Unbroken Novels & Stories

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

Ngunit naisip din ni Misha na wala namang mawawala kung pakikinggan niya ang matanda. "Ano po 'yon, manang?" Misha asked. The old lady smiled at may kinuha siyang libro mula sa luma nitong bag. She handed the book to Misha. When Misha read the title of the book, her eyes widened. "Stellar World." "How come may ganito ka pong libro? Even I, cannot access this book because this is forbidden!" Misha said out of surprise. The old lady just laughed a little and ignored her question. "That book may be the key to your problems. You will never know unless you will try, right?"

Makita siyang nakangiti ay sobra narin ang saya sa akin. Mahal na Mahal ko itong babaeng to. The only woman who melted the ice from my heart. I will cherish and love her forever. Chaerin waved at me and smiled kaya napatingin si Solace sa akin. Ngumiti din siya. Nag uusap sila pero hindi ko alam kong ano. "You have a nice family, Chase. Don't hurt her. Every woman is tough in the outside but fragile on the inside. Remember that Chase Layric Sanchez."

At iyon ang pipilitin niyang kalimutan. It's about time to move on---for the second time around! UMABOT NG 20 HOURS ang biyahe at nang palapag na ang eroplano sa JFK airport ay doon muling nabuhay ang tila isang hungkag na pakiramdam sa puso ni Ehra. Bagama't muli niyang makakapiling ang mga magulang at nag-iisang kapatid ay alam niyang may isang bagay na kulang na alam niyang sa Pilipinas niya lang matatagpuan.

Nag-alala ng tanong ni Manuel na naikoyom ng lihim ang kanyang kamao. “For the meantime, under observation silang mag-ina. Doble ingat na lang po tayo. Don't worry, Mr Sandoval, from time to time we will observe her.” Anang Doctor na tinapik si Manuel sa balikat. “Tuluyan na ba siya hindi makakalakad?” “Temporary lang ang bone fractures niya. Makakalakad din siya. She's need therapy for the fast recovery.” Tumatango-tango si Manuel. Wala sa sariling napasabunot siya sa sariling buhok. “Damn it,” mahinang usal niya.

para itong naging abo na unti-unting nahulog sa hangin. Napapikit ako. Habang unti-unting sumisikat ang araw sa dulo ng dagat, unti-unti na ring pumikit ang mga mata ko. Naramdaman ko na ang antok at pagod. At ang huli kong narinig ay ang boses ni Isles. If I die today, I know I’ll die with honor...

BROKEN LOVE C52 WARNING MATURED CONTEXT!!! SPG 3RD POV Napa-kunot ang kanyang noo, dahil kahit anong diin niya sa kanyang alaga sa loob ng butas ni Mia, ay hindi pa rin niya ito maipasok. Nararamdaman din niyang nasasaktan si Mia, dahil sa bawat pag-diin na ginagawa niya ay napapa-daing ito.

“Nito lang din, hindi na yata nakatiis ang loko na kimkimin pa. Nasabi sa akin habang lasing. Mukhang wala rin naman pala sa plano niya na magsabi eh kaya hindi ko sineryoso. At ngayon nga, hayun siguro ay narindi na sa pang aasar sa kanya kaya biglang umamin.” “Wala lang iyon ate. Karapatan niya naman na ilihim iyon at huwag ipagsabi kung hindi naman siya kumportable. Pero teka, paanong nasabi niya sa iyo noong lasing? Paano?” “Heartbroken kasi kaya inom ng inom. Hindi na nabantayan ang dami ng alak na nainom.” “Heartbroken?” Nagulat akong muli. Ilang revelation ba ang malalaman ko ngayong araw, parang quota na ako ah? “Talagang sabay pa kayo ate.” Natatawang biro ko pa.

Diring diri siya nun sa sarili pero nagawa niyang tiisin ang lahat para lamang kay North. "Y-you c-cannot just kill me, North." But Sinister movement was like a flash. Sa isang wasiwas ng sandatang hawak nito ay hindi namalayan ni Robie ang pagkahiwa ng kaniyang isang braso. Napasigaw na lamang siya sa walang kapantay na sakit nang malaglag at humiwalay ang isang braso niya mula sa kaniyang balikat.

Pagkatapos ay bumuka ang bibig niya, ngunit hindi na narinig pa ni Luisa ang kanyang sarili. Nanginginig ang katawan. Kapos at habol ang bawat paghinga na tila kay layo ng tinakbo. Malamig ang pawis nang magising si Luisa at agad na bumalikwas ng bangon. Umubo siya ng umubo na para bang mauubusan siya ng hangin sa baga. She found herself suddenly bursting into tears. The pain. The fear. Everything seems so real.