang tumigil ito sa pang-aalaska sa kanya. " Gusto mong mag night swimming mamaya? " Maya-maya ay tanong nito sa dalaga. " Wala namang ibang mapaglilibangan rito kaya sige magsu-swimming tayo. " Sang-ayon ni Yumi rito. " Great! Ihahanda ko lang ang bonfire natin, sweetheart. " Excited na turan ni Jacob. Nakangiting tumango ang dalaga. Agad na ring tumayo si Jacob para maghanda. Naiwan siyang kumakain pa rin.

[“Huwag. Ang sabi ni Rey, nagbabanta ang langit diyan. Mukhang may malakas na ulan ang parating.” Saka lang tumingala si Analyn sa langit. Tama nga ang lalaki. Sobrang dilim nito, parang hindi lang basta ulan ang babagsak. Mabuti na ngang makauwi na siya agad bago pa siya abutan ng malakas na ulan. Walang ibang choice si Analyn kung hindi ang sumagot ng, “Okay.”

Tahimik lang si Alyssa habang nakaupo sa banig, nakatingin sa tatlong anak niyang masayang tumatakbo’t nagtuturo sa langit. Nasa unahan lang sina Sky, Snow, at Callum, abala sa panonood ng mga batang nagpapalipad ng saranggola. Mga tawa at hiyawan ang umaalingawngaw sa paligid, parang musika sa kanilang pandinig. Saglit na nakalimutan ng mga bata ang bigat ng sitwasyon—na para bang sa oras na iyon, simpleng bata lang sila na namamangha sa langit.

"F-ck! Oooh.....Aaahhhh... hmmmmm..." si Hercules, hanggang sa muling bumilis nang bumilis ang kanyang paglabas-masok sa pwerta ng dalaga. "Hmmmm.... Ooohhh...faster! sh-t!" ungol ni Aialyn. At makalipas na muli ang ilang minuto muli nilang narating ang langit. Nang akmang hihirit na naman si Hercules sinampal na siya ni Aialyn.

Chapter 89 ALAUNA na ng madaling araw pero malamig pa rin ang hangin. Maliwanag ang buwan sa langit at sumasabay dito ang ilaw ng mga poste sa daan. Kalahati ng paligid ay may liwanag, habang ang kalahati naman ay nalulubog sa dilim. Ang dating luntiang mga halaman, ngayo’y animo’y mga halimaw na handang manghablot.