Twenty Twenty Novels & Stories

Hindi rin naman kasi talaga mahahalata na thirty years old na si Ambrose habang siya ay twenty-seven dahil mukha silang mas bata sa totoo nilang edad. Medyo naging sexy ang tugtog kaya nagdikit na ang katawan nila ni Ambrose. Dahil na rin sa lasing sila ay hindi na nila napigilan ang kanilang sarili na m********n kahit pa maraming tao ang nasa paligid. Wala na rin silang pakialam. Isa pa, wala ring pakialam ang mga tao na naroon. Uso roon ang mind your own business.

"Pero ang amazing nyo lang po talaga sir no? Ilang taon na rin pong namamayagpag ang pangalan ng kompanya nyo. Teka, ilang taon na po ba kayo?" Siya naman itong huminto muna sa "22" Payak na sagot nito. "Ha? 22 ka palang!? Wow! Amazing talaga.. Siguro, bata pa lang po kayo, nagdedesign na kayo ng mga sasakyan. Grabe naman. Napatitig ang dalaga kay Grand. Grabe si Sir halos magkaedad lang pala kami ngunit namamayagpag na

“Hindi, hindi po! Ang totoo niyan mukha pa kayong nasa twenty-five pababa! Pero kasi… napapanood kita sa TV noon, nung bata pa ako… kaya alam kong mas matanda ka sa ‘kin ng ilang taon.” Natigilan ako at agad na napaiwas ng paningin. Ayaw ko nang may makakilala pa o makaalala ng pagiging artista ko noon… Pero ang nakaraang ‘yon ay hindi madaling kalimutan, tabunan o baguhin ng ngayon. “Twenty-three po ako, at ikaw naman ay twenty-eight, ‘di po ba?” “Nine. Twenty-nine.” napangiwi ako at sarkastikong napabiro. “Ang bata mo pa. P'wede mo na ‘ko maging ate.”

Mas pinalalapad ang waistline niya. Ang sabi, ang mga babaeng nasa late twenties ay bumibilog ang katawan. Whoever realized it should have just kept quiet about it. May medida namang ipagduduldulan iyon bawat araw sa kanya. She’s only 5 feet 6 inches. Kasalanan ang magkaroon ng thirty-six inches na waistline kahit pa malaki ang dibdib at balakang niya! Kasalanan kahit na bilbilin naman talaga siya dati pa. It looked so extra in clothes she wanted to wear.

nakangiting paalam niya rito kahit na nga nakakaramdam siya ng kaunting inis ngayon. Alam niyang hindi siya nito papayagan pero sinubukan niya pa rin. "No." "Uuwi naman ako kaagad, eh." "I said, no!" pinal nitong sabi dahilan para manlumo siya. Lagi na lang kasi siya nitong hindi pinapayagan. Maiintindihan niya pa sana kung menor de edad pa siya kaso nga hindi naman dahil twenty-two na siya ngayon.

“Wala ka pang 20 years old?” Zephyr scratched his head and nodded it with shyness seen on his face. “Hmm, I'm nineteen years old. But I'll soon be twenty!” Napangiti si Serena dahil halos anim na taon yata ang tanda niya kay Zephyr. Bigla, pakiramdam niya ay matanda na siya. “UP ka rin pala papasok. Alumni ako ng UP kaya pwede mo akong tawaging Ate.”

Kaya pala hindi ko na nakita ang anak niyang 'yon. "Aaaah... So mas matanda pa pala siya sa'kin." "Bakit ilang taon ka na pala?" "Twenty-six" "Oh. Mas matanda pa pala ang uncle mo sayo ng two years."

“Really? You’re already turning thirty?” “Hindi ba halata?” natatawa nitong usal at ngumisi sa kanya. “Hindi,” diretso niyang sagot dito. “You look like someone at my age. I mean, yeah, we’re almost the same age.” “Bakit? Ilang taon ka na ba?” “Twenty-eight,” she replied and forced a smile. “And I guess I’ll be turning twenty nine next year soon.”

"Give birth after you turn twenty." “…” Akala niya ay hindi pa siya gising at bahagi pa rin ito ng bangungot. Thorn looked at her trembling eyelashes and rapidly contracting pupils, and felt a tightness in his chest. Bumalik na naman ang pakiramdam ng kawalan ng kontrol na nagpapakulo sa dugo niya. Pinilit nitong kinalma ang sarili at mahinang nagtanong, "Ayaw mo?" She licked her lower lip. “Hindi ba’t masyado pang maaga ang twenty? At saka…”

Muling sambit nito. Pagkatapos kong malaman iyon, hindi na ako muling nagsalita pa. Ang sama-sama ng loob ko ngayon. Twenty two years old na ako pero para parin akong bata para sa kanila, paano ako mag ggrow nito? Hays.