Unbroken Novels & Stories

Writing their story was not just about love—it was about second chances, forgiveness, and the courage to choose each other again despite the scars of the past. Amber taught me that strength is not about never breaking, but about standing up again after being shattered. West reminded me that true love is not perfect—it makes mistakes, it hurts, it fails—but when it learns, when it chooses to fight, it becomes unbreakable. And Zavian, Zendaya, Anthony, Anastasia, Elizabeth, Darius, Meredith, Winson, Natasha, Jael, Jasper, Wade, and Maverick. They are proof that love multiplies, that even in brokenness, something beautiful can bloom.

Sunod-sunod na ang pagtaas-baba ng aking dibdib. Napatakip ako ng tainga ko nang biglang bumukas ang pintuan. Pumikit din ako pero napabitaw sa pagkakahawak ng tainga dahil biglang may pumutok ng baril. At namulatan ko nga si Levi. Nakatutok na ang baril sa akin. "Patawad, Ruth. Pero kailangan mong mawala. Marami ka nang alam sa lahat ng pamamalakad dito. Hindi ka pwedeng mapasakamay ng–"

“One's dignity may be assaulted, vandalized and cruelly mocked, but it can never be taken away unless it is surrendered.” Michael J. Fox Chapter 18 I am currently cooking breakfast for both me and Sandro and I almost jumped when I heard him screaming in his room, I can hear glasses being shattered into pieces at nakaramdam ako ng takot. Anong nangyari sa kanya? Baka saktan na naman niya ako, my heart is beating fast. Huwag niya sana akong saktan, baka mapahamak ang anak ko.

Hindi ito malayo at hindi rin malapit sa aming bahay kaya hindi rin mahirap para sa akin na bumabalik dito tuwing umaga. Isa ito sa mga binabalik-balikan ng mga residente ng Polimoa ngunit tuwing umaga ay halos walang tao rito kaya palagi ay mag-isa akong naliligo. I love my time being alone, kaya it doesn’t matter to me. Hindi rin ako natatakot na pumunta at maligo rito ng mag-isa dahil hindi naman pinupuntahan ng ibang mga tao na labas sa lugar ng Polimoa. Polimoa is a very remote area, na halos maliban sa mga residente rito, wala nang may nakakaalam na nag-eexist ang lugar na ito. Iyon ang sabi nina Mama sa akin. At naniniwala na ako roon dahil hindi pa ako kailanman nakakita ng ibang tao

“I live in darkness for so long but when I see these people around me, I see the daylight that leads me to this meaningful life.” Natapos na rin ang kabanata ng puro sakit, ngayon ay nanamnamin ko Ang kabanatang ito. kung saan ako masaya, kung saan ako nabuo at ang tiwala ko. A/N: FINALLY!! TAPOS NA DIN ANG BROKEN TRUST, SALAMAT PO NG MARAMI SA PAGSUBAYBAY KAY ASTRA AT AKIO PASENSYA NA KUNG NATAGALAN ANG PAG UPDATE NI AUTHOR DAHIL MAY KONTING PROBLEMA LANG SA MGA KABANATA. THANK YOU SA INYO, SA COMMENTS AT PAG PURCHASED NG CHAPTER HANGGANG SA SUSUNOD ULIT NA LIBRO MWAA.

" daing rin ni Estella. Jusko talaga. Daig pa ang mga bata. Feeling ko tuloy naging babysitter ulit ako. Ang hirap awatin ng mga gutom sa hotdog. Lesson learned, kuhanan mo na ang taong gutom 'wag lang ang mga taong sabik sa hotdog. Bisti 'yung puso kong wasak at ang pagkatao kong magulo ang inaasikaso ko sila pa ngayon ang inaayos ko. Huhu. Maawa kayo sa broken na katulad ko. Sawa nako sa magulong mundo. (TO BE CONTINUED)

Her mind whirled with terror, but somewhere deep, a tiny spark of defiance remained — weak, trembling, almost foolish. The sound of his men moving in the shadows, the whisper of steel against steel, and the memory of the pier’s violence pressed into her. She realized with a cold certainty: there were no rules for her. None at all. Hades got what he wanted — and he wanted her broken, afraid, and entirely under his control. Nina buried her face in her hands, silent sobs shaking her. Outside, the wind clawed at the mansion. Inside, darkness waited. And in that darkness, she knew one thing for certain: this night was only the beginning.

Inaupo niya ang anak, bahagyang nakasandal sa katawan niya. Nagmamadali na pumasok sa cabin si Mahalia at kinuha ang portable oxygen concentrator ni Gyvanne sa bag na dala nila. Nanginginig ang kamay niya habang hawak ito. Lalabas na sana siya nang pumasok si Gainne karga-karga ang anak niya. Nilapag niya sa kama ang hawak kung saan dinala ng lalaki ang anak. Pinaupo nito habang nakasandal ang katawan sa katawan nito.

Mahigpit na mahigpit na parang ayaw na niyang humiwalay dito, Pero hindi dapat. Kailangan niyang pigilan amg sarili niya. "Si Brent. Lagi siyang nandyan sa tabi ko kapag nasasaktan ako dahil sayo. He's always here for me, to support me kapag may problema ako. Lagi niya akong pinapatawa kapag nalulungkot o nawawalan na ako ng pag-asa. Sa sobrang pagmamahal niya sakin handa niyang gawin ang lahat huwag lang ako masaktan. He's so special to me at hindi ko siya kayang saktan."

ALAS TRES na nang madaling araw ngunit dilat na dilat pa rin ang mga mata ni Sahara. She couldn't fall asleep because of what happened last night. She couldn't believe that her Dad will let her marry that kind of man! He's a womanizer for goodness' sake! At sasabihin nilang nais lang nilang mapabuti siya? Napatawa siya ng pagak. What can a womanizer do to an innocent girl like her? Ni hindi pa nga siya nagkakaroon ng boyfriend ni isa.