Unbroken Novels & Stories

Ngunit naisip din ni Misha na wala namang mawawala kung pakikinggan niya ang matanda. "Ano po 'yon, manang?" Misha asked. The old lady smiled at may kinuha siyang libro mula sa luma nitong bag. She handed the book to Misha. When Misha read the title of the book, her eyes widened. "Stellar World." "How come may ganito ka pong libro? Even I, cannot access this book because this is forbidden!" Misha said out of surprise. The old lady just laughed a little and ignored her question. "That book may be the key to your problems. You will never know unless you will try, right?"

Makita siyang nakangiti ay sobra narin ang saya sa akin. Mahal na Mahal ko itong babaeng to. The only woman who melted the ice from my heart. I will cherish and love her forever. Chaerin waved at me and smiled kaya napatingin si Solace sa akin. Ngumiti din siya. Nag uusap sila pero hindi ko alam kong ano. "You have a nice family, Chase. Don't hurt her. Every woman is tough in the outside but fragile on the inside. Remember that Chase Layric Sanchez."

At iyon ang pipilitin niyang kalimutan. It's about time to move on---for the second time around! UMABOT NG 20 HOURS ang biyahe at nang palapag na ang eroplano sa JFK airport ay doon muling nabuhay ang tila isang hungkag na pakiramdam sa puso ni Ehra. Bagama't muli niyang makakapiling ang mga magulang at nag-iisang kapatid ay alam niyang may isang bagay na kulang na alam niyang sa Pilipinas niya lang matatagpuan.

Pati si Yael ay sinusubukan na rin itong i-disassemble. Naririnig ko pa rin ang putukan. Hindi pa rin natatapos. When I saw the bomb reached its last two minute, halos manlamig ako. Mapait akong ngumiti at nag-angat muli ng tingin kay Isles. Nagtama ang paningin namin. Nagmamakaawa ang mga mata niya. There were tears in his eyes, too. Alam kong mangyayari ito. I reported it using my necklace... but it’s hard to remove this.

BROKEN LOVE C52 WARNING MATURED CONTEXT!!! SPG 3RD POV Napa-kunot ang kanyang noo, dahil kahit anong diin niya sa kanyang alaga sa loob ng butas ni Mia, ay hindi pa rin niya ito maipasok. Nararamdaman din niyang nasasaktan si Mia, dahil sa bawat pag-diin na ginagawa niya ay napapa-daing ito.

Anim na taon na noong mawala ang lahat kina Mira Villareal --- ang negosyo ng kanyang ama, ang pangalan nito, ang katatagan ng kanilang pamilya. Ngayon, dalawampu't apat na taong gulang na siya, desperado sa trabaho, at hindi niya inaasahang ang kanyang unang job interview ay magtatapos hindi sa isang ordinaryong opisina, kundi sa harapan mismo ni Alessandro Verande --- ang batang bilyonaryo na kilala bilang pinakamalamig na CEO sa buong Ortigas. Hindi siya inalok ni Alessandro ng ordinaryong trabaho. Direkta siyang hinila palabas ng linya ng mga aplikante at inalok agad ng posisyon bilang kanyang personal secretary --- may kasamang kontratang puno ng kakaibang kundisyon. Bakit siya parti

Ayan na naman 'yung tingin niyang in-love na in-love. ​"Actually, meron akong nakita. Here, oh," sabay turo niya doon sa may lalagyan sa gilid. ​It was a unity bracelet made of pure white gold, decorated with tiny diamonds that caught the light perfectly. Ouch. Unity bracelet? Parang ipinangangalandakan na silang dalawa na talaga forever, ah. Pighati at failure na naman para sa 'kin. Wala na talagang pag-asa.

Buti hindi malalaking truck or kotse ang bumangga sa kanya kundi hindi namin alam ang gagawin namin lalo na ang sasabihin namin sa parents niya, nasa ibang bansa pa naman to. "I'm so sorry na I'm okay naman don't worry" actually she's not okay I can see in her eyes, but I'm still silent I don't want to middle "Anong you're okay look at you, you have an injury in your legs and feet pa" nawala na rin ang pagkalasing ni Iris dahil sa nangyari, halos lahat naman sila pati ako nawala saglit ang problema ko dahil sa problema ni Laurene

Diring diri siya nun sa sarili pero nagawa niyang tiisin ang lahat para lamang kay North. "Y-you c-cannot just kill me, North." But Sinister movement was like a flash. Sa isang wasiwas ng sandatang hawak nito ay hindi namalayan ni Robie ang pagkahiwa ng kaniyang isang braso. Napasigaw na lamang siya sa walang kapantay na sakit nang malaglag at humiwalay ang isang braso niya mula sa kaniyang balikat.

Pagkatapos ay bumuka ang bibig niya, ngunit hindi na narinig pa ni Luisa ang kanyang sarili. Nanginginig ang katawan. Kapos at habol ang bawat paghinga na tila kay layo ng tinakbo. Malamig ang pawis nang magising si Luisa at agad na bumalikwas ng bangon. Umubo siya ng umubo na para bang mauubusan siya ng hangin sa baga. She found herself suddenly bursting into tears. The pain. The fear. Everything seems so real.