Uncertainty In Life Mga Nobela at Kwento

“Siguro iniisip kasi nila na maliit nalang ang tsansa niyang mabuhay. Base sa narinig ko, wala na raw talaga siyang buhay noong dinala siya rito kagabi at nagkataon lang na nairevive pa siya… Magpapakatotoo ako sayo pero sa tingin ko ay malala talaga ang kondisyon ni Uncle Eric at baka hindi niya kayanin.” “Hindi! Sigurado ako na kakayanin niya yun! Nakalimutan mo na ba? Naaksidente rin siya noon! Lumalaban si Uncle Eric kaya magigising siya! Matibay ang loob niya at sa nabasa kong libro sinasabi doon na palaging nagtatagumpay ang mga taong matitibay ang loob!” “Tama… naniniwala rin ako na kakayanin niya ang pagsubok na ito.”

biglang sambit ni Liam. “Hmm?” Tumingin ito sa kanya, seryoso ang mga mata. “Do you ever think about… forever?” Napatigil siya. “Forever?” “Yes. With me.” Napalunok si Celine. Hindi niya alam kung anong sasabihin. Kasi oo, iniisip niya iyon—pero natatakot siyang magsalita. “Liam… ang dami pang uncertainties. Hindi ko alam kung ano’ng mangyayari bukas.”

Despite the monsters in our thoughts, we grin, laugh, and connect. It's never easy to wake up and find yourself confronted with the same monsters you left the night before. Is it, however, the end of the world? You should keep going and keep moving forward. We go through life with pain, uncertainties, and concerns. Some people feel despondent about their circumstances. Some people are dying as a result of serious ailments. Some people feel lonely and afraid. Some are in the middle of nowhere, while others are similar to what you're going through right now.

Jeni LIFE is unpredictable. Iyon na ang kahulugan ng buhay sa akin simula ng makilala ko si Thirdy. Dati hindi patas ang lahat - hanggang ngayon ay gano'n pa rin naman. Pero kapag kasama ko si Thirdy, madali ang lahat ng bagay. And one of the unpredictable things happened to me is this. In my hand are pregnancy test kits with positive result. I stopped and think about my future. I should be preparing for my law school interview now because I passed the exam. Pero heto ako nanatiling tulala at hindi malaman ang gagawin.

Hindi ko man maintindihan ang ibig niyang sabihin ay nararamdaman kong malaki ang pinaghuhugutan niya na para bang malaki ang kaniyang problema. Isa lang ang naintindihan ko, life is just like a game. Hindi mo alam kung kailan ka mawawala sa mundo o kung kailan mawawala ang mga taong mahal mo sa mundo dahil hindi natin hawak ang mga buhay natin kaya walang kasiguraduhan kung kailan tayo mawawala.

Ang linya sa pagitan ng propesyonal at personal ay unti-unti nang nabubura. At sa gitna ng krisis, mas lalo lamang niyang nararamdaman ang hatak—hindi lang ng panganib, kundi ng lalaking maaaring maging pinakamalaking pagkakamali… o pinakatamang desisyon ng kanyang buhay.

patuloy niya, "love is not always about certainty. It's about courage. At sa lahat ng pinagdaanan mo — sa kumpanya, sa buhay — kailan ka ba natakot humarap sa isang hamon?" Napangiti ako, kahit pa bahagya lang. "Iba kasi ‘to, Grace. Negosyo ‘yon, may mga numero, may mga plano. Pero ‘to? Hindi ko alam kung paano ko mapoprotektahan ang sarili ko kung masaktan ako." "At hindi mo rin malalaman kung paano ka magiging masaya kung hindi mo susubukan," sagot niya, tumitig nang diretso sa mga mata ko.

tanong niya, diretso, halos nagbaon ng tingin sakin. Umiling ako at umiwas ng tingin. "Wala advice lang niya siguro, kasi daw unpredictable ang buhay." Pinilit kong gawing light yung tono, kahit ramdam ko na ang bigat ng mga salita ni tita kanina.

At sa pagkakataong iyon, tuluyan nang nagulo ang isip niya. Matagal na niyang alam na unpredictable ang buhay. Bilang researcher at doktor, sanay siyang may mga taong hindi naililigtas. Pero hindi niya kailanman inisip kung paano haharapin ang posibilidad na mawala si Caden.

I raised my hand full of bubbles. I'm worried about everything. I don't know what will happen next. I don't know what will happen to my life. Hindi ko na nasusunod ang plano ko sa buhay. I feel so uneasy with my life now. I don't know what will happen in my future anymore. I just always go with the flow and I hate it. Hindi pa rin maalis sa isipan ko ang nangyari sa opisina niya na nakita ko. May parte sa akin na nagsisi at nakita pa 'yon. Na sana hindi ko na lang pinansin.