Unbroken Romane & Geschichten

“One's dignity may be assaulted, vandalized and cruelly mocked, but it can never be taken away unless it is surrendered.” Michael J. Fox Chapter 18 I am currently cooking breakfast for both me and Sandro and I almost jumped when I heard him screaming in his room, I can hear glasses being shattered into pieces at nakaramdam ako ng takot. Anong nangyari sa kanya? Baka saktan na naman niya ako, my heart is beating fast. Huwag niya sana akong saktan, baka mapahamak ang anak ko.

Everything is so peaceful, calm, and beautiful. Ito palagi ang nararamdaman ko sa araw-araw. The beautiful place of Polimoa gives me that feeling. The place is extremely beautiful. Lahat ng tao ay mababait, masayahin at palakaibigan. Nothing is imperfect. Almost flawless. Like the water of Samaya falls that envelops my porcelain skin. It feels good and very relaxing.

“I live in darkness for so long but when I see these people around me, I see the daylight that leads me to this meaningful life.” Natapos na rin ang kabanata ng puro sakit, ngayon ay nanamnamin ko Ang kabanatang ito. kung saan ako masaya, kung saan ako nabuo at ang tiwala ko. A/N: FINALLY!! TAPOS NA DIN ANG BROKEN TRUST, SALAMAT PO NG MARAMI SA PAGSUBAYBAY KAY ASTRA AT AKIO PASENSYA NA KUNG NATAGALAN ANG PAG UPDATE NI AUTHOR DAHIL MAY KONTING PROBLEMA LANG SA MGA KABANATA. THANK YOU SA INYO, SA COMMENTS AT PAG PURCHASED NG CHAPTER HANGGANG SA SUSUNOD ULIT NA LIBRO MWAA.

" daing rin ni Estella. Jusko talaga. Daig pa ang mga bata. Feeling ko tuloy naging babysitter ulit ako. Ang hirap awatin ng mga gutom sa hotdog. Lesson learned, kuhanan mo na ang taong gutom 'wag lang ang mga taong sabik sa hotdog. Bisti 'yung puso kong wasak at ang pagkatao kong magulo ang inaasikaso ko sila pa ngayon ang inaayos ko. Huhu. Maawa kayo sa broken na katulad ko. Sawa nako sa magulong mundo. (TO BE CONTINUED)

Her mind whirled with terror, but somewhere deep, a tiny spark of defiance remained — weak, trembling, almost foolish. The sound of his men moving in the shadows, the whisper of steel against steel, and the memory of the pier’s violence pressed into her. She realized with a cold certainty: there were no rules for her. None at all. Hades got what he wanted — and he wanted her broken, afraid, and entirely under his control. Nina buried her face in her hands, silent sobs shaking her. Outside, the wind clawed at the mansion. Inside, darkness waited. And in that darkness, she knew one thing for certain: this night was only the beginning.

Pumasok sila doon at may nag-assist sa kanila papunta sa isang kwarto. “Huwag muna buksan ang body, bali-bali ang buto nila dahil sa lakas ng impact ng sasakyan na binangga nila,” ani Primo na nasa likuran ni Mahalia. Tahimik na tumutulo ang luha ni Mahalia habang nasa harapan niya ang dalawang bangkay. Hindi siya makagalaw sa kanyang kinatatayuan, walang lakas-loob na lumapit sa mga ito.

Mahigpit na mahigpit na parang ayaw na niyang humiwalay dito, Pero hindi dapat. Kailangan niyang pigilan amg sarili niya. "Si Brent. Lagi siyang nandyan sa tabi ko kapag nasasaktan ako dahil sayo. He's always here for me, to support me kapag may problema ako. Lagi niya akong pinapatawa kapag nalulungkot o nawawalan na ako ng pag-asa. Sa sobrang pagmamahal niya sakin handa niyang gawin ang lahat huwag lang ako masaktan. He's so special to me at hindi ko siya kayang saktan."

Nanghihinang bumagsak ang mga braso ko sa magkabilang gilid nang may mapagtanto. I am never going to get accepted. I am never going to be accepted by these people. By the society. By the humanity. And I will never be normal. I will never be able to live normally. As long as I look like this. As long as I act like this. As long as I'm ugly. As long as I'm weak. As long as I am me. There's no chance for me. Just.. never. Not in this era. Not in this existence.

Aniya sa akin. Sebe's really matured thinking. He's smart.Siya ang panganay sa aming apat. Sinulyapan ko pa ng isang beses si Franko naliligo sa sariling dugo at walang malay. Mamatay ka sana. Tangina. Umalis ako doon. Marami ang natakot sa akin dahil sa ginawa ko. I know it's too brutal but I dont care. I want to break his bones for touching my girl.

Habang bumibiyahe, paminsan-minsan akong napapatingin kay Ferly. Tahimik na siya. Pero mabilis pa rin ang hinga niya at bakas pa rin ang lungkot sa mukha niya. Mapait naman akong napangiti. Masaya ako... kasi ako ang pinili niya, pero nasasaktan din akong makitang nasasaktan siya dahil nawala ang pamilya niya. The price we had to pay for breaking the rules… Nakaabang sina Mama at Papa Leon sa lobby ng hotel.