Novel & Cerita Twelve In Tagalog

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi. Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos. "That's how you say goodbye to your husband."

I hissed, giving him a death glare. "And how about you? may alam ka ba sa akin para magsalita ka ng below the belt na katangahan? You don't even know my birthday--" "February 29," nginisian ko siya. Mukhang nagulat siya pero saglit lang, tapos ngumiti siya. "Nice, pero saang lugar ako pinanganak?"

"Anong rank mo?" "Rank 2." Sagot ko naman. "Rank 2? Ang baba naman ng rank mo." Ambobo naman akala siguro nya yong pinakamataas na rank eh, yong mga 1000 ganon. Hirap din kayang maging top player ano! "Oyy gagu, rank 2 siya it means pangalawa siya sa pinakamagaling dito sa pilipinas!" Paliwanag ni Jaz kaya napanganga naman si Franco.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

"If reincarnation is possible, baka nagkita na nga talaga tayo." Hindi niya maintindihan ang sarili kung di maiwasan tumitig kay Gabriel. Na-realized niyang ngayon lang natitigan ito ng husto at ng ganoong katagal. Mga ilang sandali ay kaagad nagtanong ito sa kanya. "Ano sa tingin mo 'yong minor plot sa chapter na 'to, ayos ba?"

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

Naalala niya, linggo pala ngayon, may oras siyang dumalaw sa Mommy niya. "Magkano miss?"tanong ni Novice matapos nitong maiabot sa sales lady ang white tulip na naka-boqouet. "1,500.00 peso lang sir. . . "sagot naman nito. Matapos makapagbayad ay agad na siyang nagbiyahe papuntang Las Pinas. Matapos ang kalahating oras na biyahe ay tuluyan itinigil ni Novice ang mustang sa isang magarang gate ito.

Kung hindi man tayo hanggang dulo Wag mong kalimutan Nandito lang ako Laging umaalalay Hindi ako lalayo Dahil ang tanging panalangin ko ay ikaw When he sang the word 'ikaw' ay nilingon niya 'ko at ngumiti. Ang kaninang kaba ko ay napalitan ng ibang pakiramdam. I felt something inside my stomach and I can't help not to smile because his smiling at me! Nakakahawa ang ngiti niya!

Tuluyan na ngang lumabo ang paningin ko at naging sunod-sunod na ang pagsinghot ko. “It’s been eighteen years, but you’re still hurting me.” Kailan ba ‘to matatapos? Hanggang kalian ko iindahin ang sakit na ibinigay niya sa’kin eighteen years ago?

Ito ay halos isang pangangailangan na ang isa ay magkaroon ng malaking kapalaran sa kanila. Ang Supreme Fiend Lord ay nasugatan, ang kanyang buhok ay gulo at dugo ang tumulo mula sa kanyang mga labi. Sa isang mabangis na ekspresyon, malamig niyang sinabi, "Lumayas ka. Ito ang Twelfth Universe. Isa kang tagalabas na walang karapatang makialam sa mga gawain ng ating universe. Hinding hindi ko ibibigay ang posisyon sayo kahit na ang buong lahi ko ay nawala na."