Ultimate In Tagalog Novels & Stories

"Lola Selma, may problema po ba kayo kay Luke? Napatawid pa kayo ng bakod dala 'yang walis ninyo." "Aba!" naghihimutok na sumbong ng matanda, "'Yang binata rito nakakaawang tingnan. Hindi mo man lang ba nasilip ang bintana mo? Nagbibingi-bingihan ka na naman siguro gaya no'ng nasira ng pamangkin mo 'yong paso ko—ikaw talaga, Logan! Ikaw talaga!"

“Ultimate god status?” Ngumiti nang malungkot si Lily nang marinig niya ito. “Sayang na ang ultimate god status na ito ay isa lamang alamat. Hindi man lang natin alam kung totoo ba ito. Baka nananaginip lang tayo!”

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

"Your legs? Bakit? Sumasakit ba?" "No, ummm...gusto ko na kasing ipaalam kina Isaac na nakakalakad na ako. Napapagod na kasi akong magpanggap. Masyadong limitado ang nagagawa ko dahil sa pagpapanggap ko tapos, I'm also so sick using this wheelchair na. Ano ba'ng dapat kong gawin?"

Umiiyak na banggit ko sa puntod nya. "At ikaw ate. Alam mo naman pong mahal ko po s'ya. Pero pinaghiwalay n'yo kami. Kayo ni Mama! Dahil yun ang gusto mo hindi ba? Kasi alam ko naman na may gusto ka sa kanya kaya sinunod ko ang gusto mo hindi ba? Sinunod ko dahil mahal ko rin kayo. Pero ate hindi ko s'ya makalimutan eh. Mahal ko pa rin po s'ya Ate. Mahal na mahal." Umiiyak paring sambit ko saka pinunasan ang mga luha ko dahil nanlalabo narin mga mata ko dahil sa luha.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

Ulit! 'Good morning, sir. Ang gwapo mo ngayon. Actually crush nga kita' Ano? Mas lalong mali. Teka bakit ba ako kinakabahan? 'Good morning sir, ano pong gusto' "Ehem! GoodMorning." Bigla akong napabaling sa likod. Nanlaki ang mata ko at parang gusto kong magpakain sa lupa ngayon din. Kanina pa ba siya nandyan? Mas lalo lang akong nahiya nang maglakbay ang kanyang mga mata mula sa mukha ko pababa. Umiwas siya ng tingin at pinanatili ang madilim na tingin sa akin..

Diretso lang ang tingin wari mo'y hindi ako kilala habang ako'y nanatiling nakanganga ang bibig "You're late......."

Pinaandar niya na ang motor . "Kumapit ka." utos niya Kahit hindi niya sasabihin kakapit talaga ako. Ayoko ngang mahulog. Masakit kaya! Parang love lang, kapag hulog na hulog ka na may possibility na masaktan ka! Buti sana kung saluhin ka 'di ba?

she added. My brows snapped together. "Nakakatakot sumugal, Celeste." She chuckled. "Mas nakakatakot na manahimik nalang sa isang tabi, Ashanti." ------- :)