Twelve In Tagalog Novels & Stories

Teenager lang? "Kanina ka pa nag-iilove you sakin. Baka mamaya magsawa ka na kakasabi niyan sakin." biro ko sa kaniya. Natawa siya sa biro ko. "Hindi ako magsasawang sabihin sayo ang tatlong salita na may walong letra na iyon. Kahit uugod-ugod na tayo, lagi kong sasabihin yun sa iyo para malaman mo kung gaano kita kamahal." aniya habang matiim na nakatitig sakin. Binigyan ko siya ng mabilis na halik sa labi.

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

"Kaya pa ba ng pride at puso mo?" "Asshole!" Angil ni Lily sa binata at sinamaan ito ng tingin. "Thank you, bitch!" Ganti ni Dante saka patulak nang pinapasok sa silid si Lily. "Maligo ka na at nag aalingasaw na ang kalandian mo." Pagkasabi niyon at isinara na niya ang pinto.

Hindi ito matatanggap ang ganitong klaseng kasinungalingan. "Nagbibiro ka lang hindi ba? Hindi totoo iyang sinasabi mo. Siguro pinaprank niyo ako at may hidden kamera na nakatutok sa akin ngayon 'no? Akala mo siguro hindi ko malalaman ang binabalak mo, April." Ang sabi ko habang nililibot ko ng tingin ang mga kamag-anak naming nakatingin sa aming dalawa habang may bakas ng lungkot sa kanilang mga mukha.

sagot niya sa akin. Napayuko naman ako at napatingin sa paa ko dahil nakatapak lang ako. "Yeah, sure! I'll just wear my sandals first," sabi ko sa kaniya. Kinuha ko ang sling bag ko bago ako tuluyang lumabas sa hotel room. Naabutan ko namang nakapamulsa si Angelo sa labas habang naghihintay sa akin doon. Kagaya nga nang sabi ni Angelo ay apat pa lang kaming gising. Eight kaming magkakasama, so basically tulog pa ang apat.

Napakurap ako at mabilis na nilingon ang kanyang wrangler jeep, "Bakit hindi nalang tayo mag jeep?" Isang halakhak ang pinakawalan nito sa akin kaya kusang bumalik ang tingin ko dito. "Ano naman ang nakakatawa doon?" Taas kilay kong tinanong. "Kabayo lamang ang pwedeng dumaan sa masukal na daan. Kung gagamitin natin ang jeep ko i-ikot pa tayo sa San Felipe at kakain ng Isa't kalahating oras na byahe. You don't have to worry, Stan is one of the best horse among the others. Wag ka lang magulo para hindi ka niya ihulog.." His shoulders shaking in silent laughter.

‘Kumakain na ako.’ *Three heart emojies* Napalaki ang mata ni Leigh nang mabasa niya ang text message ni Wayne. Hindi niya alam kung bakit pero kusang nangunot ang kaniyang noo nang makita ang tatlong mapupulang puso na emoji mula sa mensahe ni Wayne.

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

dagdag niya Saglit akong napaisip kung bakit naman nila ako isasama? Wala ba silang tiwala sakin kung sakaling maiiwan akong mag-isa dito? Lagi naman akong mag-isa sa condo, anong bago kung iiwan nila ako? "Okay, then. Kailan ang flight? Pwede naman akong magpa-special class kung sakaling aabutin ng isang buwan—"