Twelve In Tagalog Novels & Stories

Tagalog Translation with Improved Grammar: Ngumiti si Joseph at malayang nagsalita, "Lucio, bukas ay Linggo, holiday naman lahat, bakit hindi tayo maghapunan nang magkasama bukas ng tanghali? Magtipon-tipon ang ating dalawang pamilya." Bahagyang nagulat si Lucio, pero tumugon nang maayos. "Sige, magtipon tayo bukas ng tanghali."

Nakipagtagpo siya ng palad dito bilang pagbati bago tuluyang naupo. “Ziel,” pagbati nito sa kanya. Subalit taliwas sa atmospera ng paligid sa t’wing nagkikita sila ang dating ng boses nito. Lugmok. Nanghihina. Mapanglaw. [ mapanglaw - sad ] Wari’y binura ang dating galak sa tinig nito. Wari’y hinigop ang kabuhayan ng loob sa t’wing nagsasalita ito.

Malakas na buntong hininga ang pinakawalan ni Miguel at napahawak sa batok, saka tumango tango. "Kung ganoon lang din naman ang gusto mong mangyari, iintayin ko na lang na ikaw na mismo ang magsabi. Iintayin ko na lang paghanda ka na." sa bawat salitang binibigkas nito ay andun ang diin at pagpipigil.

Damn it! ---- Meanwhile; in the Philippines... Tahimik na nakaupo sa isang parte ng sofa ang dalawang magkaibigan na sina Kheed at Lucas, nakikinig sa mga kwento ng nakababatang kapatid ni Samantha. " Why are you in a hurry? You could have just wait for them to come back." Malumanay na tanong dito ni Señora Silvana. " Hindi po pwede. Nasa panganib ang ate ko." Sagot ng batang lalaki.

"Ano po iyon?" "Ngayong titira ka na kasama namin, kailangan nating mag-doble ingat. Kailangan nating ilihim sa lahat ang pagiging 'taong-lobo' mo." Sinadyang hininaan ni Mercy ang katagang taong-lobo. "Higit na marami ang mga tao rito sa siyudad at hindi rin lahat ay katulad namin ni Simeon na maiintindihan_."

Huminto muna siya sa pagsasalita at pinuno ng hangin ang dibdib bago nagpatuloy. "Nitong mga nakaraang buwan alam nating ang daming nangyari. Nagkasakitan, nagkatampuhan, nagkasumbatan pero ganoon nga siguro kapag nagmahal na kahit na anong mangyari ay hindi mo maiisipang mag-give up. Kahit masakit pero paggising mo araw-araw ay hindi ka nawawalan ng pag-asa." Tuluyan na itong bumaba at dahan-dahang naglakad papunta sa akin.

sa tingin ko kase gusto nakita para kung nakakita ng artista at mas maganda pa pag malapitan "te-teka ano nga bang number ko wait isipin kulang nag lo loading pa siya sa utak ko. lasing kung saad at agad naman itong natawa sa mga sinabe ko "alam kona. zerooo .. nine ... four ... four... six ...two tapos ano paba yun wait lang hah nakalimutan ko ulit. ilan naba yun "anim "two... five... three...eight "last one number miss pretty

Lumapit kami sa dalawa “One….Two…. Three!” Mahinang bilang ko at kiniliti sila “Hahahah stop it! Hahaha.” sabi ni Aiden “Wahhh! Hahaha! No! Hahaha.” sabi naman ni Addison “Good morning Ate, Kuya gising na po!” Sabi ni Keon sa mga ito “Haha Mommy tama na gising na ako.” sabi ni Aiden kaya tinigilan ko na at hinalikan siya sa pisnge

sabay irap "Hiy naku kayu dalawa talaga?". wala araw na hindi kayu, Nag asaran. daig ninyo pa aso't at pusa eh, wika naman ni Maryel sa kanila dalawa. Mabuti pa tumigil na kayo baka kong San pa, Umaabot Yan asaran ninyo dalawa ah. saway naman niya.

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi. Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos. "That's how you say goodbye to your husband."